Íslenskur vetur norðaustanlands...

Það virðist sama hvernig íslenski veturinn er, alltaf finnst manni hann vera of langur, kaldur, dimmur og óskemmtilegur. Líklega vegna þess hve óstöðugt veðurfarið er, maður veit aldrei á hverju er von frá degi til dags og er mjög vanmáttugur gagnvart höfuðskepnunum sem ráða hér ríkjum árið um kring. Ef við ættum það
víst að fá gott vor, sumar og haust, þá væri skárra að sætta sig við langan og oft erfiðan vetur, en því miður er ekkert samasemmerki þar á milli og allra veðra von á öllum tímum árs.
Vegna tíðra ferða minna norður til Húsavíkur þá skiptir miklu máli að veður og færð sé þolanlegt og oft þarf maður að sitja heima, vegna ófærðar og veðurs þegar það hefði hentað að nota helgina til norðurferðar. Oftar en ekki hef ég þó verið mjög heppin með veður og færð á þessum mánaðarlegu ferðum mínum.
Við Rúnar skruppum norður núna um helgina 21.-22. mars og fengum sól og blíðu í báðum ferðum. Þó að snjór liggi yfir jörðu á öllu norðausturlandi, þá var vegurinn auður og þurr eins og að sumri til.
Rjúpur hafa vappað hér um garða undanfarnar vikur á meðan jarðbönn voru til fjalla og þrátt fyrir sól og blíðu á Húsavík, þá voru þær enn niður við garðana þar og glöddu augu okkar með nærveru sinni.
Ég hef ekið þessa leið norður til Húsavíkur í 35 ár og aldrei tekið eftir kirkju á Jökuldal og hafði orð á því við Rúnar á leiðinni norður. Hann vissi betur en ég og ók með mig niður að Hofteigsstaðakirkju sem er staðsett á miðjum Jökuldal, neðan þjóðvegar og úr augsýn vegfarenda. Þetta sannar fyrir mér enn og aftur hvað maður er duglegur að aka beina leið frá A til B án þess að kanna málið og skoða það sem er markvert á leiðinni. Ég ætla að reyna að leggja mig fram um að gera betur framvegis...

Góð leiksýning og fleira

Nemendur Grunnskóla Seyðisfjarðar sýndu mjög svo skemmtilegan leikþátt sem nefnist Ísvélin í Herðubreið sunnudaginn 15. mars. Leikmynd var einföld en sniðug og fatnaður og förðun leikenda mjög eftirtektarverð og kom afar vel út.
Mér fannst þessi leikþáttur vera þeim öllum til sóma sem að honum komu og skora á þá sem ekki hafa séð hann að reyna að missa ekki af honum í apríllok þegar áhugaleikfélög á Austurlandi koma saman með fleiri slíka leikþætti og sýna þá hver sína útgáfuna sem vafalaust verður mjög skemmtilegt. Því miður verð ég stödd í Rvk þá helgi að útskrifast úr skólanum og hef því ekki tækifæri til að sjá fleiri hópa sýna sína þætti.
Íbúar bæjarins hér hafa varla komist hjá því að sjá seli spóka sig á ísnum á Lóninu hér undanfarnar vikur. Flesta höfum við séð þá 5 saman og má hér sjá þá kúra á ísskörinni. Þeir virtust furðu spakir og kipptu sér ekki upp við umferðina á brúnni eða forvitna vegfarendur.

Minning um mann...

Eitt af því sem maður veit frá því maður fær eitthvað vit er, að öll munum við "deyja" einhvern daginn. Eftir því sem maður eldist þá þekkir maður óhjákvæmilega sífellt fleiri og fleiri sem kveðja þessa jarðvist og ekkert við því að gera annað en að hugsa eða segja; "Bestu þakkir fyrir samfylgdina".
Sumir eru eftirminnilegri en aðrir og einn af þeim sem nú hefur kvatt okkur er Hákon Aðalsteinsson fv. skógarbóndi á Héraði, sem við könnumst við sem fastan starfsmann við tollgæslu Norrænu hér við höfnina á hverju sumri. Þess utan rakst maður á hann af og til á fundum eða samkomum og alltaf var hann jafn skemmtilegur.
Ég kynntist honum raunar aðeins á Húsavík eftir að hann flutti þangað fyrir margt löngu, gifti sig þar og starfaði í lögreglunni, að mig minnir með föður mínum í einhvern tíma. Móðir mín hélt líka uppá hann vegna þess hve góður hagyrðingur hann var og ekki þótti henni heldur verra að þau áttu sama afmælisdag (13. júlí).
Ég held ég hafi lesið allar hans bækur og flest ljóðin hans og alltaf haft jafn gaman af því sem hann sendi frá sér.
Ég vil hér að lokum þakka honum fyrir að krydda hjá okkur mannlífið á jafn skemmtilegan hátt og hann gerði og læt eitt af hans eftirminnilegu ljóðum fljóta hér með, mér finnst það lýsa honum nokkuð vel.

