Dýralíf fjarðarins er líflegt núna...

Dýralífið hér í firðinum hefur verið óvenju líflegt undanfarið. Aragrúi fugla er kominn og sestur hér að til að verpa, hvalir hafa séðst hér undanfarna daga í firðinum og virðast í vaðandi átu, enda má líka sjá kríuhópa í vaðandi síli við fjörurnar og alls staðar er iðandi líf hvert sem litið er.
Í gærkvöld fórum við Rúnar að leita að kríueggjum, því ég var beðin um að fylgjast með varpinu í sumar og tilkynna fyrstu eggin, fjölda þeirra o.s.frv...
Satt best að segja þá fundum við mikið fleiri kríur og egg en við reiknuðum með og það sem meira er, við fundum fjölmörg hettumáfshreiður á sama stað. En hettumáfar eru nú ekki í uppáhaldi hjá okkur, því þeir hafa verið iðnir við að éta egg og unga og því ákváðum við að taka nokkur egg frá þeim og kanna hvort þau væru ennþá æt.
Svo reyndist vera og þakka ég fyrir tækifærið að fá að smakka þau aftur eftir áratugi, því ég ólst upp við það sem barn að tína egg undan hettumáfum og borða þau, ásamt kríueggjum sem eru einhver bestu egg sem ég fæ, þá sjaldan ég smakka þau.

Í glaða sól snemma í morgun skruppum við síðan á sjó til að líta á hvalinn sem við sáum blása hér í firðinum í gærkvöld. Þetta var meðalstór hnúfubakur, það við best gátum séð. Hann var hinn rólegasti til að byrja með og mér tókst að taka nokkrar myndir af honum örfáa metra frá bátnum. En síðan forðaði hann sér, hefur líklega talið það öruggara eða e.t.v. hefur ætið í sjónum freistað hans, svo við snérum heim á leið. Meðfylgjandi eru myndir frá þessum náttúrulegu viðburðum sem við fengum heiður af að njóta.... gjörið svo vel :)

Nýjar og gamlar minningar...

Útskriftarhelgina mína vildi svo til að Bergþór sonur minn átti afmæli.
Í tilefni af þessum tímamótum ákváðum við fjölskyldan að borða saman og fórum við Rúnar og strákarnir til Keflavíkur og áttum þar góðar stundir með Jóhönnu og fjölskyldu. Við það tækifæri kíktum við upp á "völl" þar sem tengdasonur okkar Mo er farinn að vinna í eldhúsinu í nýju DeTox fyrirtæki Jónínu Ben.
Það hittist svo vel á að opnunarhátíðin stóð yfir og hittum við þar Jónínu sjálfa, en hún er gamall kunningi frá Húsavík, enda bekkjarsystir bróður míns. Fjölskylda hennar hafði einnig mætt á staðinn og hitti ég þar Benna föður hennar sem ég kynntist vel þegar ég vann hjá honum í Hrunabúð, sællar minningar á unglingsárum. Benni var alltaf hress og líflegur félagi og mikill tónlistarmaður. Því miður skeði það nýlega að hann missti heyrn á öðru eyra og er ekki ennþá búin að venjast þessum missi. Hinsvegar hefur Jónína misst mörg kíló sem ég býst ekki við að hún sakni, því hún lítur mikið betur út núna en síðast þegar við sáumst. Ég fékk leyfi til að taka mynd af þeim feðginum og fylgir hún hér með.

Útskriftin afstaðin - HÚRRA !!!

Í gær 23. maí 2009 útskrifuðumst við 4 skólasystur af 9 sem hófum saman nám í Bókasafns og upplýsingatækni fyrir 3 árum. Ein af okkur mætti þó ekki á útskriftina og við söknuðum hennar heilmikið. En sárabót var að hitta kennarann okkar hana Báru Jónu sem var með okkur í allan vetur og hún sagði okkur góðar fréttir, hún á von á barni í haust - LOKSINS - svo það ríkti mikil gleði meðal okkar fyrir hennar hönd.
Við höfum ákveðið að halda sambandinu eins góðu og kostur er og hittast helst árlega ef færi gefast. Það er ómetanlegt að eignast góða félaga víða um land sem deilt hafa með manni súru og sætu og við hjálpast að eftir þörfum í þessa þrjá vetur sem við vorum að puða í þessu sjálfsnámi, því varla er hægt að kalla það annað...
Við erum allar mjög ánægðar að þessum áfanga sé lokið og hlökkum til að takast á við ný verkefni og æfa okkur í því sem við höfum lært.
Við samgleðjumst líka öllum öðrum útskriftarnemum fyrr og síðar, því vissulega er gott fyrir alla að ljúka námi, þó stundum sé það söknuði blandið. Sem dæmi má nefna að við vorum í hópi rúmlega 200 útskriftarnema frá Borgarholtsskóla í þetta sinn og víða var verið að útskrifa nemendur vítt og breitt um landið á þessum tíma.
Myndirnar sýna allann hópinn við myndatöku í skólanum eftir útskriftina...

