Vel heppnuð "viðgerð"

Dagana 23.-28. mars dvöldum við Rúnar sunnan heiða, þar sem Rúnar fór í hjartaþræðingu á Landspítalanum. Þessi þræðing var gerð til að brenna sár sem voru í hjartanu og rugluðu taktfastann slátt þess, auk þess sem hætta var á blóðtappa vegna segamyndunar.
Aðgerðin heppnaðist mjög vel og Rúnar var útskrifaður eftir rúman sólarhring. Þá tókum við lífinu með ró í vorblíðunni í Hafnarfirði, en við dvöldum hjá sonum okkar á Austurgötunni í Hafnarfirði og fengum okkur rólega göngutúra um Hellisgerði og niður á hafnarsvæðið. Auk þess heimsóttum við systur okkar og hittum marga ættingja og vini, fórum m.a. í brunch með "gömlum" Keldhverfungum og höfðum gaman af.
Við vorum því lukkuleg þegar við héldum heim á leið í gær ásamt Sigga Birki syni okkar sem verður hjá okkur um páskana. En Bergþór verður að vinna og vill líka geta verið með vinkonu sinni þegar hann á frí, en Jóhanna Björg og fjölskylda eru væntanleg heim frá Egyptalandi úr 2ja vikna fríi hjá tengdafjölskyldu hennar. Þau koma því ekki heldur austur að þessu sinni og við misstum því alveg af þeim í þessari ferð...

Myndlistarsýning !

Í dag, sunnudaginn 21. mars opnaði Rúnar Loftur Sveinsson sína fyrstu málverkasýningu og tók á móti fjölda gesta sem streymdu að, þegar við komum þar við rétt eftir kl. 4 í dag.
Rúnar Loftur stundar aðallega að mála eftirlíkingar af myndum frægra listamanna en þó á hann sín eigin verk sem eru hans hugarsmíð eins og Fjallkonan okkar, sem hér má sjá, eins og Rúnar hefur hugsað sér hana á ferð fótgangandi yfir Fjarðarheiði fyrir rúmum 1000 árum, hlaðin skarti og ekki nógu vel klædd fyrir íslenska veðráttu á heiðum uppi.
Rúnar er mjög vandvirkur og tekst vel upp við ljós og skugga og býður myndir sínar á hóflegu verði, miðað við ýmsa aðra sem verðleggja sig helst til hátt, að mínum dómi.
Þess má geta að Óskar Þórarinsson var kvaddur hinstu kveðju í gær og fjöldi fólks mætti að útförinni, svo bærinn var hálffullur af gestum. Við hýstum m.a. einn bróðir hans ásamt maka, sem vantaði gistingu eina nótt.
Og síðast en ekki síst vil ég geta þess hér (til minnis) að í dag (á boðunardegi Maríu) hófst eldgos á Fimmvörðuhálsi, sem að vísu er ekki mjög stórt, en nóg samt til að stöðva alla flugumferð um landið og hindra ferðalanga á leið um suðurland, svo eitthvað sé nefnt.

Góð helgi fyrir norðan !

Ég var svo heppin að eiga langa helgi 12.-14. mars og fékk auk þess sumarblíðu þegar ég lagði snemma af stað norður á föstudagsmorgni. Á Jökuldalnum voru hópar af hreindýrum á beit á sömu túnum og venja er á þessum tíma og náði ég nokkrum myndum af þeim. Annars stoppaði ég lítið á leiðinni og var komin norður uppúr kl. 12.
Þar var sama sólin og hitablíðan, svo ég fór auðvitað með mömmu góðan rúnt áður en við fórum heim í Hlíð til að fá okkur miðdagsnæringu. Samt byrjaði ég á að skreppa í bankana til að sinna reikningum o.fl. en það tók nú ekki langan tíma.
Við hittum ýmsa ættingja og vini í bænum og nutum dagsins. Auk þess komu Guðný Anna og Sveinn frá Akureyri til að líta eftir ættingjunum, því þau áttu líka langa fríhelgi. Ég skrapp svo um kvöldið til Önnu Maju og Sigga sem voru að eignast 2 barnabörn, tvíbura sem Billi á og er hann nú orðinn 4ra barna faðir :)
En á laugardagsmorgninum brá mér í brún þegar ég leit út og sá að allt var orðið hvítt af snjó á ný, það var sannarlega fljótt að breytast úr sumarblíðu í vetrarkulda...
Þrátt fyrir það áttum við góðar stundir saman við mamma og lásum mikið af gömlum bréfum sem mamma hafði skrifað fjölskyldu sinni þegar hún var ung og var í skóla á Laugum og á Hvanneyri og víðar...
Ég ákvað síðan á sunnudagsmorgni að leggja snemma af stað austur, ef það væri mikil hálka og snjór á leiðinni og fór því af stað strax eftir hádegi. En mér til mestu ánægju var færðin betri en ég þorði að vona og meiri partur leiðarinnar hálkulaus eða hálkulítill, aðeins krapi og bleyta á veginum víðast hvar.
Mér gekk því vel heim aftur og var ósköp fegin þegar heim var komið, því snjóbirtan var ansi mikil á leiðinni og orsakaði vondan höfuðverk sem aldrei er velkominn !
Vonandi fer að fækka hríðardögunum á þessum vetri, svo ég geti farið hjólandi í vinnuna, ekki veitir manni af hreyfingunni eftir margra vikna kyrrsetur í vetur.
Það er gott að vita af vorinu á næsta leiti :)))