LÍFSHLAUP KARLMANNSINS:

Barnaskólaárin eru mörgum fersk í minni
því miklar verða breytingar á líkamsstarrfseminni.
Okkur fer þá fljótlega að leiðast lestrarstritið
þá læðist gjarnan út í kroppinn fyrsta hvolpavitið.

Svo í kringum fermingu þá fá menn bassaróminn
og finnst þeir vera tilbúnir að kanna leyndardóminn.
En þetta er oftast klúður og klaufalegir fundir
því kynlífið á líka sínar raunastundir.

Fram að tvítugsaldrinum er talsvert um að vera
taumleysið er algjört og mikið oft að gera.
Því nú er það fjöldinn sem mestu máli skiptir
og mörgu Grettistaki um næturnar þú lyftir.

Frá tvítugu til þrítugs blómstrar lífsins leikur
löngunin er stöðug og andi holdsins veikur.
Þú lætur eins og knapi á ljónfjörugum hesti
þig langar til að gera það á klukkutíma fresti.

Frá þrítugu til fertugs eru gjarnan góðar stundir
geysilegur vilji og margir ástarfundir.
Af talsvert meiri nákvæmni þú tilfinningar metur
þú treinir þetta lengur og gerir þetta betur.

Síðan næsta tímabil fram að fimmtugsaldri
finnst þér alveg sjálfsagt að beita nýjum galdri.
Kroppurinn er fullur af fiðringi og vonum
þú ferð að vilja sofa hjá miklu yngri konum.

Þessi löngun fylgir þér fram á sextugsaldur
þér finnst þú vera töffari og svakalega kaldur.
Um sextugt fer að hrella þig viðsjáll vöðvaslaki
þú verður oftar þreyttur og tollir illa á baki.

Um sjötugsaldur finnst þér aftur fjörið vera að lægja
þú ferð nú yfirleitt að láta gömlu brýnin nægja.
Því miðar hægt ef vindurinn stendur beint í stefnið
þú stundar þetta bara til að halda þér við efnið.

Um áttrætt virðist sjálfsagt að hafa hug á konum
í hjartanu er ylur og löngunin að vonum.
Þér finnst það skipta miklu hjá meyjunum að vera
en manst þá stundum ekki hvað þú ætlaðir að gera.

Eftir þennan tíma er löngun best að leyna
og láta ekki glepjast þótt konur vilji reyna.
Í átökunum getur sálin gengið öll úr lagi
þú gætir orðið bráðkvaddur úr ellireiðarslagi.

Úrslit ráðin í Viskubrunni

Í kvöld, þriðjudagskvöldið 17. febrúar fóru fram úrslit í Viskubrunni, árlegri spurningakeppni grunnskólans. Í fyrsta sæti varð lið frá bænum, í öðru sæti varð lið á vegum skólans og í þriðja sæti urðu sigurvegarnir frá því í fyrra, Gullversmenn.
Það skal tekið fram að í öllum liðum voru nýjir keppendur í lokaúrslitunum, þar sem forföll höfðu orðið í öllum liðum.
Keppnin var spennandi og skemmtileg og létt yfir viðstöddum.
Í hléi var tíminn m.a. notaður til að tilkynna íþróttamann ársins á Seyðisfirði.
Að þessu sinni varð Friðjón Gunnlaugsson fyrir valinu, enda hógvær og hæfileikaríkur strákur sem örugglega á heiðurinn skilinn.
Kaffi og tertur voru í boði fyrir þá sem vildu og sá ég ekki betur en að flestir styddu krakkana með því að kaupa af þeim þessar kræsingar.