Sigling með Adam og Japsy

Við fréttum það í gærkvöldi(18. maí)að hvalur hefði skemmt bæjarbúum hér í firðinum. Við misstum af þeirri skemmtun en ákváðum hinsvegar að drífa okkur í sjóferð í morgun með Adam litla ömmu og afastrákinn okkar sem er hjá okkur í heimsókn og buðum Japsy Jacobs að koma með okkur, því hún átti inni loforð um slíka ferð hjá Rúnari. Veðrið var bara nokkuð gott, þó ekki skini sól og enginn sæist hvalurinn. Rúnar renndi færi í sjó og náði 2 þorskum, annar fékk frelsi en hinn ætlaði Adam að borða alveg sjálfur:)
Japsy var auðvitað hin kátasta, frelsinu fegin eftir miklar áhyggjur og kvíða undanfarnar vikur vegna vandræða varðandi atvinnu og dvalarleyfi hennar hér á landi, sem nú er loksins komið í lag út þetta ár, Guði sé lof !
Það var einmitt Rúnar sem hófst handa með góðri aðstoð fleiri heimamanna að safna undirskriftum henni til handa, sem vafalaust hrintu af stað miklum stuðningi við hana og það réttlætismál að hún fái að vera hér áfram eins og hún óskar.
Vonum að svo verði...
Að lokum verð ég að geta þess, að Adam vildi endilega fá að taka mynd á vélina mína og ég stillti honum upp og sýndi hvernig hann ætti að gera og bað hann að taka mynd af Japsy, sem hann og gerði býsna vel, því myndin sú fylgir hér með :)

Kórferð til Reykjavíkur

Síðastliðna helgi 16.-17. maí brá kirkjukór Seyðisfjarðar undir sig betri fætinum og skrapp í heimsókn til höfuðborgarinnar í þeim tilgangi að syngja í messu í Grafarvogskirkju og á Seyðfirðinga samkomu á eftir.
Í stuttu máli sagt, þá gekk allt eins og í sögu,fyrir messu buðu Theodór Blöndal og Björg okkur heim í notalegt spjall, þar sem setið var í sólinni utan dyra og notið léttra veitinga. Messan tókst síðan vel með þrjá presta við þjónustu og tvöfaldan kirkjukór við sönginn. Seyðfirðingar fjölmenntu í messuna og á skemmtunina sem var að aflokinni messu, svo talið var að um 200 manns væru mættir. Síðan sáu nokkrir brottfluttir Seyðfirðingar um kaffi fyrir viðstadda og kórinn söng nokkur af lögum Steins Stefánssonar við góðar undirtektir, en loks skemmtu fyrrverandi meðlimir Þokkabótar/Einsdæmis viðstöddum með spili og söng. Allir virtust skemmta sér hið besta og mikið var gaman að hitta alla þessa brottfluttu fv. bæjarbúa sem maður hefur ekki séð árum saman, marga hverja.
Það sem gerði ferðina enn ánægjulegri var kannski líka sú staðreynd að veðrið var alveg yndislegt, sól og blíða alla helgina auk þess sem kórinn snæddi saman ánægjulegan kvöldverð á laugardags-kvöldinu um leið og horft var á Evrovision-söngvakeppnina sem var svo eins hagstæð fyrir okkur Íslendinga eins og hægt var. Allir voru því óvenju glaðir. Semsagt góð helgi !

