Góð helgi norðan heiða !

Síðastliðið fimmtudagskvöld eftir vinnu ók ég norður á Húsavík og var satt að segja fegin að það var súld og þoka meiri part leiðarinnar, því það var mun skárra heldur en kvöldsól beint í andlitið eins og síðast þegar ég ók norður.
Föstudagurinn var síðan mikið betri, það skein sól á köflum, ég keypti sumarblóm og setti á leiði pabba og rúntaði með mömmu áður en ég þurfti að fara til Akureyrar að sækja Rúnar þar sem hann er með Gullver í slipp og fékk helgarfrí kl. 18. Við fengum okkur að borða á Bautanum og kíktum í heimsókn til Guðnýjar frænku áður en við renndum heim á "gömlu" Vík.
Laugardeginum eyddum við síðan með mömmu í glaða sól og blíðu á hennar æskuslóðum á Bjarmalandi. Við skruppum líka í Ásbyrgi og vorum mjög ánægð með hvað hún var hress og naut dagsins. En svo þreytt var hún er heim kom að hún hafði varla lyst á kvöldmat. Vonandi man hún bara eftir þessum góða degi, þó lítil von sé til þess, þar sem skammtímaminni hennar er á þrotum.
Eins og venjulega tók ég myndavélar með mér og að þessu sinni hafði ég stóra aðdráttarlinsu meðferðis, sem ég lék mér með og notaði til að taka myndir af húsunum á Húsavík og ýmsu fleiru, m.a. af lúpínubreiðunum sem eru orðnar fyrirferðarmiklar, því allt umhverfi bæjarins er bókstaflega orðið fjólublátt af lúpínu. Við höfum aldrei séð slíkt blómskrúð þar fyrr og finnst nú eiginlega komið nóg...!
Eftir að hafa hitt systkini mömmu og kvatt þau öll ásamt mömmu, þá renndum við inn á Akureyri, með viðkomu á bílasafninu í Ystafelli.
Það er stórmerkilegt að skoða hve mikið af glæsilegum gömlum bílum þeir eigendur safnsins eru búnir að laga og byggja yfir stórar skemmur. Það væri hægt að eyða þar heilum degi án þess að leiðast.
Við kíktum líka á flugsafnið á Akureyri þegar þangað kom, það var líka gaman að skoða það, en síðan varð ég að kveðja minn mann sem varð eftir í notalegri og rúmgóðri íbúð sem AFl starfsgreinafélag á þar nyrðra og ók svo sem leið lá til baka að Fosshóli, þaðan upp í Mývatnssveit og loks austur á Seyðisfjörð.
Það var óvenju mikið umferð bæði í kvöld og þegar ég fór norður. Lögreglubílar stóðu vaktina eins og venjulega á tveim stöðum á fjöllunum svo það var eins gott að geta notað krús-controlið til að fara aldrei yfir hraðamörkin, því ekki vil ég lenda aftur í að vera tekin fyrir of hraðan akstur... það er nóg að lenda einu sinni í slíkri uppákomu :o(
Vonandi hafa bara allir komist leiðar sinnar heilir á húfi þessa helgina, það skiptir jú mestu máli...

Miðsumargangan 2009

Fyrir ári síðan fór hópur Seyðfirðinga í Fossgöngu upp með Fjarðará, upp að minnismerkinu um Þorbjörn bílstjóra og var það býsna strembin ganga fyrir óvana.
Þar sem Rúnar var á sjó þegar ég fór í þessa göngu, þá ákvað ég að ganga aðra fossgöngu með honum að þessu sinni 21. júní, en vegna úrhellis rigningar sem skall á okkur þegar við vorum að leggja af stað, þá frestuðum við för þar til í morgun 22.
Við fórum að vísu akandi upp á heiði, skildum bílinn þar eftir og gengum niður með öllum fossunum, en þeir eru býsna margir ofan við minnismerkið. Gangan varð því talsvert lengri í þetta sinn, en á móti kom að allt var niður í móti og því ekki alveg eins þreytandi, þó mér þætti alveg nóg um að brölta svona lengi í ógreiðfærum móunum.
Við komumst ekki hjá því að sjá að bláberjalyngið var allt þakið í sætukoppum, svo að það lítur út fyrir að ætla að verða góð berjaspretta í ár, ef ekki kemur nein kuldatíð eða hret til að eyðileggja það.
Mér finnst það alltaf tilhlökkun og viss forréttindi að geta skroppið hér upp í brekkur og tínt heil ósköp af nýjum, góðum berjum þegar haustar og hlakka til þess, þó ekki hlakki ég nú til vetrarins sem óhjákvæmilega fylgir í kjölfarið...

