07.08.09 = Flott dagsetning !

Í gær, þann 7. ágúst 2009 skrapp ég i góðu veðri upp á Hérað til að kanna hvort ekki væru komnir sveppir og bláber. Meiri líkur voru á að finna eitthvað slíkt Egilsstaða-megin við heiðina. Ég ákvað að kíkja í nýja lerkiskóginn á sléttlendinu við rætur heiðarinnar og fann þar heilan helling af þroskuðum bláberjum. Mikið af þeim voru í smærra lagi, en það gerði ekkert til. Ég tíndi fullan dall og snéri mér svo að sveppunum sem voru allt um kring, en misgóðir eins og gengur, því mikið af þeim var ónothæft vegna rigninga, aldurs og sniglaárása.
En ég náði samt að tína fulla körfuna áður en ég brenndi niður í Bónus og verslaði í helgarmatinn og rúmlega það.
Ég endaði svo daginn á því að hreinsa sveppina, steikja þá í smjöri og frysta í 15 litlum plastdöllum sem ætti að duga í pottrétti og sósur hjá okkur tveimur í vetur.
Berjadeser var toppurinn á góðum degi !
Ég ætla ekki að gleyma að minnast á keisara-aspirnar sem eru hér á nokkrum stöðum í bænum og allar hlaðnar hvítum frjó-reklum, sem frjóin fjúka af núna eins og hvít hundslappadrífa um allan bæ. Eins gott að ekki vaxi aspir upp af öllum þessum fræjum, því þá yrði ekki pláss fyrir aðra íbúa hér lengur :o)

RISA farþegaskip

Í dag, fimmtudaginn 6. ágúst er vikulegur ferjudagur á Seyðisfirði. Færeyska ferjan Norröna mætti hér stundvíslega í morgunn eins og flesta fimmtudags-morgna yfir sumarið. En á sama tíma mættu tvö önnur risaskip og tóku sitt pláss eins og sjá má á skipinu sem lagði við bryggjuna hjá Fiskvinnslunni og Angró og náði yfir að skipasmíðastöðinni, semsagt engin smá fleyta.
Þetta er a.m.k. í annað skiptið í sumar sem þrjú skip eru hér samtímis og oft hafa þau verið tvö á dag, enda verður bærinn yfirþyrmandi fullur af fólki og bílum þegar svona stendur á og varla hægt að komast leiðar sinnar nema helst fótgangandi.
Þetta er auðvitað gott og blessað og engin ástæða að kvarta. Ég viðurkenni þó að vera orðin leið á veðrinu hérna, sem mætti vera sólríkara og bjartara yfir sumarið, jafnt okkar íbúanna vegna sem og ferðamanna. En þokan og bleytan hafa gert sitt gagn, þar sem allur gróður vex og vex úr hófi fram og það eru komin nokkuð stór og góð ber. En allir sveppir hljóta að vera löngu ónýtir í allri þessari vætu. Næst á dagskrá verður að kíkja á þessar gjafir jarðar og reyna að bjarga einhverju í hús...

Seinni hluti hringferðarinnar...

Eftir að við lögðum af stað frá Reykjavík, austur um til Seyðisfjarðar, þá tókum við því frekar rólega, því veðrið var svo gott. Við fórum fyrst í bústaðina til Lóu föðursystur minnar á Þingvöllum og þaðan til Önnu móðursystur Rúnars í Grímsnesinu. Síðast litum við inn hjá skólasystur sem býr á Selfossi. Þaðan lá leiðin á Kirkjubæjarklaustur þar sem við gistum á notalegu tjaldstæði, þar sem fólk skemmti sér hóflega, söng og skaut upp fádæma fallegum flugeldum og allir voru síðan til friðs um nóttina. Við tókum myndir af Systrastapa, kirkjugólfinu og tröllatippinu áður en við yfirgáfum staðinn næsta morgunn.
Seinni heimferðardaginn skoðuðum við m.a. Þórbergssetur á Hala í Suðursveit, en héldum svo ótrauð heim í þokumettaðan Seyðisfjörð sem beið okkar regnvotur. Og síðan hefur varla stytt upp, rigningin er eins og skýfall á köflum og Fjarðaráin orðin mórauð og fyrirferðarmikil.
Reynir bóndi dvaldi hér einn í húsinu á meðan við vorum fjarverandi og passaði það vel, en hann kvaddi í kvöld og dreif sig suður á ný, enda sonur hann mættur til að verða honum samferða...