Viskubrunni lokið og íþróttamaður ársins 2009

Undanfarnar vikur hefur farið fram undanúrslitakeppni í Viskubrunni, spurningakeppni Seyðisfjarðar- skóla, sem er árlegur viðburður hér í bæ á þessum tíma.
Það var svo í kvöld sem að úslitakeppnin fór fram, þar sem 4 efstu liðin kepptu til úrslita. Niðurstaðan var sú að lið Seyðisfjarðarskóla sem kallar sig Gagn og gaman fór með sigur af hólmi og Bæjarskrifstofan eða Seyðisfjarðarkaupstaður varð í 2. sæti. Í þriðja sæti varð svo lið Austfars en Síldarvinnslan rak lestina af þessum fjórum liðum.
Það hefur verið til siðs á lokakvöldi keppninnar að útnefna íþróttamann Hugins fyrir s.l. ár og að þessu sinni varð fyrir valinu hinn ungi og myndarlegi Jón Kolbeinn Guðjónsson. Hann var því miður fjarri góðu gamni, svo að faðir hans tók við verðlaunagripunum fyrir hans hönd.
Að lokum má geta þess að extra góðar veitingar voru í boði í kvöld og gerðu flestir þeim góð skil, enda meiningin að styrkja unga fólkið í 9. bekk sem er að safna sér fyrir útskriftarferð sem farin verður til Danmerkur, áður en 10. bekkur tekur við.

Vor í lofti...

Í gærmorgun fékk ég upphringingu, þar sem mér var tilkynnt að niður á lóninu væri lítil falleg önd að spóka sig sem viðkomandi kannaðist ekkert við.
Ég brá mér því með myndavél niður að prestssetrinu og náði nokkrum myndum af þessum virkilega fallega fugli og fann þá út að þetta væri óvenju skrautlegur URTANDARSTEGGUR. Mig minnir að urtendur séu minnstu íslensku endurnar en ég hafði aldrei séð karlfuglinn svona nærri mér og fannst mikið til um litadýrð hans.
Svo þegar ég fékk mér hjólreiðatúr í veðurblíðunni í morgun, þá sá ég mér til ánægju útsprungna krókusa við húsvegg hér í bænum og gat ekki setið á mér að taka mynd af þeim, því það er jú bara 9. mars í dag og því óvenju snemmt að sjá þessi fyrstu vorblóm komin svona langt af stað, því það eru bara 2 dagar síðan snjóinn tók aftur upp eftir 5 vikna kafald.
Svo eru tjaldarnir líka mættir á Vestdalseyrina, en ég er ekki búin að ná myndum af þeim ennþá :)
Að síðustu má geta þess að jafnvel flugur eru byrjaðar að vakna af vetrardvalanum og komnar á kreik, sem líka er viss vorboði :)
Þetta eru ljúfir vorboðar sem gleðja sálartetrið eftir skammdegið og mikil tilhlökkun að vor og sumar skuli vera í nánd :))))))))))))))

Löng helgi á suðvesturhorninu :)

