sumardagurinn fyrsti !

Frá því um miðjan febrúar hefur verið nánast auð jörð og fært um allt land. En á síðasta vetrardag fór að kafsnjóa og þegar við vöknuðum í morgun á sumardaginn fyrsta (19. apríl 2012) þá var jörð alhvít og næstum ökladjúpur snjór yfir öllu. Ég vorkenndi nýkomnu þröstunum og mokaði í þá eplum sem þeir átu með bestu lyst. En þá fór sólin að skína og það var blíðuveður í allan dag og allar götur urðu auðar og mikið af snjónum hopaði. Vonandi hverfur hann bara alveg fyrr en varir og sumarið verður líka vonandi betra en undanfarin ár, því það fraus saman sumar og vetur...

Bjargdúfurnar bjarga sér :)

Í vetur á meðan snjórinn var, þá settum við upp spörfuglafóðrara í stóru öspina í von um að snjótittlingar og aðrir spörfuglar lærðu að nota hann. En satt að segja þá litu þeir ekki við honum, svo hann beið bara eftir skógarþröstunum sem trúlega kynnu að meta hann þegar þeir kæmu til landsins. En Bjargdúfurnar voru fyrri til, þær koma hér daglega í von um æti og uppgötvuðu þessa fóðuruppsprettu og voru ekki lengi að tæma dallinn og setjast síðan í tréð en það hafa þær aldrei gert áður...

Sumarblíða í mars !

Síðustu 3 dagar 23.-25. mars voru sannkallaðir sumardagar hér á Seyðisfirði, því veðurblíðan var slík að margir spókuðu sig utandyra á stuttbuxum og bolum, enda fór hitamælirinn hjá okkur í 19 gráður á föstudaginn en aðeins minna um helgina. Við Rúnar fórum bæði hjólandi og akandi um fjörðinn m.a. til að kanna fuglalífið hér, sem var óvenju rólegt í blíðunni og tókum dálítið af myndum af fólki, hlutum og fiðurfé sem naut sólarinnar í logninu. Gróðurinn hefur líka verið að gægjast uppúr moldinni og fyrstu krókusarnir í okkar garði sprungu út á föstudaginn og runnar og tré eru við það að laufgast, sem er alltof snemmt, því ótrúlegt er að ekki komi vorhret á næstu vikum.... þó auðvitað sé óskandi að svo verði ekki og veðráttan er orðin svo furðuleg að allt virðist geta gerst ???

Hörð lífsbarátta dýranna !

Það var mögnuð sjón að standa 3 metra frá smyrli sem hámaði í sig dúfu sem hann var búinn að drepa, án þess að nærvera mín hefði áhrif á hann.
Það var Unnur Óskarsdóttir kennari sem hringdi í mig og sagði mér frá smyrlinum á skólalóðinni, þar sem börnin hoppuðu í kringum fuglana, án þess að trufla, að því er virtist.
Svo mætti hingað grákráka sem er sjaldséður flækingur á Íslandi. Því miður hefur mér ekki tekist að berja hana augum, þó Rúnari og mörgum fleirum hafi tekist það. Ég er þó búin að fara margar ferðir í leit að henni og náði í eitt skiptið meðfylgjandi mynd af selnum sem virðist una sér vel á steinunum í lóninu á góðviðrisdögum...

Góugleði á Húsavík :)

Síðastliðinn föstudagsmorgunn var veður svolítið vafasamt en eftir að hafa kannað veðurútlit og spár fyrir helgina, þá ákváðum við að renna norður til mömmu, því að vel stóð á hjá okkur. Við vorum komin inn í Jökuldal þegar sólin fór að skína og fengum síðan rjómablíðu alla leið norður. En ansi var hvítt um að litast á leiðinni, þó ekki væri miklu snjómagni fyrir að fara. Við færðum Hillu frænku brodd og fréttum hjá henni að Gulli frændi væri á spítalanum eftir slæma byltu og að það væri flensa að ganga á spítalanum, svo við frestuðum heimsókn til hans til laugardags. En komumst þá að því að hann og félagar hans í herberginu voru allir frískir, svo okkur var óhætt og allir hressir á neðri hæðinni hjá mömmu blessaðri sem orðin er afskaplega heyrnarlaus og út úr heiminum. Ég held hún hafi ekki þekkt okkur alveg strax, því miður, þó hún væri fljót að jafna sig á því.
Við færðum líka Sigrúnu vinkonu brodd og hún bauð okkur í kvöldmat á laugardaginn ásamt Óla Héðins mági hennar sem er að vinna í íbúðinni þeirra Huldu. Við áttum saman mjög notalegan kvöldverð og spjall og kíktum svo til Óla í íbúðina til að sjá hversu fínt hant var búin að gera WC-ið - allt flísalagt.
Veðurblíðan hélst alla helgina og eftir hádegið á sunnudaginn þegar við vorum búin að kveðja alla, þá kíktum við inn á ljósmyndasýningu í Safnahúsinu og ég átti erfitt með að rífa mig þaðan tímanlega til að komast austur í björtu, því við vorum hrædd um að hálka væri á leiðinni, en það reyndist óþarfa áhyggjur, því sólin hafði brætt hana nær alla og heimferðin gekk því mjög vel, sem betur fer.