HERFUGL á Seyðisfirði

Ólafur Örn Pétursson hringdi í mig og sagði mér frá HERFUGLI á Seyðisfirði, þegar ég var nýlögð af stað frá Húsavík, áleiðis til Seyðisfjarðar í gær. Hann sagði að þeir Freyr Andrésson og fleiri hefðu séð og greint hann, enda fuglinn stór og engum öðrum fuglum líkur, en hann er sjaldséður flækingur hér á landi.
Unnur Óskarsdóttir hringdi líka í mig þegar ég var nýkomin heim og hafði séð hann líka og ætlaði að mynda hann, en auðvitað flaug hann á braut á meðan hún sótti myndavélina.
Ég hef séð herfugla af og til erlendis og tók meðfylgjandi mynd af einum slíkum við þjóðminjasafnið í Cairo í Egyptalandi fyrir 3 árum, en þar gengu þeir um á meðal íbúa borgarinnar, rétt eins og þrestir og starar spóka sig hér á meðal okkar Íslendinga í borg og bæ.
Þrátt fyrir nokkra leit í gær, fann ég hann ekki og þarf að fara núna í smá leiðangur í von um að ná mynd af honum til að senda á hóp fuglaáhugamanna sem ávallt fá tilkynningar frá mér, þegar flækingar eru hér á ferð.
Það er líka gaman að sjá svona fallega og óvenjulega gesti, þeir krydda hversdagsleikann...

Helgarfrí norðan heiða...

Það kom sér vel að 1. maí var á föstudegi, þá fékk maður langa fríhelgi og ég notaði tækifærið og skrapp í heimsókn norður til mömmu. Ég var heppin með veður eins og oftast á þessum ferðum mínum norður og við mamma skruppum á rúntinn eins og við erum vanar, þó náttúran sé lítið augnayndi enn sem komið er. Húsavíkurfjall og heiðarnar í kring eru ennþá ansi hvítar af snjó, en niðri í bæ er orðið autt eins og sjá má á meðfylgjandi myndum sem ég tók.
Ég undirbjó útsæðið því kartöflugarðurinn er orðinn auður og ég ætla að pota niður í hann eftir tæpan mánuð ef ég mögulega get. Ég fann nokkrar gamlar myndir heima í Hlíð og var svo heppin að fá góða hjálp frá Valda frænda mínum sem þekkti alla á þeim. Ég skrapp líka í heimsóknir til vina og ættingja, m.a. til Önnu Mæju sem var með barnabörnin í heimsókn. Emelíana sem er elst ömmubarna hennar æfir fimleika sem greinilega bera góðan árangur, því daman lék sér að því að fara í spitt og spígat, brú og stóð á höndum. Mig langaði alltaf til að geta þetta sem barn, en tókst illa upp, enda ekki í viðeigandi þjálfun. Það eina sem ég gat gert skammlaust á þessu sviði var að standa á haus ;)

Gleðilegt sumar !

Heil og sæl
Nú er vika liðin af sumri og það hefur verið óvenju hlýtt í veðri, þó rignt hafi á hverjum degi. Hinsvegar voru síðustu dagar vetrar sólríkir og fallegir og tók ég t.d. báðar meðfylgjandi myndir þann 20. apríl s.l. en þá mátti sjá fyrstu blómin hér og þar, krókusa og gula hóffífla og fleira.
Ég skellti mér suður um síðustu helgi til að klára námið mitt í bókasafnstækninni og skrapp í fertugsafmæli einnar skólasystur minnar í leiðinni, upp í Borgarfjörð.
Hér á Seyðisfirði er alltaf mikið um að vera, það er nýlega afstaðin heilmikil tískusýning á kjólum og núna þessa helgi er landsmót öldunga í blaki hér í bænum og fjöldi fólks flutti að heiman og leigði hús sín til keppenda þessa helgi. Ég reiknaði með að vera heima þessa helgi og spáði því ekki í að lána mitt hús, en nú hef ég ákveðið að nota þessa löngu helgi til að heimsækja mömmu og vini og ættingja fyrir norðan.
Eftir 2 vikur fer ég suður með kirkjukórnum en til stendur að syngja við messu í Grafarvogskirkju og skemmta brottfluttum Seyðfirðingum síðar sama dag. Viku síðar þarf ég svo að fara aftur suður við útskriftina mína. En ég ætla að nota mér þetta flakk og taka dótturson minn með mér austur og hafa hann í heimsókn hjá okkur gamla settinu þessa tæpu viku. Þá fáum við að njóta hans í nokkra daga og Jóhanna að sofa út og hvíla sig aðeins frá barnastússinu.
Rúnar notaði fríið sem hann var í undanfarið til að taka bátinn á land, botnhreinsa hann og mála og tók af honum einkennisstafina ÞH 226, því nú hefur hann fengið NS í staðinn. Báturinn er því klár og við líka tilbúin að skreppa á sjóinn í sumar þegar gestirnir fara að koma sem boðað hafa komu sína og langar að fara á dorg eða í útsýnisferð um fjörðinn.
Það er notaleg tilhugsun að vera næstum komin í frí og eiga heilt sumar framundan, jafnvel þó allra veðra sé von á okkar blessaða landi, þá vonar maður alltaf að sólin láti sjá sig sem mest og við getum notið náttúrunnar sem best til að safna orku í kroppinn fyrir langan og dimman vetur....:)

Mannlífð í bænum !