Fleiri myndir úr hringferðinni...

Á flestum ferðum okkar um Ísland höfum við annað hvort verið að fara á milli tveggja staða og sleppt því að skoða nokkuð á leiðinni eða við höfum farið sérstakar ferðir í þeim tilgangi að skoða þann landshluta eða stað sem við förum til hverju sinni. En í þetta sinn gerðum við hvort tveggja að skoða okkur svolítið um og heimsækja vini og vandamenn sem við sjaldan eða aldrei höfum heimsótt á núverandi stöðum. Þetta fyrirkomulag var mjög skemmtilegt, við stoppuðum stutt hjá hverjum og slepptum engum af þeim sem til stóð að líta til. Ég meira að segja fór með Hörpu mágkonu á mánaðarlegan hitting seyðfirskra kvenna á Salatbarinn, sem reyndist vera lokaður í þetta sinn en við fundum annað nálægt veitingahús til að sitja á, spjalla og fá okkur smá næringu. Það mættu 10 konur og 2 karlmenn að auki og það var glatt á hjalla og veðrið mjög gott.
Meðan við dvöldum fyrir sunnan brugðum við okkur eitt kvöldið í bíó að sjá myndina -Karlar sem hata konur-, hún var næstum jafn góð og bókin og Rúnar sem ekki var búinn að lesa hana, fann ekkert athugavert við myndina og fannst hún bara fín.
Veitingahúsið sem Mo og Jóhanna ætla að hefja rekstur á fyrir Ljósanótt, tók sinn tíma, því við vorum þar af og til að þrífa og laga til, enda mikið verk að koma öllu í starfhæft form á ný, eftir subbuganginn sem hafði viðgengist þar áður.
Síðast en ekki síst þá hittust margir ættingjar Rúnars í Mexícósúpu hjá Hörpu og sátu utandyra að snæðingi og nutu kvöldsólarinnar...

Hringferð um landið

Eftir að Mærudögum lauk á Húsavík, hélt Jóhanna suður en leyfði okkur Rúnari að hafa Adam ömmu-og afastrák og fórum við síðan af stað með hann í húsbílnum vestur á Snæfellsnes með viðkomu á ýmsum stöðum. Við heimsóttum gamla skólasystur sem er hestamaður í Skagafirði og hennar fjölskyldu, síðan aðra vinkonu í Búðardal. Þaðan fórum við til ættingja Rúnars á Grundarfirði og heilsuðum síðan uppá Hörra Hilmars sem átti einmitt hálfrar aldrar afmæli. Loks var komið við hjá kartöflubændum í Staðarsveitinni og tómatbændum í Borgarfirði, en önnur er gömul vinkona sem ég hef aldrei heimsótt og hin skólasystir úr Upplýsingatækni-náminu. Allir þessir endurfundir voru mjög ánægjulegir og veðrið fór sífellt batnandi eftir því sem sunnar dró.
Adam var líka mjög góður og við skelltum okkur með honum í sund og að síðustu þegar til Keflavíkur kom, í nýja heita pottinn sem Jóhanna og Mo eru búin að setja í garðhýsi hjá sér.
Framhald ferðarinnar kemur væntanlega á morgun :o)