Fundahöld og spurningakeppni

Sumir virðast halda að það sé daufleg vist í litlu "krumma skuðunum" víða í dreifbýli landsins. En mín reynsla er sú að hér á Seyðisfirði og annars staðar þar sem ég þekki til, er svo mikið um að vera, allan ársins hring, að fólk almennt er meira og minna að taka þátt í bæjarmálum eða áhugamálum og hafa flestir meira en nóg að gera á þeim vettvangi. Ég leyfi mér að efast um að fólk í stærri bæjum landsins séu jafn virkir í félagslífinu og fólk hér í dreifbýlinu.
Þorrablótið er nýafstaðið og nefndin sem sá um það hafði í nógu að snúast í vetur. Margir eru duglegir að nota íþróttahúsið og sundlaugina og svo eru allir þeir sem eru í hinum og þessum félögum, nefndum og ráðum að viðbættum kórum og öðrum sjálfboðaliðastörfum.
Nýlega var haldinn borgarafundur sem samþykkti tillögu til Póststjórnar landsins til að mótmæla lokun pósthússins hér. Við vonum að það beri einhvern árangur. Og síðast liðinn þriðjudag var haldinn annar fjölmennur borgarafundur áhugafólks um bættar samgöngur við Seyðisfjörð (með stjórn gönguklúbbsins í forsæti) þar sem ákveðið var að ganga reglulega yfir Fjarðarheiði á öllum árstímum til að minna á að við búum við hæsta og versta fjallveg sem nokkrir íbúar landsins þurfa að fara um til að komast til annarra byggðalaga. Þessar göngur eiga að þrýsta á stjórnvöld að taka ákvarðanir í sambandi við jarðgöng sem eru okkur algjör nauðsyn, ef mannlíf á að geta þrifist hér áfram, því samgöngur vegna ferjunnar Norrænu til bæjarins og allra þeirra ferðamanna sem með henni koma árlega, verða hreinlega að batna til muna, því það er ekki vegagerðinni eða stjórnvöldum að þakka að ekki hafa orðið meiri og verri slys á heiðinni en raun ber vitni. Hún er svo hættulega glæfraleg að jafnvel mörgum heimamönnum þykir erfitt að aka hana að vetrarlagi og er ég í þeim hópi, því hálka í brekkunum er það sem mér er verst við af öllu í umferðinni.
Sagðar voru ófagrar sögur af óhöppum sjúkraflutningamanna og annarra sem um heiðina hafa farið og vantaði þó flutningabílstjóra í hópinn sem margir hverjir hafa ófagrar sögur að segja af ferðum þeirra hér yfir.
Ég hef hugsað mér að ganga með hópnum yfir heiðina í vor eða sumar, jafnvel þó það kosti mig nokkurra daga harðsperrur.
Svo er árleg spurningakeppni grunnskólanna hafin og fyrstu 2 kvöldin afstaðin.
Rúnar minn keppti með Gullbergsliðinu í gærkvöld og þeir báru sigur úr bítum gegn mótherjunum. En eftir eru úrslitakeppnirnar næstu 2 vikur og óvíst hvernig fer, þó Gullversmenn hafi oftar en ekki hrósað happi og orðið nr. 1.
En hvort að Rúnar kemur til með að keppa áfram með liðinu er óvíst, því hann hljóp í skarðið fyrir veikan keppanda, því það eru svo margir vel lesnir og klárir náungar um borð að þeir gætu hæglega verið með 2 topplið í keppninni (að mínum dómi).
Það skiptir auðvitað engu máli hver vinnur, aðalatriðið er að hafa gaman af þessu og að 9. bekkur sem sér um keppnina ár hvert fái farareyrir í útskrifarferðina sem þeir eru að safna fyrir.
Að lokum er það svo sólin sem farin er að skríða niður undir bæ og styttist óðum í að hún uppljómi allan bæinn eins og á meðfylgjandi mynd. Þá verður nú glatt á hjalla og allir drekka sólarkaffi með pönnukökum, sem er árviss viðburður hér í bæ.
Segið svo að það gerist aldrei neitt á "krummaskuðinu" Seyðisfirði...!

Húsavík og Seyðisfjörður

Mikið skiptir það nú máli að fólk hafi vinnu, ekki bara til að fá laun til að hafa í sig og á, heldur ekki síður að hafa eitthvað fyrir stafni, því að verklausum manni hlýtur að leiðast til lengdar. Ég er t.d. hrædd um að hann Kalli vinur minn Svavarsson sem unnið hefur hátt í 40 ár hjá Póstinum, verði að finna sér tímafrekt áhugamál, ef svo illa fer að pósthúsinu verður lokað hér á Seyðisfirði, þann 1. apríl nk. eins og fyrirhugað er. Vonandi hefur þó ályktun fundar sem haldin var um málið, ásamt athugasemdum bæjarstjórnar til stjórnvalda eitthvað jákvætt að segja.

Nú eru uppsagnir vegna kreppuástandsins farnar að færast nær manni á ýmsum stöðum, þó maður voni í lengstu lög að úr rætist og ný störf finnist í stað þeirra sem tapast, því annars verður framtíðin erfið hjá mörgum. Siggi sonur okkar er í þeim hópi sem missti vinnuna nú um mánaðarmótin. Hann tekur því rólega í bili, enda ekki með neinar skuldir á bakinu og enga fjölskyldu til að sjá um, svo við höfum ekki miklar áhyggjur af honum að svo stöddu.
Við Rúnar skruppum norður í heimsókn til mömmu s.l. helgi og fréttum þá óvænt af uppsögn eins nágranna okkar og vinar þar, sem var þó svo heppinn að sjá auglýst starf sem hann gat sótt um og fær vonandi. Í hans tilfelli skiptir máli að hann hafi vinnu, því þau eru nýbúin að gera upp húsið sitt fyrir fleiri milljónir og standa því höllum fæti ef björginni er kippt undan afkomu þeirra til langframa. Við vitum að margir eru verr settir og gerum okkur grein fyrir að þeim getur ekki liðið vel.
Eina vonin er að nýju ríkisstjórninni takist að stöðva þessa óheillaþróun, svo hægt verði að fara að vinna að atvinnu-uppbyggingu um allt land til bjargar því sem hægt er að bjarga.
Með þessum hugleiðingum læt ég fljóta 3 myndir sem ég tók á Húsavík um helgina. Við komum þangað í hríðarkófi og allt umhverfið var þakið dúnmjúkri mjöll á laugardagskvöldið. En á sunnudeginum var sól og blíða, en mjög kalt, t.d. 19 gráðu frost í Víðidal á Fjöllum þegar við vorum á leiðinni austur síðdegis þann dag.
En bæði Húsavík og Seyðisfjörður hafa sinn sjarma, sama hvort það er sumar eða vetur og mér þykir vænt um báða þessa staði, enda eytt mest allri ævinni á þessum tveim stöðum og óska þeim og öllum íbúum bæjanna alls hins besta í framtíðinni...