Hér getur að líta jafnt "gamla" sem "nýja" bæjarbúa. Fyrstan skal telja hann Kela okkar allra, eða Þorkel Helgason kennara og listamann sem ég held að allir bæjarbúar þekki. Þessa mynd tók ég reyndar sérstaklega fyrir Möggu Veru sem þurfti á mynd af honum að halda af einhverju tilefni og enginn viðstaddur með myndavél nema ég :)
Allir þekkja líka Sigga Valda aðal-hjálparliðann hjá Viljanum á Seyðisfirði og sömuleiðis Guðjón Óskarsson, enda eru þarna tveir innfæddir Seyðfirðingar á ferðinni.
Svo eru það Rúnar og Jói Larsen sem þurftu að ræða málin eins og gengur og gerist og ég held að allir heimamenn þekki þá báða. Mér láðist hinsvegar að taka myndir af "bjartsýnu hjónunum" Birnu og Guðna sem standa fyrir verðandi gistiþjónustu í Norðursíld.
Síðast en ekki síst eru það svo nýbúarnir í bænum sem tóku vel á móti gestum í "gömlu" bókabúðinni í dag, með léttum veitingum og tónlist. Hér má sjá mæðgurnar að fylla á popppoka og glösin svo allir fengju smakk. Takk fyrir mig !

Ferðamenningardagur á Seyðisfirði í dag

Listafólk og ferðamenningar-aðilar í bænum efndu til opinna húsa um allann bæ í dag og kynntu sýningar og það sem er í boði fyrir ferðamenn á staðnum. Við fórum einn hring um bæinn og litum fyrst inn í bókabúðina (fyrrverandi) en þar var verið að opna sýningu á nokkrum "listaverkum" ásamt því að höfundur þeirra flutti tónlist fyrir viðstadda. Þar var boðið uppá létta drykki og poppkorn.
Síðan röltum við yfir götuna til handverksfólksins í Brattahlíð og sáum hvað þau eru gríðarlega myndarleg við alls konar handverk. Vonandi gengur þeim vel að selja...
Þaðan tókum við strikið út í Norðursíld til að kíkja á gömlu verbúðina sem er á góðri leið með að verða notalegt gistihús ásamt gömlu skrifstofubyggingunni, sem báðar hafa tekið stakkaskiptum innan dyra, þó ytra útlitið þarfnist sárlega viðhalds. Þar var boðið uppá kaffi og kleinur sem flestir þáðu.
Loks hoppuðum við inn í smiðjuna til Pétur Kr. sem stóð þar og hélt fyrirlestur um tilurð hennar fyrir hóp af karlmönnum sem voru staddir hér í dag vegna björgunarsveitar æfingar sem fór víst að mestu leyti fram uppi á Fjarðarheiði. Þar logaði glatt í smiðju-aflinum, svo að trúlega hefur átt að fara þar fram einhver sýning ???
Einn stað heimsóttum við þó ekki í dag, en það er Skaftfell og ástæðan er sú að við erum nýbúin að líta þangað inn og skoða sýningarnar sem þar eru. Á miðhæðinni eru ýmiss konar myndverk, m.a. af íslensku grjóti og myndir af álfahúfum og íslenskri náttúru. En á neðri hæðinni eru nokkrar fallegar ljósmyndir eftir kokkinn í Skaftfelli og eru þær sannarlega þess virði að berja þær augum.
Að síðustu var það svo mannlífið í bænum sem lífgaði uppá daginn, en myndir af því set ég kannski hér á eftir í von um að einhverjir fjarstaddir hafi gaman af !

Ætli vorið sé handan við hornið?