Mærudagar á Húsavík

Helgina 24.-26. júlí s.l. vorum við stödd á Húsavík á hinum árlegu Mærudögum sem sífellt verður veglegri hátíð. Veðurspáin var ekki góð, en það rættist ótrúlega vel úr veðrinu og sólin skein að miklu leyti alla dagana sem við dvöldum þar.
Didda systir og Rúnar hennar mættu líka norður og við eyddum miklum tíma með mömmu að vanda, en hún dvaldi samt eingöngu með okkur heima í Hlíð eða fór með okkur á rúntinn um bæinn. Það var því misjafnt hve mikið við gátum tekið þátt í þeim viðburðum sem boðið var uppá. Við systur vorum svo mikið með mömmu að við misstum af ýmsu, en gátum þó séð það helsta og hitt fullt af fólki sem gaman var að sjá.
Börnin okkar skemmtu sér líka ágætlega (það ég best veit) og barnabarnið sömuleiðis, en Rúnar afi sá mikið um að passa hann og skemmta honum.
Bænum var skipt í 3 svæði í þremur litum, appelsínugult, grænt og rauðbleikt. Við vorum í græna miðbæjarlitnum eins og í fyrra og erum reyndar líka í sama lit í okkar hverfi hér á Seyðó.
Meðf. eru nokkrar myndir frá Mærudögunum...

Viðhald ættaróðalsins

Móðir mín fæddist á Hafursstöðum í Öxarfirði og bjó þar síðan alla sína æsku á nýbýlinu Bjarmalandi sem Theodór afi minn byggði fljótlega eftir 1930.
Á undanförnum árum hafa nokkrir ættingjar mínir tekið höndum saman við að einangra og klæða húsið að innan, mála það að utan og nota það sem sumarhús fyrir stórfjölskylduna. Þangað er alltaf gaman að koma og ekki síst að veiða silung í vatninu og skoða yndislega staði eins og Forvöðin og Hallhöfðaskóg sem eru þar á eignarjörðinni. Við fórum að Dettifoss og Hafragilsfoss á leiðinni þangað og fengum besta veður þar, en daginn eftir þegar við renndum í Forvöðin fengum við á okkur vetrarveður, en létum það ekki á okkur fá og nutum þess að vera þar saman. Ég gat líka grillað handa okkur áður en úrkoman helltist yfir.
Í vetur blés Kári nokkrum þakplötum á brott af gömlu hlöðunni sem ekki er notuð lengur, en leiðinlegt er að sjá útihúsin hverfa á þennan hátt, svo við Rúnar tókum það að okkur að lagfæra skemmdirnar og reyna að loka öllu vel, svo húsin gætu staðið áfram sem lengst.
Við vorum svo heppin að börnin okkar komu öll með okkur að afloknu ættarmótinu og hjálpuðu okkur að klára þetta verk við frekar erfiðar veðuraðstæður, því það gekk á með hellirigningu, hagléli, vindi og sólarglennum þessa 2 daga sem verkið tók. Til allrar lukku tókst að koma þakplötunum á áður en fór að rigna, en hurðum og gluggum var lokað í slagveðri og gekk þetta allt slysalaust. Ekki tókst samt að klára að negla upp allt þakið, því þaksauminn þraut áður og þurfum við því að klára verkið fyrir veturinn, svo það dugi örugglega næstu árin.
Það vildi svo til að við áttum 32ja ára brúðkaupsafmæli síðari daginn og steingleymdum því auðvitað í annríki daganna, enda enginn merkisatburður :o)
En eins og sjá má á myndunum, þá tókst þetta bara nokkuð vel, þó ég segi sjálf frá, en það hefði ekki gengið svona vel, ef ekki hefðu verið til góðir stigar á Hafursstöðum, en ættingjar okkar þar lánuðu okkur þá fúslega og hafi þau þökk fyrir það !