íþróttamaður ársins 2011.

Í kvöld á lokakvöldi Viskubrunns voru afhent verðlaun til þess aðila sem valinn var Íþróttamaður ársins 2011. Að þessu sinni var það ekki einhver ungur maður eða kona, heldur fullorðin kona, gift og 3ja barna móðir sem hefur verið einstaklega dugleg við langhlaup á s.l. 3 árum. Þetta er hún Stefanía Stefánsdóttir (kölluð Debý) sem lætur sig ekki muna um að skokka yfir Fjarðarheiði, hlaupa slatta af kílómetrum daglega og fara í víðavangshlaup, m.a. um Jökulsárgljúfur, Mývatnshring og fleira, auk þess sem hún stefnir á lengra maraþonhlaup í Boston á næsta ári. Hún er góð fyrirmynd bæði fyrir eldi og yngri...

Viskubrunnur 2012

Í kvöld var lokakeppnin í hinni árlegu spurningakeppni Seyðisfjarðar- skóla, Viskubrunni.
Undankeppnin hefur verið undanfarin þriðjudags-og miðvikudagskvöld og flest liðin hafa fallið úr keppni. En í kvöld kepptu efstu liðin um 4 efstu sætin, það voru PG stálsmiðjan sem varð í 4. sæti, Sýsluskrifstofan lenti í 3ja sæti og kennarar í Seyðisfjarðarskóla (sem nefna liðið sitt "Litla gula hænan") varð i 2. sæti og loks Ferðaþjónusta Austurlands sem varð í 1. sæti. Myndin sem hér fylgir með er af 3. efstu liðunum.
Það eina sem ég var ekki sátt við var fyrirkomulag spurninganna, þær voru oft mjög einhliða, t.d. voru 3 síðustu spurningarnar sem réðu úrslitum í lokakeppninni eintómar tónlistarspurningar og þar á undan eintómar kvikmyndaspurningar og íþróttaspurningar í stað þess að blanda saman öllum flokkum eins og sögu, landafræði, bókmenntum, náttúrufræði o.fl..

Konudagur 2012

Ég var óvenju löt að koma mér á fætur að morgni konudags og fannst bara allt í lagi að vera löt. Í tilefni dagsins sveið Rúnar gæs til að hafa í helgarmatinn en það kom þó í minn hlut að elda hana, sem var lítið mál eftir alla forvinnuna við hana... og hún smakkaðist alveg óskaplega vel...
Við skruppum líka á rúntinn því veðrið var óvenju gott og 8 stiga hiti, en sáum lítið af fuglum, þó svartþrestirnir hafi mætt í garðinn okkar til að éta epli og brauðfylltan fituklumpinn sem ég bræddi handa þeim í gær. Dúfurnar mættu líka og fengu sinn skammt af korni, þó það hafi frekar verið ætlað handa smáfuglunum, en þeir létu ekki sjá sig...
Að lokum kíktum við í sandvíkina rétt hjá Stál, en þar voru þrjár hressar og hraustar konur að baða sig í sjónum og fannst þetta lítið mál, enda hitinn 8 stig sem er auðvitað mjög gott á þessum árstíma.... Ég hinsvegar mundi ekki reyna að fara í sjóinn nema klædd í sjógalla, en á auðvitað engan slíkan og læt því nægja að horfa á...