Undanfarnir dagar hafa verið óvenju hlýir, sólríkir og notalegir, svo maður fer að leyfa sér að vona að nú sé vorið loksins að koma.
Við "gamla settið" skruppum smá rúnt út með firðinum í blíðunni í dag til að kíkja á lífríkið. Nóg var af fuglum, enda eru farfuglarnir að hópast hingað hver í kapp við annan. Til gamans má geta þess að einn sjaldséður flækingur er staddur hér á meðal fiðurfuglanna, það er Bleshæna, sem er svört með ljósan gogg og lítur út eins og önd (sjá mynd). Hún hefur haldið sig við lónið og forðar sér þegar maður nálgast hana með myndavélina.
Nú við sáum líka fyrstu lömb vorsins úti á Dvergasteini og hestar, kindur og kýr voru þar á beit upp um allar brekkur. Auk þess voru aligæsirnar vappandi á sínum stað, en frænkur þeirra grágæsirnar eru komnar hingað á varpstöðvarnar og fleira mætti telja eins og hundana sem voru að viðra sig í dag og þessi köttur á myndinni gægðist svo skemmtilega út úr gömlu fjárhúsunum við Dvergastein, að ég stóðst ekki að "skjóta" á hann nokkrum myndum.

Sólrík helgi

Hæ, þessi helgi 4.-5. apríl er búin að vera alveg einstaklega sólrík og falleg. Ég var friðlaus og tolldi ekki inni við lærdóm, en lét eftir mér að fara út að hjóla og labba um bæinn til að sjá hvað væri um að vera í bænum, því Sony-liðið er búið að hengja upp ýmsar stærðir og gerðir hátalara víða um bæinn, mest þó í miðbænum. Þegar þetta er ritað eru þeir trúlega búnir að ljúka myndatökum og fjarlægja dótið. Ég læt fylgja hér með 3 myndir sem ég tók í dag og vil benda ykkur á hátalarana ofan á dyraskyggninu á sundhöllinni, þeir passa svo flott við klæðninguna. Og þegar ég tók myndina af blokkinni, þá hitti ég Röggu Gunnsa sem býr einmitt í þessum enda, hún sagðist hafa verið að fá sér NÝJAR GRÆJUR og það engar SMÁ-GRÆJUR... hehe !!!
Minnismerkið við skólann kom skemmtilega út svona klætt og málað blátt. Svo skrúfuðu smiðirnir þessar fínu skálar á klæðninguna, svo þetta lítur út eins og hátalarasúla.
Friðsæl tónlist ómaði um bæinn lengi dags, líklega á meðan á myndatökum stóð.

Annars er það helst að frétta að yfir 20 manns rölti yfir heiðina í blíðunni í gær og þótti mér verst að vera ekki nógu gönguvön til að fara með þeim. Ég er orðin úthaldslaus eftir vetrarlangar innisetur og verð að koma mér í betra form fyrir sumarið, svo ég geti rölt yfir heiðina a.m.k. einu sinni í sumar.
En nú er sólríkur og góður dagur að kvöldi kominn....

Sony auglýsing tekin á Seyðisfirði

Undanfarna daga hefur mikið verið um að vera hér á Seyðisfirði, því að Sony fyrirtækið ákvað að taka hér auglýsingamyndir og auglýstu eftir fólki sem vildi taka þátt í upptökunum, auk þess sem fjöldi manns er við ýmiss konar hjálparstörf í kringum þetta fjölmenna lið tæknifólks sem hingað mætti með marga bíla og alls konar græjur. Það fyrsta sem ég tók eftir var að bæjarlistaverkið framan við skólann var á góðri leið með að hverfa inn í trékassa, hver sem ástæðan nú er. Síðan sá ég að búið var að reisa gríðarstórt mastur úti í hólmanum í lóninu og á því hanga hátalarar sem sendu út nokkuð háværa en rólega tónlist um tíma í dag. Líklega hafa þá staðið yfir einhverjar upptökur. Mér var sagt að klæða ætti stafninn á stóru blokkinni, því nota á hann við upptökurnar, við verðum bara að sjá síðar hvernig það kemur út.
Ég bjóst ekki við að þurfa neitt að taka þátt í þessu "auglýsingadæmi" en í dag kom einn stjórnandi Sony-liðsins til mín á bóksafnið og óskaði eftir að fá lánaðar frístandandi bókahillur (án bóka) til að flytja þær upp í skóla, þar sem fara á fram hluti af myndatökunum.
Ég eyddi því klukkustund í að pakka niður bókum úr 32 hillum í 20 stóra kassa og hjálpaði svo þeim sem komu til að sækja hillurnar, að bera þær út. Þetta var heilmikið puð og er auðvitað aðeins hálfnað verk, því allur frágangurinn er eftir. Ég reikna með að þeir hafi samband við mig á morgun eða sunnudag til að færa mér aftur hillurnar og auðvitað verð ég að klára að ganga frá öllu á sinn stað áður en ég opna safnið á mánudaginn.
Ekki veit ég hvort að bærinn fær sérstaklega borgað fyrir aðstöðu og annað sem Sony-starfsfólkinu er látið í té, þó veit ég að Ragga Gunnars fær laun fyrir að elda ofan í liðið og trúlega verður greidd húsaleiga fyrir aðstöðuna í Herðubreið. Ennfremur hljóta þeir sem voru ráðnir til að mæta í upptökur að fá greitt fyrir sitt ómak, en mér hefur sýnst hingað til að þeir geri ekkert annað en að bíða og bíða sem er nú ekki skemmtilegt fyrir neinn.
En mér þykir ólíklegt að ég fái greitt fyrir mína aðstoð, hvað sem öðru líður.
Ekki get ég giskað á hvað það kostar að gera þessar upptökur með öllu sem til þarf en mér finnst allavega mikið mál að setja heilt bæjarfélag meira og minna á hvolf til að geta tekið upp eina auglýsingu. Hún má vera góð eftir alla þessa fyrirhöfn sem fólkið hefur haft sem starfar við þetta á einn eða annan hátt.
Við skulum vona að allir verði sáttir þegar upp er staðið !