Langt að komnir gestir...

Þegar ég var um fermingu eignaðist ég pennavinkonu frá Nýja Sjálandi á sama aldri og ég. Síðar lærði hún hjúkrun og fór til Englands til að vinna þar í eitt ár og sótti síðan um vinnu á Íslandi í 3 mánuði til að kynnast hér landi og þjóð og heimsótti mig þá á meðan sú dvöl stóð yfir.
Síðan eru liðin rúm 30 ár og hún búin að ala upp tvo drengi með manni sínum sem er frá Bandaríkjunum. Þau hjón eru mikið fyrir ferðalög og ákváðu að koma til Íslands í vinnufríi þeirra að þessu sinni og heimsækja okkur eftir ferðalag víða um Evrópu.
Þau áttu hér með okkur afar góða 5 daga og skruppu m.a. með okkur á næstu firði, fóru með okkur út í Skálanesbjarg og skoðuðu fugla í návígi, fóru í siglingu um allann fjörðinn og veiddu fisk, fóru á listsýningar, söfn og í morgun skoðuðum við golfvöllinn þar sem vel var tekið á móti þeim.
Síðast en ekki síst áttum við saman góðar rabbstundir á kvöldin, þar sem við fræddumst um líf þeirra og þjóðarsiði um leið og við reyndum að svara öllum spurningum þeirra um siði og matarvenjur Íslendinga o.m.fl...sem þau höfðu áhuga á að vita meira um.
Þau höfðu líka gaman af að smakka íslenskan mat sem þau hafa ekki fengið áður, eins og harðfisk, hangikjöt, hákarl og ekki síst grillað hrossakjöt sem þeim fannst sérlega ljúffengt ásamt blöndu af Egils appelsíni og maltöli sem þeim líkaði mjög vel við. Fjallagrasamjólk og djúpsteiktir fíflar voru líka á þessum íslenska matseðli sem þau voru tilbúin að prófa með glöðu geði, okkur til ánægju :o)
Við kvöddum þau með söknuði síðdegis í dag og verðum nú trúlega næstu árin að safna fyrir langferð yfir til þeirra, því nú er röðin komin að okkur að endurgjalda þessar heimsóknir, þó það muni væntanlega dragast í einhver ár að komast svo langt að heiman...

Sjómannadagshelgin o.fl...

Sjómannahelgin var ósköp hefðbundin og sjálfri sér lík að því leyti að veðráttan var söm við sig, súld og kuldi allann laugardaginn, en sem betur fer birti til á sunnudag og sól skein meiri hluta dagsins, þó ekki væri golan hlý.
Bergþór okkar kom heim til að hitta skólafélaga sína, en þau áttu 10 ára fermingarafmæli og margir fleiri árgangar mættu til leiks í tilefni ef áratuga tímamótum, en slíkt er orðið að föstum vana hér, sem betur fer, því það væri ansi tómlegt á hátíðinni án þeirra. Hver árgangur sér líka um eina uppákomu og skemmta sér og öðrum af miklum móð.
Rúnar lenti í smá óhappi á laugardaginn þegar hann var að keppa, þá datt hann illa á fiskikar og einn fingur hægri handar fór rækilega úr lið, svo ekki var um annað að ræða en kippa honum aftur í liðinn, sem hann og gerði sjálfur og hélt svo áfram að keppa. Fingurinn bólgnaði auðvitað mikið og var lítt nothæfur næstu daga, en vonandi jafnar hann sig með tímanum :)
Þó áhöfn togarans Gullvers mæti alltaf á matinn og ballið, þá dugar það ekki til að fylla salinn og bera uppi svona samkomu, þess vegna eru þessi árgangamót ómissandi og allir virðast skemmta sér vel.
Á mánudagsmorguninn var gott veður svo að við Rúnar skelltum okkur í eggjamælingar, en við þurftum að vigta og mæla nokkur kríuegg sem ég var áður búin að velja og merkja, til að fylgjast með útungunarstigi þeirra. Það gekk vel, en aldrei höfum við orðið fyrir meiri og herskárri árásum kríanna en í þetta sinn. Þær drituðu okkur öll út og hjuggu miskunnarlaust í höfuð okkar, svo að Rúnar ber 2 höfuðsár eftir, en ég var sem betur fer með hettu og slapp því með skrekkinn.
Ég brá mér einnig í smá leiðangur með nýlega myndavél til að festa fuglana og egg þeirra á filmu því að ég var búin að finna nokkur anda, gæsa og spörfuglahreiður sem mig langaði að eiga myndir af. Það er hinsvegar erfiðara að taka myndir af fuglum, það er mjög tímafrekt og krefst þess í raun og veru að maður hafi nógan tíma og endalausa þolinmæði, svo ég tali nú ekki um að kunna að nota vélina og aðdráttarlinsuna rétt, svo útkoman verði nothæf.
Ég læt fljóta hér með sýnishorn af myndum af því sem hér hefur verið um rætt...
Eigið góða viku framundan og vonandi verða veðurguðirnir mildir við okkur í sumar :)