Þó maður eigi langa helgi, þ.e.a.s. 3 daga frí, þá er tíminn ótrúlega fljótur að líða og aldrei hægt að gera allt sem mann langar, þó maður reyni :)
Síðastliðið fimmtudagskvöld flugum við Rúnar suður til að hitta og heimsækja afkomendur okkar og systur, því nú erum við hætt mánaðarlegum suðurferðum, eftir að ég lauk skólanum. Þess vegna finnst okkur við sjá þau alltof sjaldan og reynum að bæta úr því þegar færi gefst.
Föstudagurinn fór að mestu leyti í búðarráp og Rúnar fór í tannaðgerð sem gekk vel. Harpa bauð okkur svo í kjötsúpu um kvöldið og við sátum síðan í mestu makindum hjá henni við sjónvarpið til miðnættis, á meðan synir okkar voru með vina-partý á neðri hæðinni. Rúnar hitti þá í fyrsta sinn, ágæta vinkonu Bergþórs, Hildi Ingu sem var með strákunum þetta kvöld.
Eftir heimsókn til Ellu og Árna á laugard. fórum við til Jóhönnu og co í Keflavík og áttum þar góðar samverustundir framyfir hádegi á sunnudag. Þá drifum við okkur aftur til Rvk og fórum til Diddu systur og co. Loks fórum við út að borða og buðum Bergþóri og Hildi með okkur og hittum svo Sigga og Hilmi í bíó en við buðum þeim öllum með okkur á myndina "Loftkastalinn sem hrundi" og ekki hægt að segja annað en að hún hafi staðið undir væntingum eins og hinar tvær fyrri Millennium myndirnar.
Í morgun kl 7:30 flugum við svo af stað austur og lentum þar í sól og blíðu veðri, en við fengum reyndar líka sól fyrir sunnan í gær, en hina dagana var hríðarveður og hálf ófært um götur stórborgarsvæðisins. Meira að segja fór rafmagnið um tíma og þá urðu öll götuljós óvirk, svo menn urðu bara að sýna kurteisi og aka eins og herramenn og ekki sá ég annað en það gengi bara vel, enda komumst við leiðar okkar án áfalla af þess völdum :)

Snjókoma á Konudaginn !

Á Konudaginn (í gær) var nokkuð sérstakt veður, það snjóaði látlaust í logni og inn á milli komu bjartar sólarglennur í nokkrar mínútur í senn og lýstu upp hjá okkur í stofunni, svo að rykið sem fengið hefur að vera óáreitt í skammdeginu undanfarið, sást nú, svo að moppur og tuskur fóru af stað að sinna sínum verkum :)
Annars bakaði ég sólarpönnukökur sem við snæddum af bestu lyst í tilefni af sólarkomunni og var líka búin að baka fulla dalla af muffins á laugardaginn, auk þess sem ég útbjó hollustu-sælgætisköku úr döðlum og súkkkulaði, svo nóg var til gæða sér á í tilefni dagsins.
Eins og alltaf þegar jarðbönn eru og fuglarnir hafa ekkert í gogginn, þá moka ég autt svæði undir horninu á svölunum og moka þangað hveitikorni og brauðafgöngum sem hverfa fljótt, enda snjótittlingar, dúfur og hrafnar fljótir að mæta, eins og þeir finni lyktina um leið og maður hefur sett matinn þeirra út.
En nú er líka orðið þröngt í búi hjá rjúpunum, því þær hafa undanfarið verið á sveimi hér í kringum okkur og etið úr runnunum. Mér tókst að ná mynd af tveimur sem voru að plokka runna hér rétt hjá og fær hún að fljóta með ásamt fleiri fuglum og mynd af moksturstækjunum sem voru hér að ryðja göturnar í hríðinni í gær. Ég komst því leiðar minnar til söngs í messunni og til læknamiðilsins Svandísar Birkisdóttur sem er lærður nuddari og hjúkrunarfr. og notar Bowentækni og sogæðanudd eftir leiðsögn að handan, til að koma starfsemi líkamans í betra horf. Þetta var mjög sérstök upplifun og örugglega gagnleg.