Kolvitlaust vetrarveður

Klukkan hálf sex í morgun vaknaði ég við það að komið var kolvitlaust veður, svo að hálfopinn svefnherbergis glugginn skókst til með hávaða og látum.
Ekki varð manni svefnsamt, þó gott væri að kúra lengur meðan veðurhamurinn ólmaðist úti. En að lokum drifum við okkur framúr og Rúnar fór út með fuglafóður fyrir smáfuglana sem mættir voru að vanda til að fá sinn dagskammt af korni. Merkilegt hvað þeir þrauka þessi litlu grey í öllum veðrum.
Ekki sá maður á milli húsa í rokunum en aðeins grillir í næstu hús þegar dúrar á milli og tók ég meðfylgjandi 2 myndir út um dyrnar þegar nógu rólegt var til að kíkja út. Ansi háir skaflar hafa myndast hér í kringum okkur og ég sé fram á að þurfa að klofast í gegnum þá suma á leið minni til vinnu á Bókasafninu eftir smá stund. Ég reikna ekki með að margir mæti á safnið í dag, en ég hef nóg að dunda þar þó rólegt verði og ætla að fara að drífa mig af stað. Eigið góðan dag !

Strætó á Seyðisfirði

Sá óvenjulegi atburður átti sér stað hér í bænum í gær, að gulur strætisvagn ók hér um götur, íbúum sem sáu hann til undrunar, því slík farartæki eru ekki dagleg sjón í okkar litla bæ.
Líklega hefur hann komið með ferjunni Norrænu sem lá við hafnargarðinn og væntanlega hefur hann verið að taka áfyllingu (sjá myndina sem hér fylgir með) fyrir ferðalag annaðhvort norður eða suður, hver veit ?
Þó ég væri hissa, þá var ég nokkuð snögg að grípa til myndavélarinnar sem ég geng með daglega í vasanum og tók nokkrar myndir af fyrirbærinu rétt eins og ég geri við sjaldséða flækingsfugla sem hingað koma og verða á vegi mínum...

Stóra upplestrarkeppnin

Ég fékk óvænta upphringingu fyrir nokkru. Það óvænta var að ég var beðin um að vera dómari í Stóru Upplestrar-keppninni sem fer fram á milli krakka úr 7. bekk víðast hvar af Austurlandi. Að þessu sinni fer hún fram í bláu kirkjunni á Seyðisfirði 1.apríl nk.
En fyrst fer fram undankeppni í hverjum skóla og valdir eru tveir nemendur úr hópi keppenda til að vera sem fulltrúar skólans.
Þessi undankeppni fór fram hér á Seyðisfirði í kvöld, 23. mars. Ég mætti auðvitað í Skaftfell til að hlusta og æfa mig að dæma og komst strax að nokkuð afgerandi niðurstöðu um hvaða nemendur væru bestir, en velja átti 2 til að keppa og 1 til vara.
Mér til ánægju voru dómarar kvöldsins sammála mér, þannig að ég mun væntanlega verða rólegri þegar að aðalkeppninni kemur, þar sem ég þykist vita að dómgreind mín á þessu sviði sé í nokkuð góðu lagi.
Meðfylgjandi er mynd af keppendum kvöldsins sem allir fengu páskaegg fyrir þátttökuna en sigurvegarar kvöldsins sem voru Ríkey Ásta Þorsteinsdóttir og Arnar Bogi Ómarsson fengu að auki bók hvort fyrir frammistöðuna. Agnes Berg Gunnarsdóttir verður síðan varamanneskjan sem hleypur í skarðið ef annað hvort hinna getur ekki tekið þátt í Stóru-keppninni...