Sólrík Hvítasunna á Húsavík

Í dag 1. júní og síðustu 3 daga var glaða sól á norðausturlandi. Ég eyddi þessari Hvítasunnuhelgi norðan heiða ásamt Diddu systur í heimsókn hjá mömmu og öðrum ættingjum og vinum á Húsavík. Við systur settum líka niður útsæðið sem beið tilbúið til niðursetningar og fleiri ættingjar og vinir voru á sama tíma að pota niður kartöflum við hlið okkar, svo að stóri kartöflugarðurinn sem sjá má á meðf. mynd er núna fullfrágenginn og mikill munur að sjá umhverfið sem orðið er grænt, en var gult og litlaust fyrir nákvæmlega mánuði síðan þegar ég tók mynd á sama stað þann 1. maí s.l. (sjá mynd frá þeim tíma hér neðar...)
Við systur fórum í langan og góðan göngutúr í gærkvöld og nutum veðurblíðunnar. Við skruppum líka með mömmu upp að Botnsvatni, þar sem fjöldi fólks var á gangi í blíðunni og nutum sólarinnar heima í Hlíð, eftir að hafa slegið lóðina sem var orðin loðin og gul af fíflum. En eins og sjá má þá er snjórinn enn mikill í kinnarfjöllunum þó allt sé orðið grænt niðri í byggð. Húsavíkurfjallið er líka orðið næstum snjólaust, aðeins smá fönn eftir sem verður fljót að fara ef veður helst áfram jafn gott. Þetta var því óvenju sólrík og hlý helgi miðað við árstíma og allir virtust ánægðir með það :)

Dýralíf fjarðarins er líflegt núna...

Dýralífið hér í firðinum hefur verið óvenju líflegt undanfarið. Aragrúi fugla er kominn og sestur hér að til að verpa, hvalir hafa séðst hér undanfarna daga í firðinum og virðast í vaðandi átu, enda má líka sjá kríuhópa í vaðandi síli við fjörurnar og alls staðar er iðandi líf hvert sem litið er.
Í gærkvöld fórum við Rúnar að leita að kríueggjum, því ég var beðin um að fylgjast með varpinu í sumar og tilkynna fyrstu eggin, fjölda þeirra o.s.frv...
Satt best að segja þá fundum við mikið fleiri kríur og egg en við reiknuðum með og það sem meira er, við fundum fjölmörg hettumáfshreiður á sama stað. En hettumáfar eru nú ekki í uppáhaldi hjá okkur, því þeir hafa verið iðnir við að éta egg og unga og því ákváðum við að taka nokkur egg frá þeim og kanna hvort þau væru ennþá æt.
Svo reyndist vera og þakka ég fyrir tækifærið að fá að smakka þau aftur eftir áratugi, því ég ólst upp við það sem barn að tína egg undan hettumáfum og borða þau, ásamt kríueggjum sem eru einhver bestu egg sem ég fæ, þá sjaldan ég smakka þau.

Í glaða sól snemma í morgun skruppum við síðan á sjó til að líta á hvalinn sem við sáum blása hér í firðinum í gærkvöld. Þetta var meðalstór hnúfubakur, það við best gátum séð. Hann var hinn rólegasti til að byrja með og mér tókst að taka nokkrar myndir af honum örfáa metra frá bátnum. En síðan forðaði hann sér, hefur líklega talið það öruggara eða e.t.v. hefur ætið í sjónum freistað hans, svo við snérum heim á leið. Meðfylgjandi eru myndir frá þessum náttúrulegu viðburðum sem við fengum heiður af að njóta.... gjörið svo vel :)

Nýjar og gamlar minningar...