ÞAÐ KREPPIR AÐ...

Ég hef ekki lagt í vana minn að gera mikið veður út af þjóðmálum eða bæjarmálum yfirleitt, en nú er mér orðið nóg boðið og get ekki á mér setið að segja eitthvað um málið, því áhyggjur af stöðu mála eru farnar að halda fyrir mér vöku og er þá mikið sagt. Það er ekki nóg með að kreppuástand þjóðarinnar hafi áhrif á hvert heimili á landinu, heldur hefur verið siður margra þeirra fjarstöddu yfirvalda sem einhverju fá ráðið varðandi fyrirtæki og stofnanir hér í bæ, að reyta af okkur allar þær "fjaðrir" sem þeir geta og um leið að fækka hér störfum og starfstækifærum sem eru þó alltof fá nú þegar og þannig hefur það oftast verið s.l. áratugi.
Síðustu misseri hafa opnunartímar verslana og banka orðið færri en venjan er og var það t.d. mjög slæmt þegar Landsbankinn hætti að hafa opið fyrir hádegi, ekki síst vegna álagsins sem er þar á vissum tímum, sérstaklega yfir sumartímann þegar þúsundir ferðamanna koma hér í gegn með Norrænu, en það er eins og ekki hafi verið gert ráð fyrir því. Og nú ætla stjórnvöld að bæta gráu ofan á svart með því að flytja póstinn inn í Landsbankann og loka pósthúsinu okkar. Þeir eru búnir að segja upp starfsfólkinu og sýna því enga virðingu þrátt fyrir áratuga störf hjá stofnuninni.
Ekki vitum við hvar koma á póstinum fyrir í bankanum, því ekki er sjáanlegt neitt pláss fyrir hann þar og ekki ætla þeir heldur að ráða neinn auka starfskraft til að sinna póstinum, þó enginn sem fyrir er í bankanum hafi þekkingu á póstmálunum og nóg virðist líka vera þar fyrir af verkefnum þó pósturinn bætist ekki við.
Þetta þýðir að biðraðirnar í bankanum lengjast enn meira en verið hefur og þjónustan versnar fram úr hófi, sérstaklega á álagstímum, ef þessi áætlun nær fram að ganga.
Ég og fleiri bæjarbúar viljum því gera eitthvað í málinu, t.d. leggja fram undirskriftalista og láta fjölmiðla vita af þessu. En við bíðum eftir tillögum frá bæjarráði sem er víst að funda um þessa áætlun. Væntanlega verður tekið af skarið og ákveðið að mótmæla þessum ósköpum á einn eða annan hátt. Um þetta munum við íbúar Seyðisfjarðar vafalaust öll standa saman sem einn maður og berjast fyrir möguleikum okkar til að búa hér áfram óáreittir með þau fáu störf sem enn eru þó hér.
Verðum við ekki að treysta á að ný ríkisstjórn horfi á málið með okkar augum svo að þessum stjórnendum sem lögðu á ráðin um breytingar takist ekki að eyðileggja búsetuskilyrði okkar hér, með því að kippa frá okkur öllum þeim "fjöðrum" sem við höfum til að þrauka hér á hjara veraldar...?

Þorrabragur 2009

Fyrir hvert þorrablót er sérstakur þorrabragur samin, sem nefndin syngur fyrir gesti. Textann má ávallt lesa í söngheftinu sem fylgir hverju sæti og ekki virðist neinn hörgull á góðum textum ár eftir ár. En því miður er höfunda ekki getið og er það miður. Ég ákvað að setja hér nýjasta þorratextann og auglýsi hér með eftir höfundi.

Þorrabragur 2009 (lag: Hann Mundi á sjóinn...)

Viðlag:
Lyftum glösum og skálum, já skál fyrir því,
sem skemmtilegt gerðist bænum hér í.

Við vonum að hér verði kæti í kvöld
er komum við saman með gleði við völd.
Svo borðum við allt sem á boðstólum er
og brennivín hafa víst flestir hjá sér.

Svo munum við reyna að minnast á það
sem markvert á árinu átti sér stað.
Þó sannleikur talinn sé sálnanna gull
að sjálfsögðu munum við ljúga ykkur full.

Í atvinnumálunum brjótum við blað
og brenglaða túrista löðum hér að.
Í Skaftfelli setjum upp sirkus og búð
og sýnum þar fólki hinn fullkomna trúð.

Og Alla hún túrista tekur í ferð
til að sýna þeim fjarðarins dásemdar mergð.
Ef keypt gæti hún Björn Roth og alla hans ætt,
alveg þá gætum við virkjunum hætt.

Í útflutningsmálunum hugsum við hátt
og horfum á myndlist í glugga og gátt.
Og seljum úr landi hvert einasta strik
þá Óli af kæti mun gef´okkur prik.