Bóndastaðafjölskyldan hittist

Föðurfjölskylda Rúnars hefur haft það fyrir sið um árabil að hittast reglulega og ákveðið var s.l. vetur að næsta ættarmót skyldi haldið hér á Seyðisfirði helgina 17.-19. júlí. Það mættu um 40 manns hingað austur til okkar og við áttum góðar stundir saman. Veðrið hefði mátt vera betra, en það hefði líka getað verið mikið verra. Við gátum grillað og borðað utan dyra og Rúnar gat farið með alla sem óskuðu í smá siglingu um fjörðinn, en lítið veiddist af fiski þegar rennt var færi í sjó.
Aðalkvöldið komu allir inn að afloknum kvöldverði og sátu og spjölluðu frameftir kvöldi. Þá settist hluti ættingjanna niður í kjallara, þar sem húsgögn Lóu tengdamömmu eru til húsa og það köllum við Lóuhreiðrið. Sjá má hér sýnishorn frá þessari samkomu Bóndastaðafjölskyldunnar.
Hópurinn dreifðist víða um bæinn í gistingu, tvær fjölskyldur leigðu hús fyrir sig, hluti ættingjanna voru í Skógum og þær systur Ella og Harpa og þeirra fjölsk. nutu gestrisni móðurfólksins hér í bænum (Binnu og Kristrúnar) og ein fjölskylda var í fellihýsi. En þeir sem eftir voru gistu hjá okkur, m.a. tvær dömur sem notuðu húsbílinn okkar sem svefnstað og undu því bara vel. Segja má að sofið hafi verið í hverju horni, því einn gesturinn lét sér nægja að liggja á dýnu í eldhúsinu og kvartaði ekki:o)
Til stóð að hópurinn færi saman uppí Miðhúsasel í Fellum til að skoða nýuppgerðan gamla torfbæinn sem ættforeldrarnir Rúna, Eiríkur og Gunna voru fædd í, en þá stóð þar yfir ættarmót núverandi eigenda staðarins, svo við urðum að fresta þeirri heimsókn því miður !
Talað hefur verið um að halda næsta ættarmót í Danmörku, þar sem einn leggur ættarinnar býr, en vegna dýrtíðar og ástands íslenska þjóðarbúsins er óvíst að af því geti orðið, þó sjálfsagt sé að halda í vonina og kanna málið síðar :o)

LungA - frí og ferðafólk...

Það er nú meira hvað tíminn flýgur, strax kominn 13. júlí (afmælisdagur mömmu) en þá byrja hundadagar og sagan segir að þá breytist veðrið gjarnan. Spáin var ekki heldur góð fyrir daginn í dag, samt var fínasta veður, þó ekki væri beint hlýtt miðað við undanfarna viku sem var óvenju hlý.
Í kvöld var verið að setja LungA = listahátíð ungs fólks á Austurlandi í 10. sinn og synir mínir voru að sjálfsögðu mættir á svæðið ásamt miklum fjölda fólks sem fyllti bíósalinn í Herðubreið fyrir stundu. Það besta sem þeir fá að borða er kjötsúpa, svo ég tók mig til og sauð stóran fullan pott og bauð Binnu, Magga og börnum að borða með okkur, því þau langaði líka í kjötsúpu :o) síðan fengum við að sjá myndasýningu hjá Stefaníu sem er nýkomin úr fróðlegri ferð um Perú, þar sem hún var m.a. að heimsækja Eygló Rut frænku sína og skoða helstu ferðamannastaðina eins og Machu Pichu og Lake Titicaka auk borganna Lima og Cusco.
Það var líka ótrúlegur fjöldi ferðafólks hér í bænum í dag, enda tvö skemmtiferðaskip stödd hér. Nokkrar rútur fóru með hluta farþeganna upp á Hérað og víðar á meðan aðrir spókuðu sig hér í blíðunni og skoðuðu bæinn og nágrenni.
En sjálf reyni ég að nota tímann vel, því ég sat og prjónaði hosur (inniskó) handa dóttur minni, og hef líka setið við að hekla teppi sem hefur verið í hönnun í 2 ár....og lét sólina verma mig og lita sæmilega sólbrúna ....
Já tíminn er fljótur að líða og nú stendur fyrir dyrum ættarmót hér hjá okkur um helgina, því Bóndastaðaliðið ætlar að mæta á svæðið og þá er eins gott að hafa nóg til að borða svo enginn verði svangur :o)
Sumarið verður greinilega liðið áður en ég veit af, það er nú þegar hálfnað og ég að byrja í sumarfríi í dag og Rúnar væntanlega í kvöld þegar hann losnar við Gullver á sjóinn. Vonandi verða bara veðurguðirnir okkur hliðhollari en veðurfræðingarnir sem spá ekki góðu veðri fyrir næstu daga....