Útskriftarhelgina mína vildi svo til að Bergþór sonur minn átti afmæli.
Í tilefni af þessum tímamótum ákváðum við fjölskyldan að borða saman og fórum við Rúnar og strákarnir til Keflavíkur og áttum þar góðar stundir með Jóhönnu og fjölskyldu. Við það tækifæri kíktum við upp á "völl" þar sem tengdasonur okkar Mo er farinn að vinna í eldhúsinu í nýju DeTox fyrirtæki Jónínu Ben.
Það hittist svo vel á að opnunarhátíðin stóð yfir og hittum við þar Jónínu sjálfa, en hún er gamall kunningi frá Húsavík, enda bekkjarsystir bróður míns. Fjölskylda hennar hafði einnig mætt á staðinn og hitti ég þar Benna föður hennar sem ég kynntist vel þegar ég vann hjá honum í Hrunabúð, sællar minningar á unglingsárum. Benni var alltaf hress og líflegur félagi og mikill tónlistarmaður. Því miður skeði það nýlega að hann missti heyrn á öðru eyra og er ekki ennþá búin að venjast þessum missi. Hinsvegar hefur Jónína misst mörg kíló sem ég býst ekki við að hún sakni, því hún lítur mikið betur út núna en síðast þegar við sáumst. Ég fékk leyfi til að taka mynd af þeim feðginum og fylgir hún hér með.

Útskriftin afstaðin - HÚRRA !!!

Í gær 23. maí 2009 útskrifuðumst við 4 skólasystur af 9 sem hófum saman nám í Bókasafns og upplýsingatækni fyrir 3 árum. Ein af okkur mætti þó ekki á útskriftina og við söknuðum hennar heilmikið. En sárabót var að hitta kennarann okkar hana Báru Jónu sem var með okkur í allan vetur og hún sagði okkur góðar fréttir, hún á von á barni í haust - LOKSINS - svo það ríkti mikil gleði meðal okkar fyrir hennar hönd.
Við höfum ákveðið að halda sambandinu eins góðu og kostur er og hittast helst árlega ef færi gefast. Það er ómetanlegt að eignast góða félaga víða um land sem deilt hafa með manni súru og sætu og við hjálpast að eftir þörfum í þessa þrjá vetur sem við vorum að puða í þessu sjálfsnámi, því varla er hægt að kalla það annað...
Við erum allar mjög ánægðar að þessum áfanga sé lokið og hlökkum til að takast á við ný verkefni og æfa okkur í því sem við höfum lært.
Við samgleðjumst líka öllum öðrum útskriftarnemum fyrr og síðar, því vissulega er gott fyrir alla að ljúka námi, þó stundum sé það söknuði blandið. Sem dæmi má nefna að við vorum í hópi rúmlega 200 útskriftarnema frá Borgarholtsskóla í þetta sinn og víða var verið að útskrifa nemendur vítt og breitt um landið á þessum tíma.
Myndirnar sýna allann hópinn við myndatöku í skólanum eftir útskriftina...

Sigling með Adam og Japsy

Við fréttum það í gærkvöldi(18. maí)að hvalur hefði skemmt bæjarbúum hér í firðinum. Við misstum af þeirri skemmtun en ákváðum hinsvegar að drífa okkur í sjóferð í morgun með Adam litla ömmu og afastrákinn okkar sem er hjá okkur í heimsókn og buðum Japsy Jacobs að koma með okkur, því hún átti inni loforð um slíka ferð hjá Rúnari. Veðrið var bara nokkuð gott, þó ekki skini sól og enginn sæist hvalurinn. Rúnar renndi færi í sjó og náði 2 þorskum, annar fékk frelsi en hinn ætlaði Adam að borða alveg sjálfur:)
Japsy var auðvitað hin kátasta, frelsinu fegin eftir miklar áhyggjur og kvíða undanfarnar vikur vegna vandræða varðandi atvinnu og dvalarleyfi hennar hér á landi, sem nú er loksins komið í lag út þetta ár, Guði sé lof !
Það var einmitt Rúnar sem hófst handa með góðri aðstoð fleiri heimamanna að safna undirskriftum henni til handa, sem vafalaust hrintu af stað miklum stuðningi við hana og það réttlætismál að hún fái að vera hér áfram eins og hún óskar.
Vonum að svo verði...
Að lokum verð ég að geta þess, að Adam vildi endilega fá að taka mynd á vélina mína og ég stillti honum upp og sýndi hvernig hann ætti að gera og bað hann að taka mynd af Japsy, sem hann og gerði býsna vel, því myndin sú fylgir hér með :)