Á byrjuðu ári er brýnasta þörf
að bjartsýni ríki við leiki og störf.
Því skulum við svalla og syngja við raust
og sjá til að barneignum fjölgi í haust.

Við borðahaldið ætlum að enda með stæl
svo öll getum sveiflast í valsi og ræl.
Síðan við förum í tangó og tjútt
og tvistum og rokkum, já það verður fútt.

Og svo eftir allt þetta allsherjar geim
ánægð dauðþreytt þá förum við heim.
Þá hollast er hverjum að hugsa um sitt
og hoppa í rúmið og gera þar hitt.

Lyftum glösum og skálum, já skál fyrir því,
sem skemmtilegt gerðist bænum hér í.

Þorrablót 2009 afstaðið

Laugardagskvöldið 24.jan.var hið árlega þorrablót Seyðfirðinga haldið með pompi og prakt að vanda. Maður verður aldrei fyrir vonbrigðum, því alltaf tekst hverri stjórn sem kosin er að gjöra góða veislu. Svo var einnig í þetta sinn. Það verður að segjast að mikill munur er síðan blótshaldið var flutt í stóra íþróttasalinn, því nóg er plássið þar, þó dansgólfið hefði mátt vera stærra. Heiðursgestir blótsins að þessu sinni voru hjónin Fríða Hallgrímsd. og Hörður Hjartarson sem bjuggu lengst af ævi hér í bænum, þó nú sé svo komið að þau séu að mestu brottflutt. Gert var grín að íbúum staðarins og var það gert á meinlausan hátt, svo enginn ætti að vera sár eftir.
Ótrúlega mikið var af brottfluttum Seyðfirðingum sem mættu, auk fjölda ókunnugra gesta, svo lá við að þessir aðkomnu gestir væru hátt í helmingur viðstaddra. Allir virtust skemmta sér hið besta, ekki síst unga kynslóðin sem greinilega kunni að meta nærveru Stjórnarinnar með Siggu Beinteins í fararbroddi að leika fyrir dansi, en hún fékk lítinn vinnufrið fyrir áköfum aðdáendum sem hálf drekktu henni í flassljósum myndavéla. Maturinn smakkaðist mjög vel og drykkju virtist í hóf stillt.
Að lokum má geta þess að Bogi Þór Arason frændi Rúnars er fimmtugur í dag og óskum við honum og fjölskyldu hans innilega til hamingju með daginn.

Lokaönnin hafin o.fl...

Helgina 9.-12. jan. var ég stödd í Reykjavík og nágrenni í tilefni af því að síðasta skólaönnin mín var að hefjast. Við stöllurnar fimm ásamt kennara notuðum föstudaginn til að heimsækja Borgarbókasafnið í Kringlunni og fengum þar stórgóðar móttökur.
Það kom mér þægilega á óvart að uppgötva að þarna væri eitt af útibúum Borgarbókasafnsins staðsett og að þetta væri safnið sem áður var í Bústaðakirkju.
Húsnæðið er afar rúmgott og allur aðbúnaður fyrsta flokks. Nógur mannskapur virðist vera til að sinna öllum verkum, m.a. er ein manneskja í fullu starfi, bara við að sinna barnastarfinu á staðnum. Það er því greinilega enginn fjárskortur á þessu safni.
Við sáum þarna í fyrsta skipti sjálfsagreiðsluvél og fengum sýnikennslu á hana. Þetta er sniðugt tæki og engin leið að ætla að svindla sér út af safninu með bækur sem ekki hafa verið skráðar á viðkomandi, því þjófavarnartæki sér um að engin bók sem ekki er búið að lána skv. tölvukerfinu, komist úr húsinu án þess að afgreiðslufólkið verði þess vart.
Ég reyndi þetta á sjálfri mér, því forstöðukonan sem leiddi okkur um allt safnið og fræddi okkur um það, var áður en við mættum á staðinn, að afskrifa bækur sem lágu í haugum á vinnusvæði hennar. Mér leist ekkert á að þessum bókum yrði hent og bauð hún okkur þá að velja úr þær bækur sem vildum, ef við hefðum áhuga á einhverjum þeirra. Ég sá margar bækur sem safnið okkar á ekki og greip 2 nýjar bækur sem ég hafði ekki séð áður og fékk að taka þær með mér. Þær voru afskrifaðar vegna þess að síður í þeim höfðu blotnað og voru því ósléttar. EN þegar við kvöddum og fórum gegnum útgönguhliðið, þá vældi það á okkur svo að ég hrökk til baka með bækurnar, því þá hafði gleymst að afsegla þær, þó búið væri að afskrifa þær.
Síðan fórum við í heimsókn í einn af Bókabílum borgarinnar og höfðum mikið gaman af því. Þessi bíll var mjög vel búinn og það er alveg snilld að færa eldri borgurum, börnum og fleirum sem e.t.v. eiga ekki vel heimangengt, bækurnar heim í sitt hverfi. Það var ótrúlega gott bókaúrval í bílnum sem er stór og mikil rúta, eða álíka stór og strætisvagn.
Meðfylgjandi myndir sýna skólasystur mínar við sjálfsafgreiðsluborðið í safninu og í bókabílnum. En síðasta myndin er tekin hjá Hörpu mágkonu í Hafnarfirði á laugardags- kvöldið þegar við vorum að horfa á fyrstu undankeppni Evrovision, en þá komu Binna, Maggi og Stefán Ómar í heimsókn, því Binna er að fara í aðgerð (sem vonandi gengur vel) og þau því mætt suður af því tilefni. Við mauluðum konfekt, popp og fleira gott og vorum ekkert að flýta okkur í háttinn...
Það er svo spurning hvort að annað hvort laganna tveggja sem valin voru að þessu sinni verður framlag Íslands til keppninnar í ár(?) Þau virtust nefnilega bæði vel boðleg...