Galdrakarlinn í OZ

JÁ - við skelltum okkur á leikritið "GALDRAKARLINN Í OZ" sem að leikhópurinn Krísa setti upp, en þetta er annað árið í röð sem sá hópur setur upp leiksýningu.
Leikendur voru 14 talsins og öll í kringum fermingu. Auk þess voru 4 hljóðfæraleikarar, tveir leikstjórar og slatti af öðru hjálparliði, eins og hvíslarar sem höfðu bara nóg að gera :)
Annars var sýningin lífleg og skemmtileg að mörgu leyti og ekki of löng og eiga krakkarnir hrós skilið fyrir dugnaðinn og þeir sem stjórna fyrir framtakið, því það eru mörg ljón á veginum við svona uppsetningar með óvönum börnum.
En það hafa ótrúlega oft verið settar hér upp leiksýningar með börnum og ungmennum og er mér í fersku minni öll leikritin sem Jóhanna dóttir mín og hennar skólafélagar léku í eins og 10 litlir negrastrákar, Oliver og Krummaskuð, svo eitthvað sé nefnt.
Það minnsta sem við bæjarbúar getum gert er að mæta á sýningar, þegar búið er að hafa svona mikið fyrir þessum sýningum. Ég þakka bara kærlega fyrir mig og reikna með að mæta á næstu sýningu hópsins sem væntanlega verður að ári ???

Niðdimm hrímþoka

Ísköld og dimm hrímþoka hefur kúrt hér yfir Seyðisfirði síðan í gærkvöld. Eftir miklar vangaveltur komst Rúnar að því, að vatnið í Fjarðará hitni talsvert mikið við að falla í rörum niður af heiðinni með viðkomu í 1 rafstöð á leiðinni, þar sem það fer í gegnum túrbínur og heldur síðan fallinu áfram niður í neðri Fjarðarselsvirkjun, þar sem það sleppur síðan út og er heitara en frostkalt umhverfið. Þá verður uppgufun yfir ánni og frostþoka myndast, svo öll tré, runnar og allir hlutir utan dyra hríma, svo allt lítur út eins og þakið ísnálum.
Ferjan Norröna sást hreinlega ekki í dag vegna þoku og rétt grillti í hana í kvöld þegar við áttum leið framhjá. Oft höfum við séð hrímþoku, en aldrei í þvílíkum mæli eins og í dag....
Ég skrapp auðvitað út til að festa á kubb nokkrar myndir af þessari einstöku hrímþoku og afleiðingum hennar, en hvernig sem maður reynir, þá er aldrei hægt að láta mynd fanga þrívíðan raunveruleika sem maður upplifir undir stórum trjám sem öll eru alsett hvítu glitrandi hrími sem er svo fíngert að maður þarf gleraugu til að skoða það almennilega.
En ég læt fljóta með sýnishorn af því sem ég "skaut" á í kvöld...
En ég ætla ekki að hafa þetta lengra að sinni, því nú erum við "gamla settið" á leið í leikhús og frásögnin af því verður væntanlega næst á dagskrá :)

Það snjóar og snjóar :)

Eftir einmuna veðurblíðu og auða jörð í nokkrar vikur, svo við höfum komist allra okkar ferða án vandræða, hefur nú orðið breyting á. Um hádegi í fyrradag fór allt í einu að kafsnjóa í logni, algjör hundslappadrífa. Og það hélt áfram að snjóa og snjóa í meira en sólarhring og loksins þegar stytti upp fór Rúnar út og mældi snjódýptina, þ.e. hve þykkt lag var komið ofan á ruslatunnulokin okkar. Það reyndist vera ríflega 25 cm.... úff ;(
Þetta eru mikil viðbrigði og það eina sem ég sé jákvætt við þetta er, að það er mikið bjartara úti en áður var. En hálkan er illþolanleg og allar bjargir bannaðar fyrir fuglagreyin sem ná ekki lengur í neitt æti. Ég geri því mitt til að næra þá á meðan snjór hylur jörðu.
En auðvitað ættum við ekki að kvarta þó það snjói aðeins, því Evrópubúar hafa setið í kulda og snjó þessar vikur sem við vorum í hlýju og góðu veðri hér á Fróni og nokkuð margir hafa víst króknað þar úr kulda ef marka má fréttirnar. Þess vegna ætla ég að sætta mig við hvaða veður sem á eftir að koma og þakka fyrir að hafa hlýtt og öruggt skjól á hverju sem gengur og sleppi því að kvarta yfir svona smámunum :)

Nýársferð norður til mömmu !