Kórferð til Reykjavíkur

Síðastliðna helgi 16.-17. maí brá kirkjukór Seyðisfjarðar undir sig betri fætinum og skrapp í heimsókn til höfuðborgarinnar í þeim tilgangi að syngja í messu í Grafarvogskirkju og á Seyðfirðinga samkomu á eftir.
Í stuttu máli sagt, þá gekk allt eins og í sögu,fyrir messu buðu Theodór Blöndal og Björg okkur heim í notalegt spjall, þar sem setið var í sólinni utan dyra og notið léttra veitinga. Messan tókst síðan vel með þrjá presta við þjónustu og tvöfaldan kirkjukór við sönginn. Seyðfirðingar fjölmenntu í messuna og á skemmtunina sem var að aflokinni messu, svo talið var að um 200 manns væru mættir. Síðan sáu nokkrir brottfluttir Seyðfirðingar um kaffi fyrir viðstadda og kórinn söng nokkur af lögum Steins Stefánssonar við góðar undirtektir, en loks skemmtu fyrrverandi meðlimir Þokkabótar/Einsdæmis viðstöddum með spili og söng. Allir virtust skemmta sér hið besta og mikið var gaman að hitta alla þessa brottfluttu fv. bæjarbúa sem maður hefur ekki séð árum saman, marga hverja.
Það sem gerði ferðina enn ánægjulegri var kannski líka sú staðreynd að veðrið var alveg yndislegt, sól og blíða alla helgina auk þess sem kórinn snæddi saman ánægjulegan kvöldverð á laugardags-kvöldinu um leið og horft var á Evrovision-söngvakeppnina sem var svo eins hagstæð fyrir okkur Íslendinga eins og hægt var. Allir voru því óvenju glaðir. Semsagt góð helgi !

HERFUGL á Seyðisfirði

Ólafur Örn Pétursson hringdi í mig og sagði mér frá HERFUGLI á Seyðisfirði, þegar ég var nýlögð af stað frá Húsavík, áleiðis til Seyðisfjarðar í gær. Hann sagði að þeir Freyr Andrésson og fleiri hefðu séð og greint hann, enda fuglinn stór og engum öðrum fuglum líkur, en hann er sjaldséður flækingur hér á landi.
Unnur Óskarsdóttir hringdi líka í mig þegar ég var nýkomin heim og hafði séð hann líka og ætlaði að mynda hann, en auðvitað flaug hann á braut á meðan hún sótti myndavélina.
Ég hef séð herfugla af og til erlendis og tók meðfylgjandi mynd af einum slíkum við þjóðminjasafnið í Cairo í Egyptalandi fyrir 3 árum, en þar gengu þeir um á meðal íbúa borgarinnar, rétt eins og þrestir og starar spóka sig hér á meðal okkar Íslendinga í borg og bæ.
Þrátt fyrir nokkra leit í gær, fann ég hann ekki og þarf að fara núna í smá leiðangur í von um að ná mynd af honum til að senda á hóp fuglaáhugamanna sem ávallt fá tilkynningar frá mér, þegar flækingar eru hér á ferð.
Það er líka gaman að sjá svona fallega og óvenjulega gesti, þeir krydda hversdagsleikann...

Helgarfrí norðan heiða...