Góð helgi norðan heiða !

Síðastliðið fimmtudagskvöld eftir vinnu ók ég norður á Húsavík og var satt að segja fegin að það var súld og þoka meiri part leiðarinnar, því það var mun skárra heldur en kvöldsól beint í andlitið eins og síðast þegar ég ók norður.
Föstudagurinn var síðan mikið betri, það skein sól á köflum, ég keypti sumarblóm og setti á leiði pabba og rúntaði með mömmu áður en ég þurfti að fara til Akureyrar að sækja Rúnar þar sem hann er með Gullver í slipp og fékk helgarfrí kl. 18. Við fengum okkur að borða á Bautanum og kíktum í heimsókn til Guðnýjar frænku áður en við renndum heim á "gömlu" Vík.
Laugardeginum eyddum við síðan með mömmu í glaða sól og blíðu á hennar æskuslóðum á Bjarmalandi. Við skruppum líka í Ásbyrgi og vorum mjög ánægð með hvað hún var hress og naut dagsins. En svo þreytt var hún er heim kom að hún hafði varla lyst á kvöldmat. Vonandi man hún bara eftir þessum góða degi, þó lítil von sé til þess, þar sem skammtímaminni hennar er á þrotum.
Eins og venjulega tók ég myndavélar með mér og að þessu sinni hafði ég stóra aðdráttarlinsu meðferðis, sem ég lék mér með og notaði til að taka myndir af húsunum á Húsavík og ýmsu fleiru, m.a. af lúpínubreiðunum sem eru orðnar fyrirferðarmiklar, því allt umhverfi bæjarins er bókstaflega orðið fjólublátt af lúpínu. Við höfum aldrei séð slíkt blómskrúð þar fyrr og finnst nú eiginlega komið nóg...!
Eftir að hafa hitt systkini mömmu og kvatt þau öll ásamt mömmu, þá renndum við inn á Akureyri, með viðkomu á bílasafninu í Ystafelli.
Það er stórmerkilegt að skoða hve mikið af glæsilegum gömlum bílum þeir eigendur safnsins eru búnir að laga og byggja yfir stórar skemmur. Það væri hægt að eyða þar heilum degi án þess að leiðast.
Við kíktum líka á flugsafnið á Akureyri þegar þangað kom, það var líka gaman að skoða það, en síðan varð ég að kveðja minn mann sem varð eftir í notalegri og rúmgóðri íbúð sem AFl starfsgreinafélag á þar nyrðra og ók svo sem leið lá til baka að Fosshóli, þaðan upp í Mývatnssveit og loks austur á Seyðisfjörð.
Það var óvenju mikið umferð bæði í kvöld og þegar ég fór norður. Lögreglubílar stóðu vaktina eins og venjulega á tveim stöðum á fjöllunum svo það var eins gott að geta notað krús-controlið til að fara aldrei yfir hraðamörkin, því ekki vil ég lenda aftur í að vera tekin fyrir of hraðan akstur... það er nóg að lenda einu sinni í slíkri uppákomu :o(
Vonandi hafa bara allir komist leiðar sinnar heilir á húfi þessa helgina, það skiptir jú mestu máli...

