Fjallaferðin

Daginn fyrir heimförina fór meirihluti Gullversliðsins í Fjallaferð, þar sem við fengum að sjá heimafólk framleiða í höndunum falleg og vönduð gólfteppi úr ull, bómull og silki. Þau eru auðvitað misstór, misvönduð og misdýr, en allir ættu að geta fundið eitthvað við sitt hæfi. Nokkrir í hópnum keyptu teppi en aðrir létu sér nægja að skoða umhverfið, drekka tyrknest te og borða mat innfæddra, auk þess sem við gengum í mosku heimamanna og sýndum að sjálfsögðu þá kurteisi að setja upp slæður eins og tíðkast hjá þeim og taka af okkur skófatnaðinn.
Þetta var að mörgu leyti óvenju skemmtileg ferð og öðruvísi en fyrri ferðir.

Gríska eyjan KOS

Þriðja ferðin okkar Rúnars þessa viku var til grísku eyjarinnar Kos, sem kennd er við faðir læknisfræðinnar, Hippókrates sem þar bjó alla æfi, en eyjan er staðsett í aðeins einnar stundar siglingu frá Bodrum. Það var því stutt að fara, en tímafrekt að fara 4 x sinnum gegnum tollana á einum degi. En það var sannarlega þess virði að skreppa þessa för, því það var bæði fallegt og fróðlegt að heimsækja Grikkina heim.
Þeir virðast mikið meiri snyrtimenni en Tyrkir, Því allt var einstaklega hreint og fínt hjá þeim. Við heimsóttum litla víngerð sem býr til ljómandi góð léttvín. Svo fórum við upp undir hæsta fjallstind eyjarinnar í fjallaþorp sem tók vel á móti okkur, Það skoðuðum við fallega litla kirkju og röltum í búðir, en enduðum svo heimsóknina með því að fá okkur að borða djúpsteiktan smokkfisk sem okkur finnst alltaf jafn góður. Ferðinni var síðan heitið niður til borgarinnar, þar sem við röltum um í rólegheitum, þar til tími var til að mæta aftur í ferjuna heim á leið.
Þetta var einstaklega ánægjuleg ferð í yndislegu veðri og fallegu umhverfi...

Maríuhús og leirverksmiðja

Á leiðinni til og frá Efesus heimsóttum við 2 nokkuð merkilega staði. Fyrst skal telja leirverksmiðju sem býr til afar mikið af skrautmunum til handa ferðamönnum og heimamönnum. Við fengum að sjá starfsmenn við sín störf, eins og rennismiðinn sem var enga stund að útbúa litla skál og lok ofan á hana sem passaði upp á millimeter.
Enda er maðurinn nefndur "superman" á vinnustað sínum. Við fengum líka að sjá listakonuna sem málar gripina og loks að sjá sölubúðina sem er gríðarstór og flestir ættu að geta fundið eitthvað við sitt hæfi.
Hinsvegar var það svo fjallakofinn hennar Maríu móður Jesú, en sagan segir að Jóhannes postuli hafi komið með hana á efri árum og þau dvalið þar síðustu 4 æviár hennar. Á staðnum er hrein og tær uppsprettulind sem litið er á sem heilaga og hús Maríu er afar fábrotið en fallegt og þetta er mjög vinsæll ferðamannastaður, þó Tyrkland sé byggt nær eingöngu af múslímum, þá trúa þeir samt líka á Maríu og skrá bænir sínar eins og ferðamenn gera sem þarna koma. Langur steinveggur er þakinn bréfum sem bundin eru saman og hanga eins og net eftir endilöngum steinveggnum...
Það var mjög notalegt að koma á þennan fallega og friðsæla stað sem kom þægilega á óvart...