Það kom sér vel að 1. maí var á föstudegi, þá fékk maður langa fríhelgi og ég notaði tækifærið og skrapp í heimsókn norður til mömmu. Ég var heppin með veður eins og oftast á þessum ferðum mínum norður og við mamma skruppum á rúntinn eins og við erum vanar, þó náttúran sé lítið augnayndi enn sem komið er. Húsavíkurfjall og heiðarnar í kring eru ennþá ansi hvítar af snjó, en niðri í bæ er orðið autt eins og sjá má á meðfylgjandi myndum sem ég tók.
Ég undirbjó útsæðið því kartöflugarðurinn er orðinn auður og ég ætla að pota niður í hann eftir tæpan mánuð ef ég mögulega get. Ég fann nokkrar gamlar myndir heima í Hlíð og var svo heppin að fá góða hjálp frá Valda frænda mínum sem þekkti alla á þeim. Ég skrapp líka í heimsóknir til vina og ættingja, m.a. til Önnu Mæju sem var með barnabörnin í heimsókn. Emelíana sem er elst ömmubarna hennar æfir fimleika sem greinilega bera góðan árangur, því daman lék sér að því að fara í spitt og spígat, brú og stóð á höndum. Mig langaði alltaf til að geta þetta sem barn, en tókst illa upp, enda ekki í viðeigandi þjálfun. Það eina sem ég gat gert skammlaust á þessu sviði var að standa á haus ;)

Gleðilegt sumar !

Heil og sæl
Nú er vika liðin af sumri og það hefur verið óvenju hlýtt í veðri, þó rignt hafi á hverjum degi. Hinsvegar voru síðustu dagar vetrar sólríkir og fallegir og tók ég t.d. báðar meðfylgjandi myndir þann 20. apríl s.l. en þá mátti sjá fyrstu blómin hér og þar, krókusa og gula hóffífla og fleira.
Ég skellti mér suður um síðustu helgi til að klára námið mitt í bókasafnstækninni og skrapp í fertugsafmæli einnar skólasystur minnar í leiðinni, upp í Borgarfjörð.
Hér á Seyðisfirði er alltaf mikið um að vera, það er nýlega afstaðin heilmikil tískusýning á kjólum og núna þessa helgi er landsmót öldunga í blaki hér í bænum og fjöldi fólks flutti að heiman og leigði hús sín til keppenda þessa helgi. Ég reiknaði með að vera heima þessa helgi og spáði því ekki í að lána mitt hús, en nú hef ég ákveðið að nota þessa löngu helgi til að heimsækja mömmu og vini og ættingja fyrir norðan.
Eftir 2 vikur fer ég suður með kirkjukórnum en til stendur að syngja við messu í Grafarvogskirkju og skemmta brottfluttum Seyðfirðingum síðar sama dag. Viku síðar þarf ég svo að fara aftur suður við útskriftina mína. En ég ætla að nota mér þetta flakk og taka dótturson minn með mér austur og hafa hann í heimsókn hjá okkur gamla settinu þessa tæpu viku. Þá fáum við að njóta hans í nokkra daga og Jóhanna að sofa út og hvíla sig aðeins frá barnastússinu.
Rúnar notaði fríið sem hann var í undanfarið til að taka bátinn á land, botnhreinsa hann og mála og tók af honum einkennisstafina ÞH 226, því nú hefur hann fengið NS í staðinn. Báturinn er því klár og við líka tilbúin að skreppa á sjóinn í sumar þegar gestirnir fara að koma sem boðað hafa komu sína og langar að fara á dorg eða í útsýnisferð um fjörðinn.
Það er notaleg tilhugsun að vera næstum komin í frí og eiga heilt sumar framundan, jafnvel þó allra veðra sé von á okkar blessaða landi, þá vonar maður alltaf að sólin láti sjá sig sem mest og við getum notið náttúrunnar sem best til að safna orku í kroppinn fyrir langan og dimman vetur....:)

Mannlífð í bænum !

Hér getur að líta jafnt "gamla" sem "nýja" bæjarbúa. Fyrstan skal telja hann Kela okkar allra, eða Þorkel Helgason kennara og listamann sem ég held að allir bæjarbúar þekki. Þessa mynd tók ég reyndar sérstaklega fyrir Möggu Veru sem þurfti á mynd af honum að halda af einhverju tilefni og enginn viðstaddur með myndavél nema ég :)
Allir þekkja líka Sigga Valda aðal-hjálparliðann hjá Viljanum á Seyðisfirði og sömuleiðis Guðjón Óskarsson, enda eru þarna tveir innfæddir Seyðfirðingar á ferðinni.
Svo eru það Rúnar og Jói Larsen sem þurftu að ræða málin eins og gengur og gerist og ég held að allir heimamenn þekki þá báða. Mér láðist hinsvegar að taka myndir af "bjartsýnu hjónunum" Birnu og Guðna sem standa fyrir verðandi gistiþjónustu í Norðursíld.
Síðast en ekki síst eru það svo nýbúarnir í bænum sem tóku vel á móti gestum í "gömlu" bókabúðinni í dag, með léttum veitingum og tónlist. Hér má sjá mæðgurnar að fylla á popppoka og glösin svo allir fengju smakk. Takk fyrir mig !