Tímamót - 55 ára

Veðurblíðan þessa 4 daga sem af eru árinu hefur verið einstök og gefur vonandi tóninn um gott framhald en verður ekki lognið á undan storminum.
Um hádegi í gær tókum við Rúnar þá skyndiákvörðun að renna norður til Húsavíkur í heimsókn til mömmu, því spáin var góð og við bæði í fríi og óbundin. Auk þess er 55. afmælisdagurinn minn í dag (4.jan) og mér fannst ágætt að halda uppá hann með því að skreppa að heiman fyrst að svona vel stóð á, því mér hálf leiðist að fara ein yfir fjöllin að vetri til, enda oft meiri og minni hálka á leiðinni.
Þegar ég var fyrir norðan fyrir 3 vikum (13.des) þá var líka rjómablíða og ég tók fullt af "bleikum" myndum á Húsavík en þá var alhvít jörð og aðrir litir en núna, því núna var jörð auð og sólin sem remdist við að skína á hluta bæjarins breytti dimmunni í dökkbláan bjarma sem var mjög ólíkur bleika bjarmanum um daginn. Ég set hér sýnishorn til samanburðar sem tekin eru í sitt hvorri ferðinni og að auki ein mynd af dúllunni henni mömmu, sem finnst orðið svo gott að kúra og hugsa um gamla og góða daga, því nú hefur hún ekkert hlutverk lengur eins og hún segir sjálf og getur leyft sér að vera löt og hvíla sig þegar henni hentar.

Áramótin 2008-2009

GLLEÐILEGT NÝÁR OG ÞAKKA YKKUR ÖLLUM FYRIR GAMLA ÁRIÐ !!!
Gamlalársdegi eyddum við heima hjá okkur ásamt Sigga, Bergþóri og Hilmi sem verður hjá okkur um áramótin. Síðasti kvöldverður ársins var svínaskorpusteik sem bragðaðist svo vel að "margur fékk mettan kvið" eins og Jón frá Bægisá sagði í einu af kvæðum sínum, en einmitt þessi ljóðlína er lausn á krossgátu sem við Rúnar vorum að glíma við. Jólamyndagátur blaðanna fóru hinsvegar framhjá okkur að þessu sinni og þótti okkur það miður, því þær hafa verið ómissandi tilbreyting á jólahátíðum.
Við kíktum í kirkjugarðinn sem var óvenju fallega uppljómaður, enda var veður eins og best verður á kosið, blankalogn og hitastig kringum frostmark.
Á brennuna fórum við líka og bæjarstjóranum varð tíðrætt um kreppuástand þjóðarinnar og kom með nokkuð skýrar og auðskildar lausnir á þeim vanda fyrir velflesta. Brennan sjálf leit á tímabili út eins og brennandi HOF frá Austurlöndum, eins og greina má ef myndin sem fylgir er vel skoðuð....!
Eftir áramótaskaupið sem mér fannst óvenju óspennandi miðað við síðustu ár, þá fórum við með rjóma+súkkulaðibollur og ostabakka upp í Botnahlíð til Kristrúnar og Birgis, en þar safnast stórfjölskyldan saman um hver áramót og skýtur upp rakettum og borðar yfir sig af sætindum þegar nýja árið gengur í garð. Að þessu sinni vorum við venju fremur fáliðuð, því Binna var á næturvakt og fleiri fjarstaddir sem venjulega mæta.
Bæjarbúar virtust ekki auralausari en undanfarin ár, því nóg var um glæsilegar flugeldasýningar.
Nýársdagur rann svo upp bjartur og kyrr, svo ég óskaði þess að árið yrði jafn friðsælt og fallegt og veðrið gaf til kynna. Við "gamla settið" fórum því út í hjólreiðatúr og eftirlitsferð út í Gullver og liðkuðum lata og þreytta útlimi áður en fyrsta kvöldmáltíð ársins hæfist með tilheyrandi ofáti... verði öllum að góðu !