Gamla borgin EFESUS / EPHESUS

Fyrr á öldum stóð borgin Efesus við árfarveg sem rann út í sjó. En gegnum tíðina bar áin svo mikinn framburð til sjávar að hún fyllti uppí árfarveginn og þornaði síðan upp, svo borgin fór í eyði vegna vatnsskorts og aðstöðuleysis. Hún hvarf smám saman undir jarðveg og lá þar gleymd og grafin þar til hún fannst þegar leggja átti járnbraut um svæðið. Það er því enn verið að grafa hana upp og kemur sér því vel að ferðamenn greiða fyrir aðgang að þeim hluta hennar sem búið er að gera sýningarhæfan.
Margt kom á óvart og vissa hluti lærðum við eins og t.d. það að súluhöfuðin eru þrenns konar, nefnast Dorisk, Jónisk og Korinsk eftir því hvernig skreyting er á þeim. Hér á meðfylgjandi mynd eru Jónískt súluhöfuð (snigill) og Korinskt með laufblöðum á. Dorisku súlurnar voru hinsvegar minnst skreyttar.
Þóra fararstjóri sem er að læra sagnfræði hefur búið í Grikklandi í meira en 20 ár og því afar fróð og áhugasöm um menningar við Miðjarðarhafið. Hún er einhver fróðasti og besti fararstjóri sem ég man eftir að hafa haft í okkar ferðum og er þá mikið sagt, því margir þeirra hafa verið alveg ágætir.
Það er nokkuð langur akstur frá Bodrum til Efesus, eða um 3 klst. en samt alveg þess virði ef maður hefur áhuga og auk þess stoppuðum við á nokkrum stöðum í báðum leiðum og sáum ýmislegt fleira sem ég ætla að segja frekar frá hér á eftir...

Tyrkneskt bað...og nudd !

Eitt af því sem okkur var ráðlagt að prófa var að fara í Tyrkneskt bað og nudd.
Við höfðum auðvitað ekkert á móti því, en þegar til kom, þá reyndist það mikið dýrara en okkur hafði verið sagt og ég var að hugsa um að hætta við allt saman, en Rúnar vildi að við prófuðum þetta og eftirfarandi lýsing passar við þá meðferð sem við fengum.
Fyrst fórum við í sundfötum inn í gufubað og sátum þar um stund, þar til svitinn lak af okkur. Þá vorum við drifin inn í klefa þar sem fínt salt þakti allt gólfið. Við áttum að velta okkur uppúr saltinu og gerðum það auðvitað. Þaðan var farið með okkur inn í baðklefa, þar sem yfir okkur var hellt volgu og köldu vatni til skiptis, en inn á milli vorum við nudduð með grófum hönskum og einhverju efni eins og sandi sem átti að hreinsa allar dauðar húðfrumur af líkamanum. Að lokum fengum við svo létt sápunudd áður en við vorum skoluð og send í afslöppun, þar sem við biðum býsna lengi þar til ung stúlka setti á okkur leirmaska sem þurfti síðan að standa á andlitum okkar annan eins tíma og við höfðum beðið. Loks vorum við svo send inn í nuddklefa þar sem við fengum nuddmeðferð sem líktist að sumu leyti öðru nuddi sem við höfum prófað hingað til. Þó var þar einn stór munur þar á, þ.e. nuddarinn sem var karlmaður var ansi nærgöngull, meira en ég kærði mig um, þó ég léti kjurt liggja. En ég komst svo að því eftirá að fleiri konur höfðu lent í því sama og þær töluðu við fararstjórann um þetta sem fór lengra með málið, sem endaði víst á því að einn starfsmaður a.m.k. missti vinnuna af þessum sökum.
Mér fannst þetta koma úr hörðustu átt, þar sem múslímar kæra sig ekki um að aðrir karlmenn sjái of mikið af þeirra konum, hvað þá að þeir snerti þær hálf naktar. En það er auðvelt að dæma aðra og hægt að skaða fólk með slíku, svo ég hef reynt að taka því sem að höndum ber án þess að gera mikið mál úr því....þó stundum verði maður að segja sína meiningu :)