Íslenskur vetur norðaustanlands...

Það virðist sama hvernig íslenski veturinn er, alltaf finnst manni hann vera of langur, kaldur, dimmur og óskemmtilegur. Líklega vegna þess hve óstöðugt veðurfarið er, maður veit aldrei á hverju er von frá degi til dags og er mjög vanmáttugur gagnvart höfuðskepnunum sem ráða hér ríkjum árið um kring. Ef við ættum það
víst að fá gott vor, sumar og haust, þá væri skárra að sætta sig við langan og oft erfiðan vetur, en því miður er ekkert samasemmerki þar á milli og allra veðra von á öllum tímum árs.
Vegna tíðra ferða minna norður til Húsavíkur þá skiptir miklu máli að veður og færð sé þolanlegt og oft þarf maður að sitja heima, vegna ófærðar og veðurs þegar það hefði hentað að nota helgina til norðurferðar. Oftar en ekki hef ég þó verið mjög heppin með veður og færð á þessum mánaðarlegu ferðum mínum.
Við Rúnar skruppum norður núna um helgina 21.-22. mars og fengum sól og blíðu í báðum ferðum. Þó að snjór liggi yfir jörðu á öllu norðausturlandi, þá var vegurinn auður og þurr eins og að sumri til.
Rjúpur hafa vappað hér um garða undanfarnar vikur á meðan jarðbönn voru til fjalla og þrátt fyrir sól og blíðu á Húsavík, þá voru þær enn niður við garðana þar og glöddu augu okkar með nærveru sinni.
Ég hef ekið þessa leið norður til Húsavíkur í 35 ár og aldrei tekið eftir kirkju á Jökuldal og hafði orð á því við Rúnar á leiðinni norður. Hann vissi betur en ég og ók með mig niður að Hofteigsstaðakirkju sem er staðsett á miðjum Jökuldal, neðan þjóðvegar og úr augsýn vegfarenda. Þetta sannar fyrir mér enn og aftur hvað maður er duglegur að aka beina leið frá A til B án þess að kanna málið og skoða það sem er markvert á leiðinni. Ég ætla að reyna að leggja mig fram um að gera betur framvegis...

Góð leiksýning og fleira

Nemendur Grunnskóla Seyðisfjarðar sýndu mjög svo skemmtilegan leikþátt sem nefnist Ísvélin í Herðubreið sunnudaginn 15. mars. Leikmynd var einföld en sniðug og fatnaður og förðun leikenda mjög eftirtektarverð og kom afar vel út.
Mér fannst þessi leikþáttur vera þeim öllum til sóma sem að honum komu og skora á þá sem ekki hafa séð hann að reyna að missa ekki af honum í apríllok þegar áhugaleikfélög á Austurlandi koma saman með fleiri slíka leikþætti og sýna þá hver sína útgáfuna sem vafalaust verður mjög skemmtilegt. Því miður verð ég stödd í Rvk þá helgi að útskrifast úr skólanum og hef því ekki tækifæri til að sjá fleiri hópa sýna sína þætti.
Íbúar bæjarins hér hafa varla komist hjá því að sjá seli spóka sig á ísnum á Lóninu hér undanfarnar vikur. Flesta höfum við séð þá 5 saman og má hér sjá þá kúra á ísskörinni. Þeir virtust furðu spakir og kipptu sér ekki upp við umferðina á brúnni eða forvitna vegfarendur.

Minning um mann...