Dagana 29.-31. jan. dvöldum við Rúnar norðan heiða í heimsókn hjá mömmu og hittum marga ættingja og vini að vanda. Veður var ótrúlega gott miðað við árstíma, snjór er nær allur horfinn nema úr Kinnarfjöllunum sem eru yfirleitt hvít allan veturinn.
Mamma er bara óvenju hress sem betur fer og aðrir íbúar í Hvammi sjálfum sér líkir, flestir bara hressir að vanda.
Undanfarnar vikur hefur staðið yfir heilmikill flutningur vegna breytinga í Safnahúsinu, en ákveðið var að láta náttúrugripasafnið á neðstu hæð hússins og bókasafnið á miðhæðinni hafa skipti á húsnæði. Það tók sinn tíma að pakka niður öllu safninu í kjallara og koma því í geymslu og undirbúa síðan kjallarann fyrir bókasafnið. Síðan tók flutningurinn við og voru Sigrún vinkona og samstarfskona hennar einar við þetta puð í heilan mánuð og auðvitað alveg búnar í bakinu.
En ég fór með Sigrúnu að skoða nýju aðstöðuna og leist mjög vel á, þetta er vel skipulagt og plássið nýtist mikið betur en þær reiknuðu með og eru mjög sáttar við það. Annað jákvætt við flutninginn fyrir þær er sú staðreynd að nú geta allir komið á safnið, líka fólk í hjólastólum, en lyftuleysi háði safninu á meðan það var uppi.
Héraðssafnið og Náttúrugripasafnið verða því nær hvort öðru héðan í frá og bátasafnið viðtengt án þess að bókasafnið sé nokkuð þar til að trufla þeirra starfsemi. Þetta verður því mikill munur þegar miðhæðin verður aftur komin í gagnið, en breytingar standa yfir þar eins og stendur og það verður gaman að sjá hvernig öllu verður fyrirkomið þegar þeim áfanga lýkur.

Eldgos á Seyðisfirði ???

Klukkan 19:05 í gærkvöld, miðvikudaginn 27. janúar 2010 stóð Rúnar við eldhúsgluggann og sá mjög skært ljós falla skáhallt 10-20° vestan við norður. Þetta hefur trúlega verið stór loftsteinn. Ég hef einmitt frétt af tveimur slíkum björtum stjörnuhröpum undanfarið sem Seyðfirðingar á leið yfir Fjarðarheiði hafa séð.
Það væri algjör heppni ef manni tækist að festa slíkan atburð á venjulega mynd :)
Hinsvegar þurfti ég að bregða mér út á Búðareyri í kvöld eftir bók sem átti að fara á bókasafnið og sá á leiðinni hvað fullt tunglið skein fallega beint yfir Strandatindinum, umvafið skýjaslæðum sem liðu yfir eins og reykur, svo við lá að manni þætti vera komið eldgos í fjallið, svo bjart var skinið yfir fjallinu.
Ég var með myndavélina í vasanum eins og oft áður og smellti af nokkrum myndum til gamans. Einnig tók ég sólroðamynd í vesturátt fyrir nokkrum dögum sem ég læt líka fljóta með, því halda mætti að eldar væru logandi handan við fjöllin.

Þorrablótið 2010

Þá er hið árlega Þorrablót Seyðfirðinga afstaðið og mikið í það lagt að vanda.
Öll nefndin var klædd eins og blómabörn frá bítlatímanum og salurinn einnig skreyttur í þeim sama anda. Semsagt hlýlegt og létt yfir öllu, enda veitir kannski ekki af á þessum síðustu og verstu tímum.
Heiðursgestir kvöldsins voru hjónin Lilja Ólafs og Mikki Jóns sem tóku við gjöfum og heillaóskum úr hendi formanns nefndarinnar, Jóhönnu Gíslad. og fengum við að heyra örstutt æviágrip þeirra hjóna með tilheyrandi myndasýningu.
Stjórnin gerði einna mest grín að sjálfri sér, en nokkrir bæjarbúar fengu að fljóta með í græskulausu gamni og endaði showið með tískusýningu (karlpeningsins) í anda Gleim-mér-ei systra á broslegum nótum.
Mágkonur mínar, Ella og Harpa voru á meðal gesta, þ.e. brottfluttra heimamanna og höfðum við þá ánægju að hýsa þær og njóta samveru með þeim þessa helgi.
Maturinn var ljómandi góður og reyndi ég að borða í hófi svo ég ætti léttara með að dansa fram eftir nóttu en gafst á endanum upp þegar mér fannst þessi ágæta hljómsveit Dalton vera farin að spila heldur þung og óspennandi lög sem ekki hentar öllum að dansa eftir.
Ég hugsa að aldrei hafi jafn margir Seyðfirðingar, heimamenn og brottfluttir ásamt gestum, verið hér saman komnir á blóti, því ég frétti að yfir 400 manns hefðu mætt, enda stóri íþróttasalurinn næstum fullur.
Ég vil bara þakka stjórninni fyrir gott blót og óska nýju nefndinni góðs gengis við undirbúnings næsta blóts að ári :)