Ferðamenningardagur á Seyðisfirði í dag

Listafólk og ferðamenningar-aðilar í bænum efndu til opinna húsa um allann bæ í dag og kynntu sýningar og það sem er í boði fyrir ferðamenn á staðnum. Við fórum einn hring um bæinn og litum fyrst inn í bókabúðina (fyrrverandi) en þar var verið að opna sýningu á nokkrum "listaverkum" ásamt því að höfundur þeirra flutti tónlist fyrir viðstadda. Þar var boðið uppá létta drykki og poppkorn.
Síðan röltum við yfir götuna til handverksfólksins í Brattahlíð og sáum hvað þau eru gríðarlega myndarleg við alls konar handverk. Vonandi gengur þeim vel að selja...
Þaðan tókum við strikið út í Norðursíld til að kíkja á gömlu verbúðina sem er á góðri leið með að verða notalegt gistihús ásamt gömlu skrifstofubyggingunni, sem báðar hafa tekið stakkaskiptum innan dyra, þó ytra útlitið þarfnist sárlega viðhalds. Þar var boðið uppá kaffi og kleinur sem flestir þáðu.
Loks hoppuðum við inn í smiðjuna til Pétur Kr. sem stóð þar og hélt fyrirlestur um tilurð hennar fyrir hóp af karlmönnum sem voru staddir hér í dag vegna björgunarsveitar æfingar sem fór víst að mestu leyti fram uppi á Fjarðarheiði. Þar logaði glatt í smiðju-aflinum, svo að trúlega hefur átt að fara þar fram einhver sýning ???
Einn stað heimsóttum við þó ekki í dag, en það er Skaftfell og ástæðan er sú að við erum nýbúin að líta þangað inn og skoða sýningarnar sem þar eru. Á miðhæðinni eru ýmiss konar myndverk, m.a. af íslensku grjóti og myndir af álfahúfum og íslenskri náttúru. En á neðri hæðinni eru nokkrar fallegar ljósmyndir eftir kokkinn í Skaftfelli og eru þær sannarlega þess virði að berja þær augum.
Að síðustu var það svo mannlífið í bænum sem lífgaði uppá daginn, en myndir af því set ég kannski hér á eftir í von um að einhverjir fjarstaddir hafi gaman af !

Ætli vorið sé handan við hornið?

Undanfarnir dagar hafa verið óvenju hlýir, sólríkir og notalegir, svo maður fer að leyfa sér að vona að nú sé vorið loksins að koma.
Við "gamla settið" skruppum smá rúnt út með firðinum í blíðunni í dag til að kíkja á lífríkið. Nóg var af fuglum, enda eru farfuglarnir að hópast hingað hver í kapp við annan. Til gamans má geta þess að einn sjaldséður flækingur er staddur hér á meðal fiðurfuglanna, það er Bleshæna, sem er svört með ljósan gogg og lítur út eins og önd (sjá mynd). Hún hefur haldið sig við lónið og forðar sér þegar maður nálgast hana með myndavélina.
Nú við sáum líka fyrstu lömb vorsins úti á Dvergasteini og hestar, kindur og kýr voru þar á beit upp um allar brekkur. Auk þess voru aligæsirnar vappandi á sínum stað, en frænkur þeirra grágæsirnar eru komnar hingað á varpstöðvarnar og fleira mætti telja eins og hundana sem voru að viðra sig í dag og þessi köttur á myndinni gægðist svo skemmtilega út úr gömlu fjárhúsunum við Dvergastein, að ég stóðst ekki að "skjóta" á hann nokkrum myndum.