Miðsumargangan 2009

Fyrir ári síðan fór hópur Seyðfirðinga í Fossgöngu upp með Fjarðará, upp að minnismerkinu um Þorbjörn bílstjóra og var það býsna strembin ganga fyrir óvana.
Þar sem Rúnar var á sjó þegar ég fór í þessa göngu, þá ákvað ég að ganga aðra fossgöngu með honum að þessu sinni 21. júní, en vegna úrhellis rigningar sem skall á okkur þegar við vorum að leggja af stað, þá frestuðum við för þar til í morgun 22.
Við fórum að vísu akandi upp á heiði, skildum bílinn þar eftir og gengum niður með öllum fossunum, en þeir eru býsna margir ofan við minnismerkið. Gangan varð því talsvert lengri í þetta sinn, en á móti kom að allt var niður í móti og því ekki alveg eins þreytandi, þó mér þætti alveg nóg um að brölta svona lengi í ógreiðfærum móunum.
Við komumst ekki hjá því að sjá að bláberjalyngið var allt þakið í sætukoppum, svo að það lítur út fyrir að ætla að verða góð berjaspretta í ár, ef ekki kemur nein kuldatíð eða hret til að eyðileggja það.
Mér finnst það alltaf tilhlökkun og viss forréttindi að geta skroppið hér upp í brekkur og tínt heil ósköp af nýjum, góðum berjum þegar haustar og hlakka til þess, þó ekki hlakki ég nú til vetrarins sem óhjákvæmilega fylgir í kjölfarið...

Langt að komnir gestir...

Þegar ég var um fermingu eignaðist ég pennavinkonu frá Nýja Sjálandi á sama aldri og ég. Síðar lærði hún hjúkrun og fór til Englands til að vinna þar í eitt ár og sótti síðan um vinnu á Íslandi í 3 mánuði til að kynnast hér landi og þjóð og heimsótti mig þá á meðan sú dvöl stóð yfir.
Síðan eru liðin rúm 30 ár og hún búin að ala upp tvo drengi með manni sínum sem er frá Bandaríkjunum. Þau hjón eru mikið fyrir ferðalög og ákváðu að koma til Íslands í vinnufríi þeirra að þessu sinni og heimsækja okkur eftir ferðalag víða um Evrópu.
Þau áttu hér með okkur afar góða 5 daga og skruppu m.a. með okkur á næstu firði, fóru með okkur út í Skálanesbjarg og skoðuðu fugla í návígi, fóru í siglingu um allann fjörðinn og veiddu fisk, fóru á listsýningar, söfn og í morgun skoðuðum við golfvöllinn þar sem vel var tekið á móti þeim.
Síðast en ekki síst áttum við saman góðar rabbstundir á kvöldin, þar sem við fræddumst um líf þeirra og þjóðarsiði um leið og við reyndum að svara öllum spurningum þeirra um siði og matarvenjur Íslendinga o.m.fl...sem þau höfðu áhuga á að vita meira um.
Þau höfðu líka gaman af að smakka íslenskan mat sem þau hafa ekki fengið áður, eins og harðfisk, hangikjöt, hákarl og ekki síst grillað hrossakjöt sem þeim fannst sérlega ljúffengt ásamt blöndu af Egils appelsíni og maltöli sem þeim líkaði mjög vel við. Fjallagrasamjólk og djúpsteiktir fíflar voru líka á þessum íslenska matseðli sem þau voru tilbúin að prófa með glöðu geði, okkur til ánægju :o)
Við kvöddum þau með söknuði síðdegis í dag og verðum nú trúlega næstu árin að safna fyrir langferð yfir til þeirra, því nú er röðin komin að okkur að endurgjalda þessar heimsóknir, þó það muni væntanlega dragast í einhver ár að komast svo langt að heiman...

Sjómannadagshelgin o.fl...