Haustferð til Tyrklands

Vikuna 29. sept. til 6. okt. dvöldum við ásamt áhöfn Gullvers og mökum í Tyrklandi.
Þegar við komum til Bodrum eftir tæplega 6 stunda flug frá Keflavík, þá datt mér í hug Guðríður Þorbjarnardóttir víðförlasta kona sögualdar, sem gekk suður til Rómar og aðrir fornir Íslendingar sem lögðu leið sína suður til Miklagarðs sem þá var höfuðstaður Tyrkjaveldis. Þeir ferðalangar hafa verið vikur eða mánuði á leiðinni sem aðeins tók okkur nokkra tíma að skjótast á milli.
Við gistum á stóru og vel búnu hóteli með fullu fæði inniföldu. Margar sortir matar voru í boði, en tilbreyting í mat var samt af skornum skammti, svo hætt er við að flestir fái nóg ef þeir borða þar alla daga í meira ein eina viku.
Flestir höfðu þó list á að drekka bjór og aðra drykki sem í boði voru frá morgni til kvölds.
En við vorum hinsvegar mikið á ferðinni og snæddum þá daga á öðrum stöðum og fengum því meiri tilbreytingu en ef við hefðum ekkert farið.
Sólbaðsaðstaða var líka ágæt og margt fleira í boði sem við notuðum lítið eða ekkert.
En mig langar að segja svolítið frá þessari dvöl í Tyrklandi og skipta frásögninni niður í nokkra hluta með viðeigandi myndum svo hún verði ekki of einhæf og langdregin.

Hittingur með afkomendunum !

Það hefur verið árlegur viðburður að áhöfn Gullvers hefur boðið mökum sínum í haustferð til útlanda og að þessu sinni var ferðinni heitið til Tyrklands. En þar sem við vorum svo heppin að Rúnar átti frítúr áður en við lögðum af stað og ég átti enn eftir nokkra sumarfrídaga, þá notuðum við hluta þeirra hjá afkomendum okkar áður en ferðin hófst. Við buðum þeim öllum í gæsaveislu og nutum stuttra en góðra samvista með þeim. Þegar við komum til baka var sjónarmunur á því hvað Sumaja Rós var orðin stærri og mannalegri og þá tók ég meðfylgjandi mynd af henni til samanburðar við fyrri myndir :)

Góð helgi fyrir norðan !

Eftir vinnu síðastliðið föstudagskvöld keyrði ég norður til Akureyrar ásamt Lukku og Aron sem urðu mér samferða norður. Á undan okkur fóru félagar okkar úr Sáló, en til stóð að heimsækja miðla sem staddir voru á Akureyri og það gerðum við svo sannarlega og ég held að enginn hafi farið ósáttur heim.
Við gistum flest í íbúð sem við leigðum eina nótt og þar fór vel um okkur. Við skruppum á kaffihús og vorum svo boðin í mat til Þórhalls miðils, en hann er sérstakur vinur okkar (og frændi minn í 5.lið :) svo varla gerist það mikið betra...
Við kíktum auðvitað á Glerártorgið og fleiri búðir og flestir keyptu eitthvað sem þá langaði í eða vanhagaði um. Sjálf gerði ég góð kaup og var mjög ánægð með alla ferðina. Að lokum borðuðum við saman kvöldverð áður en flestir héldu heim á leið á laugardaginn. Sjálf yfirgaf ég hópinn og ók til Húsavíkur og heimsótti mömmu og aðra ættingja og vini sem þar eru. Þar verslaði ég meira hjá vinkonum mínum, m.a. forláta glerská sem ég nota núna til að geyma í allar fjarstýringarnar á sófaborðinu okkar. Einnig keypti ég fallegt blóm í blómabúðinni "Blómabrekku" sem opnaði í s.l. viku og fékk að auki sem gjöf frá vinkonu minni, forláta blómvönd sem ég tók líka með mér austur.
Síðast en ekki síst, þá var svo hringt í mig frá Egilsstöðum og mér tilkynnt að þar biðu mín 3 nýskotnar gæsir sem þurftu að komast í frost sem fyrst og gat ég ekki annað en glaðst yfir öllum þeim feng sem ég kom með heim eftir þessa ágætu ferð.
Í ofanálag þá var veðrið með besta móti, það var blíða á báðum leiðum, þó talað væri um hálku á Möðrudalsöræfum, þá varð ég aldrei vör við það. Og sól skein í heiði bæði á Akureyri og Húsavík, svo betra gat það ekki verið miðað við árstíma held ég barasta !!!
Ég vil að lokum geta þess að myndina af Villu vinkonu fékk ég lánaða á netinu hjá Heiðu systur hennar :)