Sólrík helgi

Hæ, þessi helgi 4.-5. apríl er búin að vera alveg einstaklega sólrík og falleg. Ég var friðlaus og tolldi ekki inni við lærdóm, en lét eftir mér að fara út að hjóla og labba um bæinn til að sjá hvað væri um að vera í bænum, því Sony-liðið er búið að hengja upp ýmsar stærðir og gerðir hátalara víða um bæinn, mest þó í miðbænum. Þegar þetta er ritað eru þeir trúlega búnir að ljúka myndatökum og fjarlægja dótið. Ég læt fylgja hér með 3 myndir sem ég tók í dag og vil benda ykkur á hátalarana ofan á dyraskyggninu á sundhöllinni, þeir passa svo flott við klæðninguna. Og þegar ég tók myndina af blokkinni, þá hitti ég Röggu Gunnsa sem býr einmitt í þessum enda, hún sagðist hafa verið að fá sér NÝJAR GRÆJUR og það engar SMÁ-GRÆJUR... hehe !!!
Minnismerkið við skólann kom skemmtilega út svona klætt og málað blátt. Svo skrúfuðu smiðirnir þessar fínu skálar á klæðninguna, svo þetta lítur út eins og hátalarasúla.
Friðsæl tónlist ómaði um bæinn lengi dags, líklega á meðan á myndatökum stóð.

Annars er það helst að frétta að yfir 20 manns rölti yfir heiðina í blíðunni í gær og þótti mér verst að vera ekki nógu gönguvön til að fara með þeim. Ég er orðin úthaldslaus eftir vetrarlangar innisetur og verð að koma mér í betra form fyrir sumarið, svo ég geti rölt yfir heiðina a.m.k. einu sinni í sumar.
En nú er sólríkur og góður dagur að kvöldi kominn....

Sony auglýsing tekin á Seyðisfirði

Undanfarna daga hefur mikið verið um að vera hér á Seyðisfirði, því að Sony fyrirtækið ákvað að taka hér auglýsingamyndir og auglýstu eftir fólki sem vildi taka þátt í upptökunum, auk þess sem fjöldi manns er við ýmiss konar hjálparstörf í kringum þetta fjölmenna lið tæknifólks sem hingað mætti með marga bíla og alls konar græjur. Það fyrsta sem ég tók eftir var að bæjarlistaverkið framan við skólann var á góðri leið með að hverfa inn í trékassa, hver sem ástæðan nú er. Síðan sá ég að búið var að reisa gríðarstórt mastur úti í hólmanum í lóninu og á því hanga hátalarar sem sendu út nokkuð háværa en rólega tónlist um tíma í dag. Líklega hafa þá staðið yfir einhverjar upptökur. Mér var sagt að klæða ætti stafninn á stóru blokkinni, því nota á hann við upptökurnar, við verðum bara að sjá síðar hvernig það kemur út.
Ég bjóst ekki við að þurfa neitt að taka þátt í þessu "auglýsingadæmi" en í dag kom einn stjórnandi Sony-liðsins til mín á bóksafnið og óskaði eftir að fá lánaðar frístandandi bókahillur (án bóka) til að flytja þær upp í skóla, þar sem fara á fram hluti af myndatökunum.
Ég eyddi því klukkustund í að pakka niður bókum úr 32 hillum í 20 stóra kassa og hjálpaði svo þeim sem komu til að sækja hillurnar, að bera þær út. Þetta var heilmikið puð og er auðvitað aðeins hálfnað verk, því allur frágangurinn er eftir. Ég reikna með að þeir hafi samband við mig á morgun eða sunnudag til að færa mér aftur hillurnar og auðvitað verð ég að klára að ganga frá öllu á sinn stað áður en ég opna safnið á mánudaginn.
Ekki veit ég hvort að bærinn fær sérstaklega borgað fyrir aðstöðu og annað sem Sony-starfsfólkinu er látið í té, þó veit ég að Ragga Gunnars fær laun fyrir að elda ofan í liðið og trúlega verður greidd húsaleiga fyrir aðstöðuna í Herðubreið. Ennfremur hljóta þeir sem voru ráðnir til að mæta í upptökur að fá greitt fyrir sitt ómak, en mér hefur sýnst hingað til að þeir geri ekkert annað en að bíða og bíða sem er nú ekki skemmtilegt fyrir neinn.
En mér þykir ólíklegt að ég fái greitt fyrir mína aðstoð, hvað sem öðru líður.
Ekki get ég giskað á hvað það kostar að gera þessar upptökur með öllu sem til þarf en mér finnst allavega mikið mál að setja heilt bæjarfélag meira og minna á hvolf til að geta tekið upp eina auglýsingu. Hún má vera góð eftir alla þessa fyrirhöfn sem fólkið hefur haft sem starfar við þetta á einn eða annan hátt.
Við skulum vona að allir verði sáttir þegar upp er staðið !