Morgunroði og málverkasýning !

Mikið var morgunroðinn fallegur í morgun og það var sko ekki kuldinn sem mætti manni þegar maður opnaði út, ó nei, það var kominn 10 stiga hiti og snjórinn allur að bráðna. Ég dugnaðist við að moka metersdjúpan snjó af svölunum sem þornuðu með það sama, hvílíkur munur :)
Svo bakaði ég eina köku (Amish vináttubrauð) og skrapp með hana yfir til Binnu + co með kaffinu, en síðan skruppum við saman á ljómandi fallega málverkasýningu í Skaftfell, þar er Reynir rakari pabbi Kötu leikskólakennara að sýna þær myndir sem hann hefur málað af gömlu húsunum á Seyðisfirði. Þetta eru mjög fallegar og vel gerðar myndir, enda fá sýnishorn að fljóta hér með...

Vetrarstillur og jólin kveðja !

8. jan. 2009. Veðrið er búið að vera óvenju fallegt undanfarið, fullt tunglið hefur skinið skært ýmist á heiðum himni eða merlað í skýjaslæðum. En það er erfitt að ná góðum myndum í myrkrinu, nema með supergræjum sem maður kann vel á.
Það eru líka síðustu forvöð núna að taka jólalegar vetrarmyndir. Þess vegna fór ég á stúfana í morgun með nýjustu myndavélina, þrífót og hugmyndaflugið að vopni og gerði nokkrar tilraunir til að fanga fegurðina út.
Ég fór í birtingu, en talsverður birtumunur er samt á myndunum, þó ekki séu margar mínútur á milli þeirra. En tunglskinsmyndina var ég reyndar búin að taka fyrir nokkru og lofa henni bara að fljóta hér með, því líkt og þetta var skin mánans við síðasta fulla tugl.

Kostgangarar af ýmsu tagi ;)

Það er ekki í frásögur færandi þó ég hafi árum saman haft fasta kostgangara utan dyra, þar sem smáfuglarnir eru annars vegar. En ég hef fóðrað þá á korni og brauði á meðan snjór hylur jörðu og sætt mig við þó ýmsir aðrir drægju sér björg í bú af því sem snjótittlingunum var ætlað. Það er ekki óalgengt að dúfur, máfar og hrafnar mæti og fái sér bita, hitt er sjaldgæfara að sjá mýs sækja sér í matinn. Það hefur þó skeð nokkrum sinnum á s.l. árum, en mér hefur ekki fyrr tekist að ljósmynda þessa fáséðu gesti fyrr en í dag. Fjarlægðin var að vísu ansi mikil, svo myndin er ekki nógu skýr, enda tekin af efri hæðinni gegnum skýjaða rúðu og búin að stækka hana með því að klippa hana.
Og hrafninn var kyrr nógu lengi til að ég næði líka myndum af honum í gær, en hrafnar eru varkárustu fuglar sem ég þekki...
Það er tilbreyting að sjá svona fjölbreyttan hóp kostgangara í heimsókn :)))
Vonandi verð ég bara fær um að gefa þeim næstu daga, en ég rann illa í tröppunum í kvöld og skall á rófubeinið og bakið í harðar tröppurnar. Ég gat þó staðið upp og tel mig ekki hafa brákast, þó aum sé. Þetta líður bara hjá eins og annað sem þvælist fyrir manni og pirrar mann í dagsins önn. Þá er best að fara bara í Pollýönnuleik :)