Stefán Ómar 12 ára

Sunnudaginn 6. febrúar varð Stefán Ómar 12 ára. Við Siggi Birkir kíktum í fjölskyldukaffi og nutum góðra veitinga að vanda, sátum og spjölluðum og eitt aðalumræðuefnið var unga fólkið í fjölskyldunum sem enn er laust og liðugt og farið að nálgast þrítugsaldurinn :)
Ég hef nú engar áhyggjur af þeim, enda þekkt í fjölskyldunni að sumir geyma giftingar og barneignir framundir fertugsaldurinn.
Til gamans má geta þess, að eitt af verkefnunum mínum í Bókasafnsnáminu var að vinna með photoshop og þá gerði ég þessa mynd af Stefáni, þar sem hann lítur út fyrir að eiga eineggja tvíbura sem situr þarna hjá honum :)

Þorrablót Seyðfirðinga 2012

Hið árlega Þorrablót Seyðfirðinga hófst í byrjun Þorra, 21. janúar s.l.
Það var myndarlegt og hressilegt eins og venjulega. Sigga Fridda var formaður og hafði margt hæfileikaríkt fólk með sér eins og alltaf er á hverju ári.
Magni Ásgeirs, Tommi Tomm og félagar skemmtu gestum fram eftir nóttu.
Það sem var e.t.v. óvenjulegt við þetta blót var, að engin svið voru í boði eins og alltaf hefur verið, heldur var nóg af sviðasultu sem mér fannst miklu snyrtilegra að borða, þó segja megi að það tilheyri að borða sviðakjamma við svona tækifæri. En málið er, að flestir þorragestir vilja neðri hluta kjammans og fáir borða þann eftri, svo að mikill afgangur hefur orðið s.l. ár, sem er auðvitað ekki nógu gott.
Við sátum við borð með Binnu, Magga, Stefaníu, Örnu og fleirum og dönsuðum okkur sveitt og þreytt og ákváðum þegar klukkan var langt gengin í 3 að koma okkur heim í háttinn.
Siggi Birkir var þá farinn heim, en hann lenti í smá "ævintýri", því hann læstist inni á WC og sækja varð viðgerðarmann með græjur til að opna.

Þorrahelgi á Húsavík

Við Rúnar skelltum okkur norður til mömmu s.l. föstudag, þó hálka væri frekar mikil, en spáin var góð fyrir helgina og við vorum heppin með veður eins og oft áður á ferðum okkar norður. Það var algjör blíða og við fórum rólega yfir fjöllin í hálkunni. Allt var hvítt af snjó og fallegt yfir að líta, en magnið var ekki mikið og það hvarf ótrúlega hratt í hlákunni sem varð um helgina. Á laugardags- morgninum kl. 9 var birtan bleik úti, en síðan tók við asahláka svo að tröppurnar og lóðin sem voru þakin snjó við komuna, voru alveg orðin hrein og þurr á sunnudagsmorgni. Blessuð mamma lagast ekki og heyrnin hennar er alveg að hverfa, því miður, en hún var hress og þekkti ennþá nokkuð marga á gömlu myndunum sem við skoðum alltaf þegar ég kem norður.
Mínar gömlu og góðu vinkonur Sigrún og Villa ásamt Fúsa litu inn í kvöldkaffi og voru í stuði til að spjalla og hlæja og gera grín að skemmtilegum mismælum og öðru slíku sem hent hefur þær á undanförnum árum. Ég fór með hláturtárin í rúmið eftir að þær kvöddu.
Á leiðinni austur aftur á sunnudaginn var vegurinn orðinn alauður alla leið eins og komið væri sumar, þvílíkur munur eða á norðurleiðinni, en veðrið var hinsvegar ekki eins fallegt, það rigndi á köflum og því lítið um myndatökur í þetta sinn. En það fylgja hér með nokkrar myndir frá Húsavík að vanda :)

Mús á háaloftinu !!!

Undanfarnar 2 vikur hef ég heyrt þrusk uppi á háalofti þegar ég var háttuð og þögn í húsinu. Mér fannst ótrúlegt að mús gæti komist þarna upp, en gat ekki afneitað trítlinu sem ég þóttist heyra og bað því Rúnar minn þegar hann kom heim af sjónum, að setja gildru upp á loft til að kanna málið. Honum fannst nú ekki trúlegt að neitt kvikt væri þarna uppi og sá engan músaskít eða ummerki um mús, en setti samt upp gildru til að þóknast mér.
Um kvöldið þegar hann var kominn inn í rúm og ég rétt ókomin inn, þá heyrði hann smá hávaða á loftinu (en hann heyrir ekki eins vel og ég, því miður) og fannst það grunsamlegt. Morguninn eftir (í gærmorgun) dreif hann sig aftur upp á loft og kíkti á gildruna sem náð hafði að fanga þetta fallega músagrey, sem hlýtur að hafa komist inn um litlu loftgötin undir þakskegginu, eftir að hafa skriðið undir stálklæðninguna að utanverðu og grafið sig í gegnum einangrunina sem nær alveg upp að loftgötunum... Önnur leið er varla til þangað upp. Ekkert hljóð hefur heyrst af loftinu síðan þetta gerðist, sem betur fer :)