Sjómannahelgin var ósköp hefðbundin og sjálfri sér lík að því leyti að veðráttan var söm við sig, súld og kuldi allann laugardaginn, en sem betur fer birti til á sunnudag og sól skein meiri hluta dagsins, þó ekki væri golan hlý.
Bergþór okkar kom heim til að hitta skólafélaga sína, en þau áttu 10 ára fermingarafmæli og margir fleiri árgangar mættu til leiks í tilefni ef áratuga tímamótum, en slíkt er orðið að föstum vana hér, sem betur fer, því það væri ansi tómlegt á hátíðinni án þeirra. Hver árgangur sér líka um eina uppákomu og skemmta sér og öðrum af miklum móð.
Rúnar lenti í smá óhappi á laugardaginn þegar hann var að keppa, þá datt hann illa á fiskikar og einn fingur hægri handar fór rækilega úr lið, svo ekki var um annað að ræða en kippa honum aftur í liðinn, sem hann og gerði sjálfur og hélt svo áfram að keppa. Fingurinn bólgnaði auðvitað mikið og var lítt nothæfur næstu daga, en vonandi jafnar hann sig með tímanum :)
Þó áhöfn togarans Gullvers mæti alltaf á matinn og ballið, þá dugar það ekki til að fylla salinn og bera uppi svona samkomu, þess vegna eru þessi árgangamót ómissandi og allir virðast skemmta sér vel.
Á mánudagsmorguninn var gott veður svo að við Rúnar skelltum okkur í eggjamælingar, en við þurftum að vigta og mæla nokkur kríuegg sem ég var áður búin að velja og merkja, til að fylgjast með útungunarstigi þeirra. Það gekk vel, en aldrei höfum við orðið fyrir meiri og herskárri árásum kríanna en í þetta sinn. Þær drituðu okkur öll út og hjuggu miskunnarlaust í höfuð okkar, svo að Rúnar ber 2 höfuðsár eftir, en ég var sem betur fer með hettu og slapp því með skrekkinn.
Ég brá mér einnig í smá leiðangur með nýlega myndavél til að festa fuglana og egg þeirra á filmu því að ég var búin að finna nokkur anda, gæsa og spörfuglahreiður sem mig langaði að eiga myndir af. Það er hinsvegar erfiðara að taka myndir af fuglum, það er mjög tímafrekt og krefst þess í raun og veru að maður hafi nógan tíma og endalausa þolinmæði, svo ég tali nú ekki um að kunna að nota vélina og aðdráttarlinsuna rétt, svo útkoman verði nothæf.
Ég læt fljóta hér með sýnishorn af myndum af því sem hér hefur verið um rætt...
Eigið góða viku framundan og vonandi verða veðurguðirnir mildir við okkur í sumar :)

Sólrík Hvítasunna á Húsavík

Í dag 1. júní og síðustu 3 daga var glaða sól á norðausturlandi. Ég eyddi þessari Hvítasunnuhelgi norðan heiða ásamt Diddu systur í heimsókn hjá mömmu og öðrum ættingjum og vinum á Húsavík. Við systur settum líka niður útsæðið sem beið tilbúið til niðursetningar og fleiri ættingjar og vinir voru á sama tíma að pota niður kartöflum við hlið okkar, svo að stóri kartöflugarðurinn sem sjá má á meðf. mynd er núna fullfrágenginn og mikill munur að sjá umhverfið sem orðið er grænt, en var gult og litlaust fyrir nákvæmlega mánuði síðan þegar ég tók mynd á sama stað þann 1. maí s.l. (sjá mynd frá þeim tíma hér neðar...)
Við systur fórum í langan og góðan göngutúr í gærkvöld og nutum veðurblíðunnar. Við skruppum líka með mömmu upp að Botnsvatni, þar sem fjöldi fólks var á gangi í blíðunni og nutum sólarinnar heima í Hlíð, eftir að hafa slegið lóðina sem var orðin loðin og gul af fíflum. En eins og sjá má þá er snjórinn enn mikill í kinnarfjöllunum þó allt sé orðið grænt niðri í byggð. Húsavíkurfjallið er líka orðið næstum snjólaust, aðeins smá fönn eftir sem verður fljót að fara ef veður helst áfram jafn gott. Þetta var því óvenju sólrík og hlý helgi miðað við árstíma og allir virtust ánægðir með það :)

Dýralíf fjarðarins er líflegt núna...