Uppskerustörfin

Fyrir ári síðan hirti ég sólber af runna sem ég hafði fært foreldrum mínum til Húsavíkur fyrir nokkuð löngu síðan. Ég hafði aldrei prófað að nota þau fyrr, en ákvað nú að sjóða sultu úr þeim og gerði það á sama hátt og ég sýð bláberjasultu.
Útkoman varð býsna góð, svo ég ákvað að nota eina krúsina til að taka þátt í sultukeppni sem fram fór hér á Seyðisfirði í fyrrahaust og var svo heppin að þessi tilraunasulta féll í kramið og vann fyrstu verðlaun.
Nú í haust fékk ég stikkilsber í fyrsta skipti í hendurnar og ákvað að gera eitthvað úr þeim. Stikkilsber eru ansi stór, eða álíka og vínber, en að lögun mjög lík og rifsber. Þau voru ekki fullþroskuð og voru því ansi súr, svo ég ákvað að nota púðursykur, kanilstangir og negulnagla með þeim. Af þeim sökum varð sultan brún og líkist mjög rabbarbarasultu með kryddbragði.
Hvort að þessi sulta kemur til með að falla í kramið hjá dómurum í næstu sultukeppni veit ég ekki, en mitt motto er nú bara að vera með, fyrst ég á sultu sem talist getur óvenjuleg og er sannarlega tilraunasulta eins og sóberjasultan í fyrra....
En hvað sem öðru líður, þá er ég líka búin að sjóða bláberjasultu í nokkrar krúsir og sömuleiðis rifsber og rabbarbara, þannig að nóg er til af sultu á okkar heimili.
Síðast en ekki síst þá bjó ég til svolitla hrásaft úr krækiberjum og bláberjum sem mér finnst afar gott að drekka kalt úr ísskáp og blandað með köldu vatni til helminga. Ég hefði bara þurft að búa til mikið meira :)
Að lokum er svo heil skúffa í frystinum mínum full af plastdöllum fullum af sveppum, paprikum, púrru, graslauk, myntu og fleiru sem ég kem til með að nota í vetur, ásamt fullum krúsum af blóðbergi, einiberjum og skessujurt sem er algjört sælgæti á lambakjötið og alla villibráð. Kartöflurnar í heimagarðinum eru ennþá óuppteknar og fá að vaxa eitthvað lengur, meðan veður helst svona gott. En gulræturnar borðum við daglega beint úr garðinum ásamt salatinu. Jarðarberin eru að verða uppétin og er þá flest talið sem til fellur af ætum afurðum í okkar garði þetta árið.

Veiðiskapur !!!

Þegar við systur vorum nýbúnar að sortera kartöflurnar og setja í poka og ganga frá þeim inn fyrir nóttina, þá fór Adam að leika sér með vasaljós úti í myrkrinu og rakst þá á mús sem fraus úr hræðslu þegar ljósið skein á hana. Við hlupum öll upp til handa og fóta og skoðuðum hana í krók og kring og Didda náði meðf. myndum. Við létum samt vera að taka hana til fanga, nógu hrædd var hún greyið samt :)
Til að skoða myndirnar betur í stækkaðri útgáfu, þá endilega smellið á þær, sérstaklega myndina af Adam með vasaljósið, svo músin í neðra horninu sjáist :)))
En daginn eftir fórum við í veiðiferð, þó hávaðarok væri við Hafurstaðavatn. En það var 20 stiga hiti úti og við vildum sannreyna hvort ekki fengist neinn fiskur í vatninu eins og sumir óttuðust. En búið var að hleypa úr vatninu, svo rækilega að varla var hægt að koma bátnum á flot vegna vatnagróðurs sem stöðvaði hann ítrekað.
Rúnar brá þá á það ráð að fækka fötum og vaða með bátinn og draga hann og ýta honum eftir þörfum. Þeir nafnar lögðu svo netin þar sem vatnið er dýpst og fengu á einum klukkutíma yfir 20 silunga, vel feita og æta. Við urðum auðvitað mjög glöð yfir aflanum og elduðum hluta hans í kvöldmat, ásamt nýjum kartöflum og bláberjum með ís sem bragðast alltaf vel sem eftirréttur :)