Úskrift Sigga og nýtt starf á Egilsstöðum

Þann 20. desember s.l. útskrifaðist Siggi Birkir eldri sonur okkar sem rafeindavirki og stóð sig svo vel að hann fékk verðlaun.
Rúnar var í frítúr og gat því skroppið suður og samglaðst syninum á þessum degi. Þeir fóru og borðuðu á jólahlaðborði Lækjarbrekku ásamt Bergþóri og Hildi í tilefni dagsins.
Siggi pakkaði síðan saman dótinu sínu, fyllti bílinn og ók austur áður en allt varð ófært fyrir fólksbíla. Hann var semsagt búinn að fá nýja vinnu hjá Rafteymi á Egilsstöðum og verður því til húsa hjá okkur og ekur á milli, a.m.k. þar til hann ákveður annað.

Fjörugt spilakvöld !

Í gærkvöld hóuðu Binna og Maggi í okkur, því þau ætluðu að fara að spila og við höfum oft spilað saman um hátíðar, svo við drifum okkur út í hálkuna.
Til að byrja með tókum við þátt í því að pússla hluta úr stóru pússluspili, en síðan tók við spilamennskan og varð fjörugri eftir því sem leið á kvöldið. Við nefnilega skiptum um spil, fyrst spiluðum við sem einstaklingar, en fórum svo að spila Pictionary og skiptum okkur þá í tvö lið. Leikurinn æstist, því við vorum orðin nokkuð hávær til að það heyrðist vel hver væri fyrstur með rétta svarið og höfðum við öll bara gaman af :)

Nýársdagur 2012

Nýársdagur rann upp stilltur, bjartur og fallegur með vægu frosti. Sólin skein á fjallatinda og togaði mann út, þrátt fyrir hættulega hálku á götunum. Við ókum því inn í land og gengum á snjó upp í skógrækt og sáum þar allt fullt af rjúpnabælum fullum af skít og sporum en engar rjúpur. Sáum hinsvegar einmana urtönd á klakanum á Fjarðaránni á leiðinni heim, innan um klakaskreytta steina sem litu út eins íshattar. En í millitíðinni röltum við líka inn í Fjarðarsel, þar sem allt var í klakaböndum nema vatnið í ánni neðan við nýju rafstöðina. En vatnið sem kemur frá henni hefur hitnað nóg á leiðinni í rörunum niður af heiðinni til að bræða klaka og ís og því er Fjarðaráin auð þarna á kafla....

Gamlaárskvöld 2011

Síðasti dagur ársins 2011 rann upp hlýr og stilltur, bæði logn og frostleysa, en um hádegi var komin hellirigning og skelfileg hálka á götum bæjarins og stekkingur út með firðinum.
Rúnar og félagar hans í fuglatalningar- genginu hófu fuglatalningu kl 10 um morguninn og voru ekki búnir að klára öll svæðin þegar rigna tók og hálkan hamlaði þeim að komast á alla staði sem þeir eru vanir við þessar árlegu talningar.
En það stytti aftur upp og kvöldið varð jafn blítt og stillt og morguninn. Við Rúnar og Siggi snæddum afskaplega góða gæs og meðlæti, horfðum svo á áramótaskaupið sem okkur fannst nú hvorri verra né betra en vanalega og drifum okkur síðan með 2 tertur í miðnætur- fjölskyldukaffi til Kristrúnar og Birgis eins og við erum vön undanfarin ár. Þar skaut unga fólkið ásamt Rúnari og Magga upp slatta af rakettum o.fl. áður en sest var við veisluborð enn einu sinni og nýja árið boðið velkomið um leið og það gamla var kvatt :)

Árlegt fjölskyldukaffi

Það hefur orðið að venju að við mætum með eitthvað meðlæti til Binnu og Magga um hver jól og hittum þar alla stórfjölskylduna. Að þessu sinni bjó ég til tvær heitar brauðrúllur sem kláruðust (mér til ánægju) en nóg var af tertum og öðru góðgæti til að velja úr. Verst að allir eru orðnir saddir eftir tveggja daga ofát. En það er alltaf gaman að hittast um stund og spjalla saman. Engan vantaði nema Boga Þór og fjölskyldu og fjarstadda afkomendur okkar Rúnars...