Eitt af því sem maður veit frá því maður fær eitthvað vit er, að öll munum við "deyja" einhvern daginn. Eftir því sem maður eldist þá þekkir maður óhjákvæmilega sífellt fleiri og fleiri sem kveðja þessa jarðvist og ekkert við því að gera annað en að hugsa eða segja; "Bestu þakkir fyrir samfylgdina".
Sumir eru eftirminnilegri en aðrir og einn af þeim sem nú hefur kvatt okkur er Hákon Aðalsteinsson fv. skógarbóndi á Héraði, sem við könnumst við sem fastan starfsmann við tollgæslu Norrænu hér við höfnina á hverju sumri. Þess utan rakst maður á hann af og til á fundum eða samkomum og alltaf var hann jafn skemmtilegur.
Ég kynntist honum raunar aðeins á Húsavík eftir að hann flutti þangað fyrir margt löngu, gifti sig þar og starfaði í lögreglunni, að mig minnir með föður mínum í einhvern tíma. Móðir mín hélt líka uppá hann vegna þess hve góður hagyrðingur hann var og ekki þótti henni heldur verra að þau áttu sama afmælisdag (13. júlí).
Ég held ég hafi lesið allar hans bækur og flest ljóðin hans og alltaf haft jafn gaman af því sem hann sendi frá sér.
Ég vil hér að lokum þakka honum fyrir að krydda hjá okkur mannlífið á jafn skemmtilegan hátt og hann gerði og læt eitt af hans eftirminnilegu ljóðum fljóta hér með, mér finnst það lýsa honum nokkuð vel.

LÍFSHLAUP KARLMANNSINS:

Barnaskólaárin eru mörgum fersk í minni
því miklar verða breytingar á líkamsstarrfseminni.
Okkur fer þá fljótlega að leiðast lestrarstritið
þá læðist gjarnan út í kroppinn fyrsta hvolpavitið.

Svo í kringum fermingu þá fá menn bassaróminn
og finnst þeir vera tilbúnir að kanna leyndardóminn.
En þetta er oftast klúður og klaufalegir fundir
því kynlífið á líka sínar raunastundir.

Fram að tvítugsaldrinum er talsvert um að vera
taumleysið er algjört og mikið oft að gera.
Því nú er það fjöldinn sem mestu máli skiptir
og mörgu Grettistaki um næturnar þú lyftir.

Frá tvítugu til þrítugs blómstrar lífsins leikur
löngunin er stöðug og andi holdsins veikur.
Þú lætur eins og knapi á ljónfjörugum hesti
þig langar til að gera það á klukkutíma fresti.

Frá þrítugu til fertugs eru gjarnan góðar stundir
geysilegur vilji og margir ástarfundir.
Af talsvert meiri nákvæmni þú tilfinningar metur
þú treinir þetta lengur og gerir þetta betur.

Síðan næsta tímabil fram að fimmtugsaldri
finnst þér alveg sjálfsagt að beita nýjum galdri.
Kroppurinn er fullur af fiðringi og vonum
þú ferð að vilja sofa hjá miklu yngri konum.

Þessi löngun fylgir þér fram á sextugsaldur
þér finnst þú vera töffari og svakalega kaldur.
Um sextugt fer að hrella þig viðsjáll vöðvaslaki
þú verður oftar þreyttur og tollir illa á baki.

Um sjötugsaldur finnst þér aftur fjörið vera að lægja
þú ferð nú yfirleitt að láta gömlu brýnin nægja.
Því miðar hægt ef vindurinn stendur beint í stefnið
þú stundar þetta bara til að halda þér við efnið.

Um áttrætt virðist sjálfsagt að hafa hug á konum
í hjartanu er ylur og löngunin að vonum.
Þér finnst það skipta miklu hjá meyjunum að vera
en manst þá stundum ekki hvað þú ætlaðir að gera.

Eftir þennan tíma er löngun best að leyna
og láta ekki glepjast þótt konur vilji reyna.
Í átökunum getur sálin gengið öll úr lagi
þú gætir orðið bráðkvaddur úr ellireiðarslagi.

Úrslit ráðin í Viskubrunni

Í kvöld, þriðjudagskvöldið 17. febrúar fóru fram úrslit í Viskubrunni, árlegri spurningakeppni grunnskólans. Í fyrsta sæti varð lið frá bænum, í öðru sæti varð lið á vegum skólans og í þriðja sæti urðu sigurvegarnir frá því í fyrra, Gullversmenn.
Það skal tekið fram að í öllum liðum voru nýjir keppendur í lokaúrslitunum, þar sem forföll höfðu orðið í öllum liðum.
Keppnin var spennandi og skemmtileg og létt yfir viðstöddum.
Í hléi var tíminn m.a. notaður til að tilkynna íþróttamann ársins á Seyðisfirði.
Að þessu sinni varð Friðjón Gunnlaugsson fyrir valinu, enda hógvær og hæfileikaríkur strákur sem örugglega á heiðurinn skilinn.
Kaffi og tertur voru í boði fyrir þá sem vildu og sá ég ekki betur en að flestir styddu krakkana með því að kaupa af þeim þessar kræsingar.