Í sól og sumaryl á Húsavík

Við Didda systir ákváðum að fara norður s.l. helgi, bæði til að heilsa uppá mömmu og einnig að taka upp kartöflurnar sem við settum þar niður í vor, því framundan hjá henni er ferðalag til Berlínar um næstu helgi og ég á förum til Tyrklands síðar í mánuðinum, svo vissara væri að nota þessa helgi, því aldrei veit maður hvenær vetur gengur í garð.
Við vorum einstaklega heppnar með veður, því önnur eins sól og hiti hefur sjaldan verið svona dag eftir dag. Og hæfilegur vindur til að þurrka uppskeruna sem við skiptum niður, tókum sumt með okkur en annað var flutt í geymsluna út við Gónhól.
Rúnar minn kom með Diddu og nafna hans að sunnan og tók Adam litla með og fékk hann að atast í öllum verkum með okkur. Hitavatnsinntakið "heima í Hlíð" hafði bilað og Rúnar fékk því nóg verkefni, að útvega nýja varahluti og skipta.
Við notuðum laugardaginn í veiðiferð í Hafursstaðavatn og vorum ótrúlega heppin, en ég læt myndir og spjall um það fylgja hér á eftir þessu- ekki síst vegna þess að Adam lenti í svolitlu ævintýri sem ég læt fylgja með :)

Sumaya Rós !

Laugardagurinn 28. ágúst var nafngiftardagur litlu ömmustelpunnar minnar. Hún fékk nöfnin Sumaya Rós og verður væntanlega nefnd Mæja Rós ef að líkum lætur.
Hún er alveg yndislegt lítið kríli og mér finnst alltof langt á milli okkar. Ég væri mjög sátt ef ég gæti skroppið til að sjá hana um helgar, en það er fjarri lagi. Þó má ég þakka fyrir að hún skuli ekki vera erlendis, þá væri enn erfiðara að kíkja í heimsókn en raunin er á. Aðalatriðið er að allir séu frískir og líði vel.
Áður en ég yfirgaf hana og fjölskylduna hennar, þá héldum við nafngiftina hátíðlega og buðum nánustu ættingjum og vinum sem voru í nágrenninu og gekk það ljómandi vel.
Rúnar var kominn suður í frí og tók svo við af mér, því ég varð að fara aftur heim í vinnuna, en Jóhönnu veitti ekki af að hafa aðstoð svona fyrst eftir barnsfæðinguna, mest til að sinna Adam sem ætlar svo að koma austur með afa í nokkra daga, svo mamma hans fái meiri frið með þá litlu :)

Ömmuskottið komið heim !

Það leið aðeins rúmur sólarhringur frá því að litla ömmuskottið fæddist og þar til hún var komin heim. Fyrsta nóttin var líka róleg og Jóhanna gat hvílst eins og hún þurfti. Adam hefur sofið hjá ömmu flestar næturnar sem ég hef verið hér.
Það eina sem vantar eru faðirinn Mo sem ekki gat stoppað nógu lengi heima vegna seinkunnar á fæðingunni, þar sem hann er bundinn í vinnu úti í Hamar í Noregi og svo afi Rúnar sem var úti á sjó, en hann er reyndar væntanlegur í dag til okkar og við bíðum spennt komu hans og Sigga og Bergþórs að auki í kvöldmat :)

Biðin langa loksins á enda ......

Föstudaginn 13. ágúst mætti ég til Keflavíkur til að vera hjá Jóhönnu minni þegar hún ætti væntanlega dóttur sem skráð var til fæðingar 15. ág. En sú stutta lét heldur betur bíða eftir sér, því 5. afmælisdagur Adams stórabróður leið (þann 21.ág ) án þess að nokkuð gerðist. Samt höfðum við alla vikuna verið eitthvað að brasa, þrífa, þvo og tína ber, auk þess sem við fórum í marga göngutúra og vonuðum alltaf að sú stutta færi nú af stað ef við værum nógu duglegar að hreyfa okkur.
En það var ekki fyrr en aðfaranótt 24. ág. sem vonir vöknuðu um að nú væri stutt eftir og það passaði, því ég rétt gat komið Adam á leikskólann kl. 8 og mætt upp á spítala, þá hófst lokaspretturinn og litla daman var fædd kl. 9:17 í stóru baði og gekk bæði fljótt og vel. Stóri bróðir var svo sóttur eftir hádegið og fékk að koma í heimsókn. Öll aðstaða til fyrirmyndir hér á fæðingardeildinni, auk þess sem ljósmóðirin var einstaklega yndæl. Mikið vorum við öll glöð í lok þessa dags !