Jólaheimsóknir

Mikið eru jóladagarnir alltaf fljótir að líða. Ég ætla alltaf að vera svo dugleg, lesa heilmikið og njóta samvista við alla ættingjana. Oft fer þó of mikill tími í matarstúss og lestur jólabókanna situr venjulega á hakanum, sérstaklega í þetta sinn.
Jóladegi eyddum við í Keflavík með Jóhönnu og fjölskyldu og fengum okkur hressingartúr í köldu en fallegu veðri. Adam fannst mjög gaman að leika sér í snjónum, þó lítill væri og lék á alls oddi.
Á annan héldum við til Hafnarfjarðar og borðuðum svínahamborgarann hans Sigga Birkis hjá Diddu og Rúnari B. og áttum þar notalegar samverustundir. Kvöldinu lukum við með baði í heita pottinum í Hafnarfirði.
Á 3ja í jólum var svo komið að fjölskylduboðinu hjá Ellu, þá mættum við með eftirréttina sem komu í okkar hlut...(3 skálar af fromage og 3 föt af súkkulaði-rjómabollum sem hurfu fljótt ofan í öll börnin). Þarna mættu nokkrir tugir af nánustu ættmennum Rúnars og allir voru frískir og hressir og mikið stuð og spjallað fram á kvöld.
Sunnudagskvöldinu eyddum við svo hjá Guðrúnu og Hjalta Þóris við notalegt spjall og skoðuðum myndarlega handavinnu frúarinnar og myndasafn húsbóndans. Hluti af gömlu myndunum fékk að fljóta með okkur austur, því það kemur til með að enda hér á safnahúsinu.
Allt voru þetta yndislegir frídagar og meira borðað en æskilegt hefði verið. Svo að nú tekur vonandi við meiri hreyfing og minna át.
Já, við erum semsagt komin aftur heim í dalinn djúpa og tekin til við okkar daglegu störf. Syni okkar höfum við hér í heimsókn fram yfir áramót, en eftir það hefst síðasta skólaönnin hjá mér og þar með bíð ég hækkandi sólar og vorkomu með tilhlökkun...

Aðfangadagur í Keflavík

Veðrið var ekki jólalegt á landinu þetta aðfangadagskvöld, en það gerði lítið til því við nutum samvita við afkomendurna og góðra veitinga að venju þetta yndæla kvöld. Tvær gæsir voru aðalréttur kvöldins, önnur var lítil heiðagæs, en hin var stór grágæs, sitt með hvorri fyllingunni, svo tilbreyting væri sem mest.
Eftirrétturinn var hefðbundinn, ananasfromage eins og verið hefur undanfarin 20 ár eða meira og er það jafn sjálfsagður jólaeftirréttur eins og laufabrauðið er ómissandi meðlæti með hangikjötinu á jóladag. Mynd af desertinum fylgir með hér neðar...
Yngsti fjölskyldumeðlimurinn hann Adam hafði ekki mikla matarlyst, enda áhuginn á gjöfunum meiri en á matnum og kvöldið fór meira og minna í hopp og leik og gleði í kringum gjafirnar sem að lokum þreyttu hann svo mikið að hann lak útaf og steinsvaf ofan á stærstu gjöfinni eins og sjá má og rumskaði ekki þó við tækjum myndir af honum við þessar aðstæður...

Heilsunudd og jólaflug

Síðustu vikuna fyrir jól notaði ég m.a. til að fara daglega í heilsunudd til Japsy Jacobs frá Indlandi, sem dvelur hér í vetur og er einstaklega yndæl og góður nuddari. Hún losaði mig við slæman sársauka sem ég hef haft í náranum síðan í sumar er ég datt í fjallgöngu og hef verið dálítið fótlama síðan. Hún dró líka fram gamlan uppsafnaðan sársauka í baki og hnésbótum sem ég vissi ekki af, en ég vona að ég losni við hann til frambúðar.
Að kvöldi 22. des. lögðum við Rúnar svo af stað suður í jólafríið og fengum óvænt einkaflug í fokkernum, því við deildum vélinni ásamt einum farþega og fengum óvenju góða þjónustu hjá flugfreyjunni. Jólunum ætlum við svo að eyða með afkomendum okkar, systkinum og fjölskyldum þeirra...

ಉಂದರ್ಲೆಗ್ತ್ ಲೆತುರ್

Af óþekktum ástæðum birtist sjálfkrafa undarlegt letur sem titill alltaf þegar ég reyni að skrifa haus á bloggið mitt, svo að ég þarf að "plata" forritið til að koma réttum titli á sinn stað, en ég vildi lofa ykkur að sjá hvað þessi tölva/forrit hefur sjálfstæðan vilja....
Ég lét hér með mynd af hinum árlega jóla-eftirrétti fjölskyldunnar, svona til að hafa einhverja mynd með þessum skrítna titli sem ég get ekki lesið...

Addi í Firði 80 ára

Árni Stefánsson eða Addi í Firði varð áttræður þann 21. des. s.l. Fjölskylda hans hélt honum veglega afmælisveislu í Herðubreið kvöldið fyrir afmælið og bíósalurinn var fullur af fólki sem kom saman og skemmti sér og naut góðra veitinga af þessu tilefni. Afkomendur Adda höfðu veg og vanda að öllu saman, jafnt skemmtiatriðum sem veislumat, enda orðin þessu vön, því þær systur Billa og Gulla eru báðar nýlega búnar að halda upp á stórafmælin sín með myndarbrag eins og þeirra er von og vísa.
Ég notaði tækifærið og tók slatta af myndum á nýju vélina og setti þær á disk og færði Adda að morgni afmælisdagsins, því ekki þáði hann hefðbundnar gjafir, heldur styrkti maður hollvinasamtök sjúkrahússins, sem ég er reyndar meðlimur í og var því nýbúin að greiða þar mitt ársframlag, en alltaf má gera betur...