Dýralífið hér í firðinum hefur verið óvenju líflegt undanfarið. Aragrúi fugla er kominn og sestur hér að til að verpa, hvalir hafa séðst hér undanfarna daga í firðinum og virðast í vaðandi átu, enda má líka sjá kríuhópa í vaðandi síli við fjörurnar og alls staðar er iðandi líf hvert sem litið er.
Í gærkvöld fórum við Rúnar að leita að kríueggjum, því ég var beðin um að fylgjast með varpinu í sumar og tilkynna fyrstu eggin, fjölda þeirra o.s.frv...
Satt best að segja þá fundum við mikið fleiri kríur og egg en við reiknuðum með og það sem meira er, við fundum fjölmörg hettumáfshreiður á sama stað. En hettumáfar eru nú ekki í uppáhaldi hjá okkur, því þeir hafa verið iðnir við að éta egg og unga og því ákváðum við að taka nokkur egg frá þeim og kanna hvort þau væru ennþá æt.
Svo reyndist vera og þakka ég fyrir tækifærið að fá að smakka þau aftur eftir áratugi, því ég ólst upp við það sem barn að tína egg undan hettumáfum og borða þau, ásamt kríueggjum sem eru einhver bestu egg sem ég fæ, þá sjaldan ég smakka þau.

Í glaða sól snemma í morgun skruppum við síðan á sjó til að líta á hvalinn sem við sáum blása hér í firðinum í gærkvöld. Þetta var meðalstór hnúfubakur, það við best gátum séð. Hann var hinn rólegasti til að byrja með og mér tókst að taka nokkrar myndir af honum örfáa metra frá bátnum. En síðan forðaði hann sér, hefur líklega talið það öruggara eða e.t.v. hefur ætið í sjónum freistað hans, svo við snérum heim á leið. Meðfylgjandi eru myndir frá þessum náttúrulegu viðburðum sem við fengum heiður af að njóta.... gjörið svo vel :)

Nýjar og gamlar minningar...

Útskriftarhelgina mína vildi svo til að Bergþór sonur minn átti afmæli.
Í tilefni af þessum tímamótum ákváðum við fjölskyldan að borða saman og fórum við Rúnar og strákarnir til Keflavíkur og áttum þar góðar stundir með Jóhönnu og fjölskyldu. Við það tækifæri kíktum við upp á "völl" þar sem tengdasonur okkar Mo er farinn að vinna í eldhúsinu í nýju DeTox fyrirtæki Jónínu Ben.
Það hittist svo vel á að opnunarhátíðin stóð yfir og hittum við þar Jónínu sjálfa, en hún er gamall kunningi frá Húsavík, enda bekkjarsystir bróður míns. Fjölskylda hennar hafði einnig mætt á staðinn og hitti ég þar Benna föður hennar sem ég kynntist vel þegar ég vann hjá honum í Hrunabúð, sællar minningar á unglingsárum. Benni var alltaf hress og líflegur félagi og mikill tónlistarmaður. Því miður skeði það nýlega að hann missti heyrn á öðru eyra og er ekki ennþá búin að venjast þessum missi. Hinsvegar hefur Jónína misst mörg kíló sem ég býst ekki við að hún sakni, því hún lítur mikið betur út núna en síðast þegar við sáumst. Ég fékk leyfi til að taka mynd af þeim feðginum og fylgir hún hér með.