Aðfangadagur 2011

Aðfangadagur var óvenju rólegur hjá okkur að þessu sinni, enda engin börn hér eins og undanfarin ár, sem við höfum eytt með öllum okkar börnum og barnabörnum. Siggi Birkir fékk að ráða því hver aðalrétturinn var, að þessu sinni og hafði góða lyst :) Eftirrétturinn er hinsvegar alltaf hefðbundinn og smakkast alltaf jafn vel.
En rétt fyrir miðnættið skall á hvassviðri sem reif upp aðra hurðina á garðskúrnum okkar og þeytti henni í heilu lagi yfir í næsta garð. Að vísu mölbrotnaði glerið í henni en að öðru leyti slapp hún nokkuð heil og mér tókst að ná henni og koma henni inn í kofann áður en Rúnar kom heim úr togara-eftirlitsferð sem hann fór að vanda, en tafðist vegna 3ja tómra fiskikara sem komin voru að því að fjúka í sjóinn og hann náði að bjarga og binda niður. Þetta fór því allt vel að lokum, því Rúnar kom hurðinni á sinn stað með plasti í stað glers í bili :)

Gallerí Garðars !

Garðar Eymundsson listmálari (og fyrrum trésmiður) hefur lengi verið að dunda sér á efri árum við að mála fallegar landslagsmyndir. Hann er ansi lipur við það og við eigum tvær fallegar myndir eftir hann og gáfum dóttur okkar í afmælisgjöf eitt málverk frá honum.
En hann hefur nokkuð oft þurft að flytja sig um set með vinnustofuna sína, en er nú vonandi kominn á stað sem hann fær að hafa það sem eftir er. Það skemmtilega er að Karólína kona hans átti þetta húsnæði fyrir nokkrum áratugum og rak þar tískuverslun. Hann bauð því Seyðfirðingum og öðrum til opnunarteitis og við mættum ásamt fleirum til að óska honum til hamingju, enda höfum við oft verið honum innan handar með ýmislegt, þegar hann hefur vantað aðstoð og Siggi okkar kom líka með, enda vann hann við smíðar hjá Garðari fyrir nokkuð mörgum árum og þeim hefur verið vel til vina síðan.

Þrennir tónleikar !

Undanfarna viku lenti ég á þrenna tónleika og satt að segja er það mjög óvenjulegt. Fyrstir voru jólatónleikar Tónlistarskólans, en þar komu fram nemendur á ýmsum aldri sem stóðu sig allir vel miðað við aldur.
Svo mætti Regína Ósk með fjölskyldu sína og undirleikara og hélt Jólatónleika í bláu kirkjunni okkar. Gulla í Firði var búin að æfa barnakór með yfir 20 börnum og unglingum til að syngja undir með Regínu og það tóks mjög vel og á Gulla og krakkarnir heiður skilinn fyrir frammistöðuna, ekki síður en Regína og félagar.
Síðustu tónleikarnir voru í Herðubreið í gærkvöld og það stóð ekki til að fara á þá, en úr varð að ég skrapp aðeins (mætti of seint) og hlustaði á restina af lögum Mugisons, en fannst hávaðinn heldur mikill í lokin og gekk því fram í andyrið þar sem fleiri voru í sömu erindum, þ.e. að forðast mesta hávaðann. En rúsínan varð sú að Mugison skokkaði fram til okkar að loknu síðasta laginu og um leið og ég þakkaði honum fyrir okkur, þá gekk hann á röðina og tók í hendina á okkur sem var óvænt, því handtakið var bæði fast og vinaleg og mun betra en hávaðinn sem við vorum að forðast. Ég eins og fleiri er orðin afar viðkvæm fyrir miklum hávaða og geri eins og litlu börnin, þ.e. að grípa fyrir eyrun þegar þess gerist þörf :) Að síðustu vil ég taka fram að ég fékk lánaða myndina af Mugison hjá Ómari Boga, því ég var ekki með mína myndavél í þetta sinn, aldrei þessu vant :)