Aðventumessa og tónleikar

Það er fastur liður að kirkjukór Seyðisfjarðarkirkju syngur við Aðventumessu í desember ár hvert. Þá eru venjulega sungnir aðrir sálmar en við hefðbundnar messur og ekki endilega hefðbundnir jólasálmar, heldur eitthvað létt á jólalegum nótum.
Að þessu sinni var annríkið á þessum tíma meira en oft áður, m.a. vegna nýafstaðinna tónleika sem haldnir voru í tilefni af 100 ára ártíð Steins Stefánssonar sem var hér organisti og kórstjóri um áratuga skeið, en hann var einnig góður lagasmiður og kórinn æfði því nokkur laga hans sem hann flutti síðan á býsna fjölmennum tónleikum í Seyðisfjarðarkirkju í nóv. sl.
Kórfélagar völdu því fyrir aðventumessuna nokkur létt og jólaleg lög sem áður höfðu verið sungin við ýmis tækifæri og sungu þau við aðventumessuna núna í desember. Við það tækifæri tók Rúnar myndir af kórnum framan við pípuorgelið góða. En hin myndin sem fylgir var tekin skömmu fyrir tónleika Steins Stefánssonar, en tvö barna Steins (Kristín og Ingólfur) mættu á tónleikana kórfélögum og sýnilega þeim sjálfum til mestu ánægju...

Jólaheimsókn til mömmu

Helgina 12.-14. des. var ég í heimsókn hjá mömmu norður á Húsavík og naut samvista auk mömmu við systur mína, dóttur og barnabarn, sem komu akandi að sunnan til að eyða helginni með okkur mömmu. Það var þæfingsfærð á leiðinni norður, en hálka á bakaleiðinni, en allt gekk vel og veðurblíðan var einstök eins og sjá má á 2 af meðfylgjandi myndum sem ég tók af safnahúsinu á Húsavík, þar sem fullt tunglið bar við toppinn á píramídanum og myndaði þar eins og ljóskúlu og svo purpuraroðann sem lá yfir bænum allann laugardaginn. Við gerðum jólalegt herbergið hennar mömmu, með jóladúkum, jólatré og skrauti og skreyttum líka heima í Hlíð, svo þar verði hátíðlegt ef Didda, Rúnar og fjölskylda fara norður um áramótin eins og til stendur.
Við heimsóttum Sigrúnu vinkonu í galleríið hennar og bárum út öll jólakortin til vina og ættingja, hittum þá frændur okkar Munda og Gulla sem og Hillu systir þeirra og óskuðum öllum gleðilegrar hátíðar. Áður en við fórum úr bænum í dag, þá sótti Didda systir kartöflur í geymsluna og þurfti að skríða inn í jarðhýsið eins og jólasveinn, ég ætti kannski að setja hér með mynd sem ég tók af henni við það tækifæri ? - Þetta tókst - já þetta var algjört jólastuð !

Aðventukvöld sáló

Fimmtudagskvöldið 11. desember var opið hús (Aðventukvöld) hjá Sálarrannsóknarfélagi Seyðisfjarðar í húsnæði félagsins að Öldugötu 11, efri hæð. Eins og verið hefur, þá sátu félagsmenn og spjölluðu létt yfir kaffisopa, jólakökum og konfekti við undirleik notalegrar jólatónlistar og skemmtu sér með spil og rúnir. Eitthvað var líka kíkt í bolla eins og venjan er þegar nokkrir félagar eru samankomnir.
Stjórnin taldi að fjárhagur félagsins leyfði ekki kostnað við að fá skemmtikraft langt að, en ætlar samt að skoða það dæmi að ári.
Það er gott að geta látið sér nægja lítið, þegar þannig árar.
Meðfylgjandi myndir sýna nokkra af viðstöddum félögum og velunnurum...

Ferðalok

Að ferðalokum má svo sjá 2 myndir sem sýna, annars vegar sjávarkletta sem gætu alveg verið á Íslandi og hins vegar flugvöllinn á Madeira sem, vegna skorts á sléttlendi, er byggður að hálfu leyti á súlum í fjöruborðinu. Það var mjög sérstakt að sjá þessa hönnun á flugvellinum við aðflugið að eyjunni og sömuleiðis að aka síðar eftir veginum sem liggur undir brautina. Heimamenn eru greinilega snjallir að leysa þau vandamál sem plássleysið á eyjunni skapar, svo ekki er hægt annað en dást að því hve ráðagóðir og duglegir þeir eru....
Það er verst hve óskýr flugvallarmyndin er, en hana má stækka talsvert með því að smella á hana, það munar miklu...