Verslunarmannahelgin 2010

Verslunarmanna- helgin var róleg í kringum okkur þetta árið. Rúnar var upptekinn allan laugardaginn með Sigga Birkir og vinum hans í steggjagleði Árna Geirs sem er að fara að gifta sig n.k. fimmtudag. Þeir sigldu út í Skálanes og eyddu þar hálfum deginum í gufubaði, heitum potti og við át á góðum mat.
En á sunnudagsmorgun drifum við Rúnar okkur með Adam á húsbílnum upp að Kárahnjúkum og skoðuðum 2 af stíflunum þar og vorum svo heppin að fá sól og blíðu allan tímann. En við héldum síðan í Atlavík og grilluðum þar kjúkling og tíndum nokkra lerkisveppi sem við borðuðum með. Við vorum við hliðina á Bóbó og Önnu og samferðafólki þeirra og spjölluðum frameftir kvöldi. Hittum líka Simma Svavars o.fl. og fegnum okkur göngutúr um Vigdísarlund.
En morguninn eftir drifum við okkur í sund í glampandi sól og vorum orðin svöng þegar við komum í Egilsstaði og fengum okkur þar að borða. Fórum síðan að leita að lerkisveppum og tíndum svolítið (lítið úrval enn sem komið er) og fórum heim til að steikja þá með kvöldmatnum (marineruðu hrefnukjöti) sem við keyptum í KHB.
Þetta var góð tilbreyting frá þokunni og súldinni hér á Seyðis, en það er eins og sólin eigi mjög erfitt með að komast hingað niður til okkar þriðja sumarið í röð.
Adam naut þess að vera óvenju frjáls þessa daga og raunar er hann mjög frjáls hér líka, því hann fær að gera flest sem hann langar til og þvælast með okkur "afa" við okkar störf úti og inni og virðist hafa bæði gagn og gaman af því....

Flottir mærudagar á Húsavík

Mærudagar á Húsavík eru árviss viðburður, síðustu helgina í júlí og hefur yfirleitt hist svo vel á að veðrið hefur leikið við bæjarbúa og gesti sem þangað hafa komið af þessu tilefni. Mærudagar þýðir "Sælgætisdagar", enda er Mæra gamalt íslenskt orð yfir nammi og hafa Húsvíkingar haldið því á lofti - Guð má vita hve lengi :)
Vegna hagstæðs veðurs þá létum við systur og makar sitja fyrir að laga húsið að utan, m.a. að skrapa. fúaverja og mála alla gluggana og útihurðina o.fl. og blessuð mamma sat svolítið á hakanum, þar sem heilsa hennar var ekki góð og hún gat því lítið verið með okkur. En við reyndum líka að taka þátt í hluta af mörgum dagskrárliðum sem boðið var uppá. Rúnar passaði Adam afastrák og lofaði honum að leika sér í leiktækjum klukkustundum saman. Hann fékk líka að taka þátt í kapphlaupi og horfa á leiksýningu o.fl. eins og að fylgjast með Laiser-tag leikjum krakkanna sem léku sér í skóginum við húsið okkar. Hann fékk líka gervi tattú sem á víst að tolla í nokkrar vikur.
Við hin skoðuðum söfn, ljósmyndasýningar og listasýningu auk þess að rölta um útimarkaðinn og versla smávegis í rjómablíðunni.
Við mættum öll kvöldin niður fyrir bakkann til að hitta gamla ættingja og vini og spjallað var fram á nætur yfir bjór og heitu kakói.
Við leyfðum okkur að fara út næstum daglega að borða á nokkrum stöðum, skruppum til okkar góðu vina Sigrúnar og Hauks og auðvitað mættu Villa og Fúsi líka.
Nokkuð margir ættingjar komu í heimsókn og gönguferð eftir nýjum skógarstíg fyrir ofan húsið okkar var með því óvæntasta sem við gerðum. Síðast en ekki síst þá skruppum við í vöfflukaffi til Adda og Stellu, en þar var árlegt kaffboð fyrir alla gesti og gangandi í ljómandi hlýlegum og fallegum garði þeirra við Ásgarðsveg.
Þar hittum við líka marga og spjölluðum heilmikið.
Að síðustu festum við á kubba heilmikið af myndum sem gaman væri að hafa til sýnis, en hér koma aðeins nokkur sýnishorn til fróðleiks og vonandi til gamans fyrir einhverja :>)